Chapter 1: Introduction
Güneş ufkun imzalı batarken, lüks ofis ev adı verilen geniş cam ve çelik alan sıcak tonlar yayarken, içerideki ışıklar canlanmaya başladı. Bu ofislerin içinde çok sayıda çalışan, çeşitli görevlerle meşguldü - e-postalar gönderildi, belgeler imzalandı, raporlar hazırlandı. Ancak en yüksek odada farklı bir görev gerçekleşti...
Pee, Bay Tam'e özel olarak ayrılmış olan gösterişli takımın damarlarında bir güç patlamanın dolaştığını hissediyordu.
Balerin zarafetiyle gösterişli alanda gezinirken, topukları cilalı mermer zemine hafifçe vuruyordu. Sarı aralıklar boyunca baştan aşağıya dökülüyor, hareket ettikçe Işın yakalıyordu, gözler - kırılıyor bir mavi - odayı tarıyor, onun ayrıntılarını içinde yaşıyordu. O, hem belirtilerini hem de bütçelerini vurgulayan özel dikim bir takım elbiseyle vurgulanan kum saati ile ortaya çıktı, ortaya çıktı ve çekici bir görüntülendi.
Büyük görünüme yakın, düzeninin düzeninin yumuşak ışık altında parlıyordu. Arkasında tam oturuyordu, kısa kahverengi çatlaklar hafifçe dağılmıştı, sanki elleri tüm saçlarının arasında geçirmiş gibiydi.
Gri gözlerin dizüstü bilgisayarının ekranına odaklanmıştı, kaslı yapısı içeriğiyle gergindi. Pee yaklaşırken yukarıya doğru baktığında, bir hayal ürünü izi vardı.
"Ah, Pee" dedi, içini çekip sandalyesine sığarak. "O kahveye ne kadar ihtiyacım olduğunu bilemezsin."
Pee, dumanı tüten bardağı masasının kenarındaki bardak altlığına koydu, dudakları kurnaz bir gülümsemeyle devam etti. "Ben de topladım" dedi, sesi alçak bir mırıltıydı. "Uzun bir gün mü?"
Tam kahvesinden bir yudum aldı, tadını çıkarırken gözünü kısa bir süreliğine kapattı.
"Her zaman," diye mırıldandı, bardağı yere koyarken. "Her zamanki gibi kurtardığın için teşekkürler."
Pee masanın kenarına yaslandı, kalçası serin mermere yaslandı. "Sorun değil, Tam. Nasıl sevdiğini biliyorum - bir şeker, krema yok." Duraksadı, bakışları odayı taradı ve sonra ona döndü. "Biliyor musun, bu ofis biraz daha... canlılığa ihtiyaç duyuyor."
Tam kaşını kaldırdı, ama Pee çoktan hareket etmişti, şehre bakan büyük pencereye doğru yürüyordu. Perdeleri kenara itti, öğleden sonra güneşinin odayı doldurmasına izin verdi. "Şu manzaraya bak," dedi, ona doğru dönerek.
"It's like a painting. But what good is a painting if no one ever sits down to really appreciate it?"
Tam followed her gaze to the sprawling cityscape outside. "It's not bad, I suppose," he said, a hint of amusement in his voice. "But I never really have time to just... sit and look at it."
Pee smiled, walking back to him. She leaned against the window sill, her back to the glass, and crossed her arms beneath her chest. "Well, maybe you just need someone to help you make the time," she said, her voice low and sultry.