Chapter 1: Beginning (Normal Situation)
W ciszy swojego pokoju w akademiku Zuza pochylała się nad grubym podręcznikiem do historii sztuki, marszcząc brwi w skupieniu. Słaby szum świetlówek podkreślał ciszę, przerywaną jedynie sporadycznym szelestem stron, gdy przewracała notatki spisane jej schludnym charakterem pisma. Jej długie brązowe włosy były związane w ciasny kucyk, nerwowy nawyk, który stał się jej znakiem rozpoznawczym. Jej paznokcie były obgryzione do żywego, co było kolejnym znakiem rozpoznawczym jej niespokojnego usposobienia.
Pokój odzwierciedlał jej osobowość — był schludny i skromny, z kilkoma osobistymi akcentami.
Kolekcja plakatów jest dostępna w ścianie, aw rogu stał niewielki stołek, gdzie pozostała, kiedy nie była w klasie. Obok łóżka znajdującego się w szafie, na którym znajduje się gniazdo telefonu świeciło światło słoneczne.
Zuza złapała sygnał ostrzegawczy i uruchomiła się na ekranie, co spowodowało nieznany numer. Zdecydowała się pozbyć, choć nikt z jej znajomych nie wiedział, że mieszka tu.
„Cześć, jest Zuza”, „osoba, głos drżący nieco”.
"Cześć, Zuza. Czy tu Zuza? Jest Max. Spotkałem Cię na kampusie i musiałem się o to zwrócić.
Czy to ty ta dziewczyna, która siedzi w bibliotece i rysuje w swoich notesie?" Głos Maxa był gładki i pewny siebie, z odpowiednią nutą ciekawości. Zuza na chwilę odsunęła telefon od ucha, a jej oczy rozszerzyły się ze zdziwienia. Nie zdawała sobie sprawy, że ktoś zauważył, jak szkicuje w bibliotece.
„Ja... tak, to ja” – wyjąkała, a jej policzki zarumieniły się. „Ale... dlaczego mnie usunięto?”
Max zaśmiał się cicho, dźwięk ten zdawał się dudnić w telefonie. „Nie, to jest propozycja.
Obserwowałem Cię rysować i musiałem się o to zastanowić. Mam studia fotografii i chciałbym zaproponować Ci sesję zdjęciową. Umiesz to utrzymać w tajemnicy.”
Zuza wciąż się dziwiła. „Jakie zdjęcia? Jakie miałby to być?”
„Artystyczne akty”, odparł Max spokojnie, jakby jej zgoda była z góry przesądzona.