Chapter 14: Düğün Sabahı Sürprizi
Altın rengi ışık, dantel perdelerden süzülerek İsmail’in üzerine düşüyordu. Aynanın karşısında, bej smokininin papyonunu düzeltiyor, yüzündeki ifadeyi ayarlamaya çalışıyordu. Sakin, kontrollü, mutlu bir damat. Kenarda duran aile fotoğraflarının altın çerçevelerindeki yansımasına baktı. Salonun uğultusu uzaktan geliyordu. Kapı hafifçe tıkladı, açıldı.
İsmail aynada arkasını gördü önce. Umut’un elinde, kalın, siyah bir tasma. Tasmanın ucunda, dört ayak üstünde, çıplak ve titreyen Berkay. Gözleri yerlerde, sırtında eski morlukların soluk izleri. İsmail’in dudakları, aynadaki yansımasında, hiç fark etmeden bir gülümsemeyle gerildi.
“Zamana karşı yarışıyoruz,” diye fısıldadı Umut, kapıyı ayağıyla iterek kapattı. Ses, lüks odanın sessizliğinde patladı. “Düğünün başlamasına yarım saat var.”
Umut, tasmayı sertçe çekti. Berkay, bir iniltiyle, halının üzerinde sürüklendi. İsmail yavaşça döndü, koltuğa doğru yürüdü, ceketinin eteğini özenle toplayarak oturdu. Bacak bacak üstüne attı. Umut, bir ip yumağı gibi, tasmanın fazlasını eline doladı ve Berkay’ı İsmail’in ayaklarının dibine doğru savurdu.
Berkay, kafasını kaldırmaya cesaret edemedi. Soluk alışı, hızlı ve kırık, odadaki tek insani ses gibiydi. Umut pantolonunun önünü okşamaya başlamıştı bile, kumaşın altında belirgin bir kabarma hareket ediyordu.
“Başını kaldır,” dedi İsmail, sesi bal gibi yumuşak, zehir gibi keskin.
Berkay yavaşça baktı. İsmail’in cilalı ayakkabıları, sonra dikişsiz pantolon paçaları, smokinin kusursuz beyaz gömleği, papyonu. Yüzüne bakamadı.
“Bana bak, orospu,” dedi İsmail, bu sefer sesinde çelik vardı.
Gözleri buluştu. Berkay’ın gözleri, eski bir korkunun cam gibi donukluğuyla doluydu. İsmail’inkilerse, heyecanla parıldayan, karanlık bir eğlenceyle ışıldayan iki kömür parçasıydı.
“Bugün benim evlendiğim gün,” diye başladı İsmail, öne eğildi. “Her şey kusursuz olmalı. Çiçekler, müzik, yemekler… ve ben.” Eliyle smokininin yakasını sıvazladı. “Ama sen biliyorsun, benim bir zaafım var. Pis, küçük, hep aç bir zaaf.” Gözleri, Berkay’ın ağzına, sonra aşağılara, çıplak vücuduna kaydı. “Ve bu zaaf, ben saf, beyaz gelinliğimi giymeden önce, bir son kez beslenmek istiyor.”
Umut, kemerini şakırtıyla çözdü. “Besle o zaman bu aç köpeği,” diye homurdandı. Pantolonunu ve boxeri aşağı itti, tamamen sertleşmiş halini ortaya çıkardı, avucuyla ucunu okşayarak. “Ama yavaş olmayacak. Acelemiz var.”
İsmail, başıyla onayladı. Elini uzattı, Berkay’ın çenesini, tırnakları etine batacak şekilde kavradı. “Gelini beklemeden, damadın son çılgınlığını yaşayacağız. Bu senin onurun.” Çekti, Berkay’ı kendine yaklaştırdı. “Ağzını aç.”
Berkay’ın dudakları titreyerek aralandı. “Lütfen…” diye zayıf bir ses çıkardı.
“Lütfeme mi ihtiyacın var?” diye sordu İsmail, kaşlarını kaldırarak. “Kamerayı hatırlıyor musun? O videoların hepsi bir bulut hesabında. Düğün konuşmam bittikten sonra, misafirler eğlenirken, belki projektörle bir gösterim ayarlarız. Amcamlar, teyzeler…” İsmail’in diğer eli, pantolonunun fermuarına gitti. Yavaşça aşağı indirdi. İçinden, beklemekten nemlenmiş, kalın damarlı halini çıkardı. Berkay’ın yüzünün tam karşısına getirdi. “Yoksa seni, bu tasmayla, şu anda olduğun gibi, düğün salonunun ortasına mı süreyim? Gelinle dansımı bölelim mi?”
Berkay’ın gözleri fal taşı gibi açıldı, nefesi kesildi.
“Ağzını. Aç.” diye tekrarladı İsmail, her heceyi vurgulayarak.
Berkay ağzını açtı. İsmail, nazik bir tavırla değil, tam bir sahiplenme hareketiyle, kalçasından hızla iterek, kendini Berkay’ın boğazının derinliklerine kadar soktu. Berkay’ın gözleri yaşardı, öğürme sesi boğuk çığlıklarla odada yankılandı.
“Yut!” diye emretti İsmail, başından tuttuğu saçları kökünden çekerek. “Bunu yapmayı biliyorsun. Sen bunun için doğdun.” Geri çekildi, yeniden itti, her seferinde daha hızlı, daha sert. Smokininin beyaz gömleği hareketinden buruşuyor, papyonu yana kayıyordu. “İşte böyle. Damadın aletini, gelinin kokusu bile sinemeden, kendi tükürüğünle yıkıyorsun.”
Umut, tasmayı bir yere bağlamış, çıplak ve sert, Berkay’ın arkasına geçmişti. Tükürdü, avucuna, sonra doğrudan Berkay’ın sıkı, hazırlıksız göt deliğine. Soğuk tükürük, Berkay’ın vücudunu bir şok dalgası gibi sarstı.
“Bunu da unutma,” diye hırladı Umut, başparmağını zorla iterek. Berkay, ağzı dolu olduğu için, boğuk, ızdıraplı bir çığlık attı. “O sıcak, küçük gelin odası yerine, götün benim tarafımdan fethedilecek. İsmail’in karısı bakire yatağa girerken, senin göt deliğin benim spermlerimle dolup taşacak.”
Umut, parmağını çıkardı ve hemen kendi sertleşmiş halini, o dar, direnen girişe dayadı. “Hayır, lütfen, hazır değil…” diye mırıldandı Berkay, İsmail’in bir anlık gevşemesiyle.
“Hazır mı?” diye güldü Umut acımasızca. “Kimin umurunda? Sen bir eşyasan. Bir deliksin. Ve ben bu deliği açacağım.” Kalçasından tüm gücüyle itti.
Berkay’ın dünyası beyaz bir alevle parçalandı. Çığlığı, İsmail’in kasıklarını titretti. Umut, tamamen içine girmiş, durmuyor, daha derine itmek için Berkay’ın kalçasını kavrayıp kendine çekiyordu. Berkay’ın içi yırtılıyor gibiydi, yakıcı, dayanılmaz bir acı.
“Ağlama şimdi, sürtük!” diye bağırdı Umut, ilk vuruşunu yaparken. “Sen bunu istedin! Her video çekildiğinde, her defasında geri geldiğinde bunu istediğini gösterdin!” Bir diğer vuruş, daha derin. “Bak! İsmail, aynaya bak! Nasıl da içine alıyor!”
İsmail, Berkay’ın saçını hala sıkıca tutuyor, kendi kalçasını onun yüzüne doğru ittiriyordu. Başını çevirip aynaya baktı. Görüntü kışkırtıcıydı. Kendi kusursuz smokinli hali, önünde diz çökmüş, gözleri devrilmiş, ağzı kendi sikiyle tıkalı çıplak bir adam. Ve onun arkasında, vahşi bir hayvan gibi sokup çıkan, terlemeye başlayan Umut. Aile portreleri sanki bu sahneyi izliyordu.
“Güzel, değil mi?” diye homurdandı İsmail, Berkay’ın boğazında kıpırdanırken. “Bu senin gerçek kimliğin. Giyinik, düzgün bir odada bile, sen sadece kullanılmak için diz çöken bir şeysin.” Çekti, kendini Berkay’ın diline sürttü. “Şimdi yala. İyi bir köpek gibi yala.”
Berkay, içindeki yıkıcı acının girdabında, refleksle dilini çıkardı, İsmail’in aletinin altını, damarlı yapısını yalamaya başladı. Tuzlu, keskin bir tat. Umut, arkasında durmadan bir tempo tutturmuştu, her vuruşta Berkay’ı İsmail’e doğru iteliyor, vücudu bir et kuklası gibi sarsılıyordu.
“Evet, böyle!” diye teşvik etti Umut, soluk soluğa. “Şimdi daha da sık, orospu! Sıkmazsan, daha sert sokarım!” Avucunu kaldırıp Berkay’ın kırmızılaşmış kalçasının bir yanına şaplağı attı. Ses, odada patladı. Berkay inledi, ağzındakilerden dolayı ses boğuk çıktı.
“Konuş ona,” dedi İsmail, gözlerini Umut’tan ayırmadan. “Ne olduğunu hatırlatsana.”
Umut eğildi, dudaklarını Berkay’ın kulağına yaklaştırdı, hareketleri hiç yavaşlamadan. “Sen bizim toplu sik kullanma alanımızsın, Berkay. Senin götün bir umumi tuvalet. Ağzın bir sperm deposu. Ve bugün, damadın özel gününde, seni tuvaletinden bile aşağılık hale getireceğiz.” Bir elini, Berkay’ın beline doğru kaydırdı, onu daha derine alması için bastırdı. “İsmail’in karısı, onun temiz, tertipli hayatını yaşayacak. Ama İsmail, ne zaman canı sıkılsa, gizli bir telefonla beni arayacak ve ‘o pisliği getir’ diyecek. Ve sen geleceksin. Tasmanla. Dizlerinin üstünde. Her zaman.”
Berkay’ın gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı, İsmail’in aletine karıştı. İsmail, bunu fark etti. “Ağlıyor musun?” diye sordu, sahte bir şefkatle. “Sevinç gözyaşları mı bunlar? Sonunda gerçek değerini anladığın için mi?” Çekti, bir anlığına tamamen çıkardı. Aleti, Berkay’ın yüzüne, gözyaşlarına ve sümüğüne bulaştı. “Yüzünü bununla temizle.”
Berkay, sarsılarak, yüzünü İsmail’in kasıklarına sürttü. Umut bu sırada tempo değiştirdi, daha derin, daha yavaş, ama her seferinde daha acımasız vuruşlara geçti. Her birinde, Berkay’ın ciğerlerindeki havayı boşaltıyor gibiydi.
“Bak,” dedi Umut, İsmail’e. “Bak nasıl da alıştı. Bak, delik nasıl da onu içine çekiyor. İstemese bile, götü onu istiyor.” Sonra Berkay’a döndü: “De, söyle! Götün benimkini istiyor mu?”
Berkay, ne diyeceğini bilemedi, sadece inledi.
“SORUYORUM SANA, OROSPU EVLADI!” diye kükredi Umut, bir elini Berkay’ın saçlarına daldırıp başını geriye çekti, boynunu gergin bir yay gibi açığa çıkardı. “Götün benim aletimi istiyor mu?”
“E-evet…” diye hıçkırdı Berkay.
“YETERLI DEĞIL!” diye bağırdı İsmail, Berkay’ın yüzüne hafifçe vurdu. “Kimin aleti, ne için?”
Berkay’ın zihni bulanıktı, acı ve aşağılanma içinde eriyordu. “Senin… senin aletin… benim götümü sikmek için.”
“Daha iyi,” diye mırıldandı Umut, onu serbest bırakıp yeniden hızlı, sert vuruşlara başladı. “Ama sadece sikmek için değil. Kirletmek için. İçini boşaltmak için. Benim izimi bırakmak için. Çünkü sen benim.”
İsmail, tekrar kendini Berkay’ın ağzına itti, bu sefer daha derinden, boğazında dönüp durarak. “Ve sen de benimsin