Chapter 1: Guy at the Gym
Το γυμναστήριο ήταν μια συμφωνία από κρότο μέταλ και τον σταθερό θόρυβο μουσικής με έντονη μπάσο, ένα soundtrack στο ιδρωμένο μπαλέτο από γρυλίσματα και στεναγμούς.
Η Καρολάιν, η σύζυγός μου, λάτρευε τον ρυθμό όλων αυτών· τον τρόπο που οι δυνατοί χτύποι ταίριαζαν με την καρδιά της καθώς πίεζε τον εαυτό της στα όριά της. Βρισκόταν στη ζώνη της, το σώμα της κινούνταν με τη ρευστή χάρη κάποιου που ήξερε πώς να χειρίζεται τα βάρη και τα μηχανήματα.
Οι μπούκλες της αναπηδούσαν σε μια μακριά αλογοουρά, κουνώντας την μπάλα μπρος-πίσω καθώς καθόταν οκλαδόν, με τους μύες της να καίνε. Σκούπιζε τον ιδρώτα από το μέτωπό της καθώς τελείωνε άλλο ένα σετ. Πάντα ήταν η πιο γυμνασμένη από τις δυο μας. Είχε μακριά πόδια, κώλο που πάντα θεωρούσα καταπληκτικό και λεπτή κοιλιά. Αν και ήταν ψηλή και λεπτή, η Καρολάιν είχε ακόμα καταπληκτικό κορμί και ήταν τόσο όμορφη.
Την παρακολουθούσα από τον διάδρομό μου. Πάντα ήμουν δρομέας και ήταν η αγαπημένη μου μορφή άσκησης. Ήξερα ότι ποτέ δεν θα με έκανε τόσο γυμνασμένο όσο εκείνη, αλλά μου άρεσε. Μπορούσα να χαλαρώσω για σαράντα πέντε λεπτά και να ιδρώσω καλά.
Σήμερα, όμως, ήταν διαφορετικά. Δεν μπορούσα να σταματήσω να κοιτάζω την Καρολάιν και να αναπολώ στο μυαλό μου τι είχε συμβεί την περασμένη εβδομάδα. μια διαφορετική εποχή που η γυναίκα μου ζεσταινόταν και ίδρωνε—
—με έναν άλλο άντρα.
Την περασμένη εβδομάδα, έκανε σεξ με έναν συνάδελφό της ενώ εγώ την παρακολουθούσα μέσα από κάμερες. Ήταν δική μου ιδέα. Μια διεστραμμένη, άθλια φαντασίωση που έτρεφα για χρόνια, αλλά ποτέ δεν πίστευα ότι θα την έβλεπα να ζωντανεύει. Και τώρα, να 'μαστε εδώ, στην άλλη πλευρά κάτι που ποτέ δεν πίστευα ότι θα είχα τα κότσια να κάνω.
Και δεν μπορούσα να σταματήσω να κοιτάζω την όμορφη γυναίκα μου.
Αφού μοιράστηκα το Carolinr με τον Justin, είχα πάθει εμμονή μαζί της. Είχαμε κάνει σεξ πολλές φορές αυτή την εβδομάδα. Δεν την χόρταινα. Με τρέλαινε. Την σκεφτόμουν συνέχεια.
Η Καρολάιν τελείωσε το σετ της και γύρισε προς το σιντριβάνι, με το φανελάκι της να κολλάει πάνω της από τον ιδρώτα. Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω της, ούτε, όπως φαινόταν, μπορούσε και ο τύπος που μόλις είχε πλησιάσει.
Ήταν ψηλός, περίπου δεκαπέντε εκατοστά ψηλότερος από εμένα, με μύες που έμοιαζαν σαν να είχαν σκαλιστεί από πέτρα. Τον είχα δει τριγύρω και ήξερα το όνομά του —Μέισον— αλλά δεν του είχα μιλήσει ποτέ. Ήταν μέλος μιας ομάδας γυμναστών που τριγυρνούσαν όλη μέρα. Ο τύπος ήταν πολύ εύρωστος από όλο τον χρόνο που πέρασε εδώ.
Τα μαλλιά του ήταν σκούρα, κοντά κομμένα, και είχε ένα πονηρό χαμόγελο που έδειχνε ότι ήξερε ότι ήταν ελκυστικός, και δεν τον ένοιαζε τι πίστευε κανείς γι' αυτό.
Δεν ήταν περισσότερο από δύο διάδρομοι μακριά, οπότε μπορούσα να τους ακούσω.
«Ξέρεις, είσαι πανέμορφη όταν ιδρώνεις», είπε με χαμηλή και τραχιά φωνή. Έσκυψε κοντά της, σαν να επρόκειτο να ψιθυρίσει κάτι στο αυτί, και η Καρολάιν τινάχτηκε πίσω, με τα μάτια της ορθάνοιχτα.
«Εμμ... με συγχωρείτε;» είπε, ξαφνιασμένη από την ξαφνική του τόλμη.
Την παρακολούθησα καθώς έκανε ένα βήμα πίσω, σταυρώνοντας τα χέρια της πάνω από το στήθος της, ένα σαφές σημάδι δυσφορίας.
Ο Μέισον χαμογέλασε πλατιά, τα μάτια του χόρευαν από διασκέδαση. «Ε, απλώς το λέω όπως το βλέπω εγώ. Φαίνεσαι απίστευτα σέξι.»
«Λοιπόν, ίσως θα έπρεπε να κρατήσεις τις παρατηρήσεις σου για τον εαυτό σου», απάντησε εκείνη, με τα μάγουλά της να κοκκινίζουν από ένα μείγμα θυμού και αμηχανίας.
Δεν μπορούσα παρά να χαμογελάσω, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά στο στήθος μου καθώς έβλεπα τη γυναίκα μου να χειρίζεται αυτόν τον τύπο. Ήταν η κοπέλα μου και κανείς δεν της μιλούσε έτσι.
Αλλά ταυτόχρονα, ο άξεστος τρόπος που την πλησίαζε ο Μέισον ήταν... συναρπαστικός.
Ήταν σαν να παρακολουθούσα ένα λιοντάρι να κυκλώνει το θήραμά του, και βρέθηκα να σκύβω μπροστά, ανυπόμονος να δω πώς θα αντιδράσει στη συνέχεια.
«Δεν είναι δική σου δουλειά να με αποκαλείς «σέξι»», απάντησε η Καρολάιν με σταθερή φωνή. «Είμαι παντρεμένη, αν δεν το έχεις προσέξει. Δεν μου αρέσει να με αντιμετωπίζουν σαν αντικείμενο σαν κάποιο κομμάτι κρέας.»
Ο Μέισον γέλασε πλατιά, περνώντας το χέρι του μέσα από τα μουσκεμένα από τον ιδρώτα μαλλιά του. «Παντρεμένος, ε; Τυχερός. Αλλά έλα τώρα, μην κάνεις ότι δεν σου αρέσει η προσοχή.» Της έκλεισε το μάτι και μπορούσα να δω τον μυ στο σαγόνι της Καρολάιν να σφίγγεται.
"You're a beautiful woman, and I'm just a guy. I can't help but admire what I see."
Jess rolled her eyes, but I could see the hint of a smile playing at the corner of her lips. "You're unbelievable."
Mason leaned in again, this time speaking softly, "So, how about you let me buy you a drink after your workout? We could get to know each other better."
This time, Jess didn't step back. She hesitated, her eyes flicking to the side as if searching for something. Or someone. I held my breath, wondering if she'd look my way and catch me watching.