Chapter 9: The Human Ashtray
He found a length of rough, braided rope in a gym bag beside the television. "Hold him flat," Umut instructed, and Serdem's large hands pinned Berkay's shoulders to the rug while İsmail grabbed his ankles, stretching him out vulnerably on the patterned wool. Umut worked quickly, tying each wrist and ankle to the sturdy legs of the heavy coffee table with efficient, unforgiving knots that bit into Berkay's skin.
A strip of black cloth from the same bag became a blindfold, plunging Berkay into a profound, disorienting darkness where every sound and touch was amplified. "Now we play a little game," Umut said, his voice circling Berkay's prone form. "You get rewarded when you guess correctly."
Berkay heard the soft shuffle of feet on the rug, the creak of a floorboard, then the warm, sweaty press of a sole against his lips. He flinched, his head twisting away, but a hand fisted in his hair, holding him steady. "Open up, çük," İsmail chuckled from somewhere above, and the foot pushed insistently, the salty taste of skin and city grit coating Berkay's tongue.
He gagged slightly, his nose filled with the intimate, musky scent. "Whose is it?" Umut asked, close to his ear. Berkay sucked weakly, mind blank, only mumbling "İsmail?" through the muffling pressure. The foot withdrew instantly, and a gob of hot spit landed in his open, panting mouth.
"Wrong," Umut said. "That's all you get." From the sofa, the distinct click-clack of İsmail's PlayStation controller started up, the cheerful digital sounds a bizarre counterpoint. Berkay lay there, blind and bound, the spit trickling down his throat, until another foot, broader, settled heavily on his cheek, then slid down to rub over his lips.
This skin was smoother, the arch higher. "Serdem?" Berkay whispered, his voice shredded. The foot pressed forward, allowing him to take the toes into his mouth, and he heard Serdem's low grunt of approval from the direction of the armchair. "Good boy," Serdem murmured, and the foot pushed deeper, fucking Berkay's mouth with a slow, steady rhythm.
The rhythm stuttered as Serdem shifted in his chair, his focus returning to the football match flickering on the television screen overhead. "Fucking referee is blind," he muttered, his foot going still, resting wet and heavy on Berkay's tongue.
Time dissolved into a slurry of isolated sensations: the chemical tang of İsmail's pre-cum when he lazily fed Berkay his soft cock during a loading screen, the sudden, stinging slap from an unseen hand when Berkay incorrectly guessed a calloused thumb belonged to Umut. "You're a stupid hole, aren't you?" Umut's voice drifted from the kitchen, followed by the crack of a beer can. "Your only purpose is to guess which of us is filling you."
A finger, slick with something oily and bitter, traced the shell of Berkay's ear before pushing inside. "Who?" Umut whispered. "İsmail," Berkay gasped, and the finger withdrew, replaced by two gobbing streaks of warm spit that hit his cheek and chin. "Wrong again," İsmail laughed from the sofa, controller clicking madly. "My fingers smell like chili from the kebab, you useless fuck."
Later, a heavy, hot weight settled across his throat and chest—a bare foot. "Guess the owner, you thirsty slut," Umut commanded, and Berkay turned his head, licking the arch desperately, tasting salt and clean sweat. "Serdem?" The foot pressed down, cutting off his air for a terrifying second before lifting. "You wish," Umut said, and delivered not a slap but a sharp, demeaning kick to his ribs.
The darkness beneath the blindfold began to pulse with a dry, aching need, his throat constricting around nothing. "Water," he croaked, his voice a stranger's. A hand tangled in his hair, yanking his head back, and Umut's face loomed close enough for Berkay to feel his breath. "You know what you drink here." Umut hawked a thick, viscous wad directly into Berkay's open mouth, making him swallow convulsively. "That's your water."
The sound was a harsh, deliberate rasp of metal teeth in the quiet room. Berkay flinched at the noise, his blindfolded head turning towards it, his throat still working from the swallowed spit. “Open wider,” Umut said, his voice a flat command devoid of its earlier taunting cadence.
Something warm and solid, already slick at the tip, nudged against Berkay’s parted lips, pressing past the resistance of his teeth. It was the unmistakable, musky smell of Umut’s skin and arousal, overwhelming his other senses. “You know what this is, you thirsty fuck,” Umut stated, not asking, as he pushed the head of his cock deeper onto Berkay’s tongue.
Berkay gagged reflexively, his jaw straining, but Umut’s hand fisted tighter in his hair, holding him in place. “You drink from this now,” Umut grunted, beginning a slow, shallow push that made Berkay’s eyes water behind the blindfold. The bitter-salt taste of pre-cum coated his palate as Umut slid another inch into the wet heat, his hips moving with a patient, possessive rhythm.
İsmail’s controller clicked paused. “Damn, his mouth looks tight even for that,” he commented, his voice shifting from the couch. Serdem exhaled slowly, a sound of focused observation. Umut’s breathing hitched as Berkay’s tongue pressed weakly against the underside of his shaft.
“Suck it like you mean it, or I’ll fuck your throat raw,” Umut growled, his patience thinning. Berkay obeyed, hollowing his cheeks, creating a weak suction that made Umut curse under his breath. The pace increased, the thrusts becoming harder, less controlled, pounding against the back of Berkay’s throat with a wet, rhythmic choke.
The brutal rhythm faltered as Umut’s hips stuttered, a guttural sound escaping him. He pulled his slick cock from Berkay’s abused throat, the head resting wet and throbbing on his tongue. “Open wider, you fucking drain,” Umut commanded, his voice thick.
Berkay’s jaw ached, but he complied, his mouth a slack, waiting hole. Umut’s grip tightened in his hair, tilting his head back further. A hot, salty pulse hit the back of his throat, then another, filling his mouth with the bitter tang of cum.
He choked, a reflex, but then forced his throat to relax. He swallowed convulsively, once, then again, drinking it down.
He swallowed convulsively, once, then again, drinking it down. “Good little fuck-pig,” Umut grunted, dragging his softening cock across Berkay’s spit-smeared cheek. “You swallow my load like it’s holy water, don’t you?”
He stepped back, his bare foot slapping the rug near Berkay’s head. “Now you’re gonna lick my fucking sole clean, every drop of your own spit and my cum.” Umut placed his foot firmly over Berkay’s mouth, the arch pressing down. “Lick, you dumb slave. That’s all you are now—my property, my hole.”
Berkay’s tongue emerged, a pathetic pink muscle, and swiped lamely at the gritty skin. “Harder,” Umut commanded, grinding his foot down. “You think this is a game? After what we did to you in the hamam? You’re marked.”
He leaned close, his voice a venomous whisper. “I own every gasp, every tear, every drop of cum in your stomach.” Umut hawked again, a thick glob landing on his own instep. “Lick that up too, you thirsty bitch. That’s your dinner.”
Berkay sobbed, the sound muffled by flesh, but his tongue moved in desperate, circling swipes. “You’ll sleep where I tell you, you’ll eat what I give you, you’ll spread your legs when I point.” Umut removed his foot, then shoved two fingers into Berkay’s mouth. “Suck them clean, property.”
“Tomorrow,” Umut said, his voice casual now, “I’m taking you to the hamam again. You’ll see more familiar faces this time.’’ He pulled his fingers out with a pop. “Maybe I’ll rent you out. You’d like that, being useful.”
The next morning in the hamam’s steam-heavy stillness, Umut held a short chain connected to the leather collar around Berkay’s throat. Serdem and İsmail flanked them, towels slung low on their hips, their skin already glistening. “Kneel,” Umut said, a soft command that cut through the humid air, and Berkay’s knees met the wet marble with a dull, final sound.
Mustafa, İşik, and Semih entered first, their footsteps echoing, towels clinging to their defined waists. Their eyes, familiar and assessing, widened briefly at the sight of Berkay collared and kneeling. Then Berke, Erdil, Onur, and GökTuğ filed in behind them, the steam parting around their shocked, silent forms—highschool friends whose faces now held a strange, calculating hunger.
“He’s our shared property now,” Umut announced, his voice casual, as he gave the chain a slight tug. “And property needs to learn its place.” He nudged Berkay forward with his foot towards Mustafa’s dusty, sizeable feet. “Start cleaning. Every toe. Every arch.”
Berkay bent forward, his nose touching the coarse skin of Mustafa’s instep. He licked a long, slow stripe from heel to toe, the taste of salt and old soap filling his mouth. Mustafa shifted his weight, a quiet grunt of approval escaping him as Berkay took the big toe into his mouth, sucking gently.
“Do the other one, you fucking snail,” İşik said, nudging Berkay’s shoulder with his own foot. Berkay moved to the left foot, his tongue working over the rough sole, probing between each toe with a mechanical precision he detested. Semih was next, his feet cleaner but bony, the high arches forcing Berkay’s tongue to curl and press deeper into the sweat-damp crevices.
“Fuck, look at him go,” Berke muttered to Onur, his voice a mix of disbelief and a dark, gathering interest. “Remember how he was?” GökTuğ didn’t answer, just watched, his towel tenting slightly at the front as Berkay lapped at Semih’s ankle bone. When Berkay glanced up, he saw it—the secret eager in their eyes, sharp and bright like the glint of a blade. They wanted to use him, to own a piece of the degradation they witnessed. Berkay’s stomach tightened around the nothing inside it, a cold understanding settling in his marrow. They were already deciding who would go first after the feet were done.
His tongue, gone numb from salt and grit, traced the final seam between Onur’s smallest toes. A heavy silence thickened the steam, broken only by the drip of condensation and shallow breathing.
“Enough of that,” Umut declared, the chain links chiming softly as he nudged Berkay’s shoulder with his foot. “Stand up, property. Turn around. Bend over the fountain.” The cold marble edge of the central fountain pressed against Berkay’s hips as he complied, his exposed back and ass facing the circle of men. “Who wants to break this in first?” Umut asked the newcomers, his voice a dealer’s pitch. “Looks like Serdem already stretched him good yesterday,” GökTuğ observed, a dry note in his voice. Berke stepped forward, his fingers sliding through the slick mess between Berkay’s cheeks with a clinical curiosity. “Fuck, he’s still loose,” Berke muttered, then spit on his palm and rubbed his cock. “I’ll start.” The blunt, un-greased head of Berke’s cock pressed against him, a dry, impossible pressure. Berkay braced, his fingers slipping on the wet marble. Berke shoved, a brutal, tearing thrust that burned white-hot, and Berkay’s head snapped back, a raw, shredding sound ripping from his throat.
HE SCREAMS NO.
“Hayır!” diye bağırdı Berkay, sesi buharlı odada boğuk ve çatallı kesildi. Berke onun çığlığını bir onay gibi aldı, kalçalarını hızlandırarak içine daha derin, daha sert itti, her inişte Berkay’ın nefesini kesen kaba bir homurdanma çıkarıyordu. “Hayır demek yok,” diye tısladı Berke, elini Berkay’ın saçlarına dolayıp başını çenesinin yanındaki ıslak mermere doğru zorladı.
Kapı açıldı, iki gölge daha sızıp içeri kaydı, hava hareketi buharı dağıttı ve yanakları sivilceli genç bir adam, Berkay’ın önüne çömelerek yüzünü avuçladı. “Ağzını aç, sürtük,” dedi sertçe, ve halihazırda sırılsıklam olan sikin kafasını Berkay’ın dişlerine dayadı. Berkay boğulmak istemiyordu, boğulmak istemiyordu, ama arkasındaki vuruşlar onu ileri fırlattıkça, ağzındaki sert et geriye doğru itildi, ağzının arkasını çizerek gırtlağına doğru kaydı ve tükürüğüyle birlikte tıkayıcı bir sıvı gibi aşağı indi. Yağcı Onur, ip gibi olmuş tükürüğü Berkay’ın yüzüne tükürdü ve Berke daha derine sokuldukça diğer yandan ona bağırdı: “Daha sert, köpek!”
Berkay’ın vücudu, ağzında ve arkasında senkronize olmuş, acımasız bir ritimle salınan iki yabancı cisim arasında bir köprüydü şimdi; boğaz kasları her nefes almaya çalıştıkça kramp giriyor, göt deliği yanıyor ve esniyordu. Gözlerini kapattı, buharda kaybolan nefesi dışarıda toplanan başka adamların karışık homurtuları ve gülüşleri tarafından boğuldu. "Hadi GökTuğ, sen de gir," diye bağırdı Umut'un sesi, ve bir çift daha eller Berkay'ın kalçalarını ikiye ayırdı, GökTuğ'un yağlanmış sik kafası ikinci bir açılma, ikinci bir yırtılmayla beraber yavaşça ama acımasızca içeri girdi. İki erkek aynı anda içindeydi artık, vücudu her darbede ileri geri sarsılıyor, birinin kasıkları diğerinin kasıklarına çarpıyor, onu iyice bölen, çatlatan bir dolgunluk vardı içinde. “Durun!” diye inledi Berkay, gözyaşları ve tükürük yanaklarından aşağı süzülürken, ve bu sadece GökTuğ’un saçlarını daha sert kavramasına ve “Sus lan, seni orospu,” diye homurdanıp onu arkadan bir tokat atmasına neden oldu, Berke ile beraber daha hızlı, daha da sert pompalarken.
Zaman parçalandı, buhar ve acı ve bastırılmış gülüşler dünyasında berbat bir sonsuzluk halini aldı. Biri çıktı, ıslak ve gevşemiş bir halde, diğeri sırayla kaydı içeri. İşik onu fıskiyenin üzerine yatırıp göğüslerini sıkıştırarak, sikini gırtlağına kadar soktu. Ağzı devamlı doluydu, dili onarılmayan bir yorgunlukla sarktı, boğazında gezinip duran sert veya yumuşak kafalara çarparak yanaklarının içini ovuşturdular. Semih geldi ve Berkay'ın zaten sızlayan ve sürekli açık duran deliğinin içine, hayvani bir hırsla inip kalkmadan önce hazırlıksız bir şekilde girdi; onun çığlıklarını göğüs kılına ve terli koltuk altına bastırdığı burunla bastırdı, ve Berkay soluksuz kalana ve dilini çıkarıp Semih'in kasıklarını ve koltuk altının tuzlu ekşiliğini yalayana kadar geri çekilmedi.
Erdil onu dizlerinin üstüne kaldırdı ve saçlarını çekerek dik konuma getirdi. “Ellerini kullan, kız gibi,” diye emretti, ve Berkay’ın sol elini alıp kendi sertleşmiş sikine sararak ona acınası, halsiz bir ritimle mastürbasyon yaptırmaya başladı. Sağ eli İsmail tarafından yakalandı, ve o da aynısını yaptı, Berkay'ın başı dönüyor ve yüzü buruşuyorken. “İkisini birden yap, amcık,” diye söylendi İsmail, Berkay elleriyle iki farklı sertliği avuçlarken, parmakları yağlı terle kayıyor, bilekleri acıyordu.
Bir başka tokat yüzünü yaktı, bir tükürük topağı kaşının üzerine yapıştı, bir ayak diliyle iteleyerek ağzına sokuldu. Hepsi birbirine karıştı. On adamın elleri, ağızları ve sikleri devamlı hareket halindeydi, onu çeviriyor, eğiyor, açıyor ve üzerlerine çekiyorlardı. “Lütfe-” diye soluyabildiği her seferinde, ona ya ağzına ya da göt deliğine sert bir şey dayandılar ve ona yalvarmasının daha hızlı ve sert hareket etmelerine sebep olduğunu hatırlattılar. Serdem, Berkay’ı göbeğinin üstüne yatırıp sırtına oturdu, koca sikini bir daha açılmak zorunda kalan ağzına iterken Berkay’ın kalçaları havadaydı ve Mustafa deliğinden içeri girdi.
Birkaçı mastürbasyon yapmaya başladı, onları taciz eden seslerle, Berkay’ın üstünde gezinirken siklerini avuçlarken parmaklarını onun terli sırtında ve ezilmiş kalçalarında kaydırarak. Herkesi bir bitiş yakaladı, bu tahriş edici, uzun süreli sikiş nefes nefese ve tokatlamayla yoğunlaştı. İlk patlama Berkay’ın göğüs kafesine sıcak bir sıçrama gibi geldi ve o an çığlık attı. Ardından, aynı anda, onun yüzüne karşı boşalan başka biri, ve içine titreyerek boşalan bir üçüncüsü içini bir iç ısısıyla doldururken gözlerine yapışan ılık yağ yığınıyla kör oldu.
Ardından hepsi üstüne geldi: boğazına boşaldılar ve o yutmak zorunda kaldı, kalçalarına ve sırtına boşaldılar, karnına fışkırdılar ve dölleri, tükürükleri ve terleriyle karışarak aşağı aktılar. Berkay her tarafından sızdıran, nefesi kokan, kasları seyiren parçalanmış bir şeydi. Vücudu bu döküntüyü emmiş derin bir sünger gibiydi artık ve baygınlığın eşiğinde yatarken son bir boşalma titreşimi kulağının içini ısıttı ve haykırışlar ve rahatlayan iç çekişler sessizliğe gömüldü.
Vücudu bu döküntüyü emmiş derin bir sünger gibiydi artık ve baygınlığın eşiğinde yatarken son bir boşalma titreşimi kulağının içini ısıttı ve haykırışlar ve rahatlayan iç çekişler sessizliğe gömüldü. Ayak sesleri uzaklaştı, buharın içinde yankılandı ve kayboldu, onu nemli mermerin üzerinde terk ederek.
Bir kapı tokmağının düşmesi, sonuncularının da çıktığının kesin işaretiydi. Dışarıdan gelen normal hamam sesleri yeniden duyulmaya başladı, ama içeride sadece damlamalar ve kendi bozuk nefesinin hırıltısı vardı. Sırtında ve kalçalarında kuruyan çeşitli döllerin soğuk film tabakasına bürünmeye başladığını hissedebiliyordu.
Sonra, yumuşak bir dokunuş. Umut’un eli, beklenmedik bir şefkatle, terle yapışmış saçlarını okşamaya başladı. “Çok güzel bir iş çıkardın,” diye mırıldandı, sesi sakin ve övgü dolu. Parmakları, Berkay’ın kulak arkasından ensesine doğru nazikçe geziyordu.
“Ağzın hala bizden birinin dölüyle dolu,” diye devam etti, düşünceli bir tonda. “Hangi birimizdin, hatırlıyor musun?” Berkay, kıpırdamaya bile gücü yetmezken göz kapaklarını titretmekle yetindi. Umut parmaklarını Berkay’ın ıslak şakaklarına gezdirerek cevapsızlığı kabul etti.
“Önemli değil. Senin artık.” Eli, Berkay’ın katılaşmış omzu üzerinde ağır ağır dairesel hareketlerle masaj yapmaya başladı, gergin kaslara baskı uyguladı. “Bütün gün böyle yapabilirdim sana, biliyor musun? Seni burada, hepimizin seni becerdiği yerde bağlı bırakıp arkadaşlarımla çay içmeye gidebilirdim.”
Berkay’ın midesi kasıldı ama sesi çıkmadı. “Terk edilmiş, her isteyenin bir sik daha sokabileceği, döl ve ter içinde yüzen bir süs haline gelirdin.” Bu sözleri, bir babanın ninni söylerken kullandığı aynı yumuşak, ritmik tonda söylüyordu. Diğer elini kaldırdı ve işaret parmağıyla Berkay’ın dudak kenarından sızan donuk beyazığı topladı.
“Güzel ve kullanışlısın.” Parmak ucu Berkay’ın ağzına hafifçe vurdu ve o, refleksle, o tuzlu, kendine ait olmayan karışımı yuttu. Umut yumuşak bir ah çekti. “Köleler için tasarlanmış bir dünya hayal ediyorum bazen. Her sokakta senin gibi, bileğinde onlara kimin ait olduğunu gösteren bir damga taşıyanlar olurdu.”
Sesi yakınlaştı, sıcak bir fısıltı halini aldı. “Kapının yanında çömelen ve sadece efendisi geldiğinde, sana öğrettiğim gibi, ayakkabılarını yalamak için ağzını açan sen.” Eli Berkay’ın boynuna kaydı, başparmağı çenesinin altına yerleşti. “Kahvemi getirdiğinde ve her yudum için teşekkür etmek için dilini çıkardığında.”
Çenesini Berkay’ın terle ıslanmış saçlarına dayadı. “Seni sırf canım öyle istedi diye dışarı çıkarıp, arabanın önünde diz çöktürüp sikimi yalatabileceğim bir dünya.” Okşayışları, kafa derisinden boynunun arkasına, sonra da omurgasının aşağısına doğru ilerledi. “Parkta yürürken birden seni bir banka yatırıp eteğini kaldırdığım.”
Berkay titredi, bu imgenin içindeki alçaltıcı rahatlık yüzünden değil, ama Umut’un kullandığı kibarlık yüzünden. Bu, dövülmekten daha derine işliyordu. “Ve göt deliğin,” diye fısıldadı Umut dudakları kulağına değerek, “her gün sonunda benimle ya da benim izin verdiğim herhangi biriyle dolacak, böylece hiçbir zaman hak ettiğin boşluk hissini yaşamayacaksın.”
Okşamaları sırtının daha aşağılarına, daralmış ve hassaslaşmış etine indi. İşaret parmağını dikkatle, laubali bir merakla deliğinin dış halkasında gezdirirken, sanki ziyaret ettiği bir anıtı hatırlıyormuş gibi. “Gözlerini gerçekten kapat ve hayal et. Tanıdığın herkesin seni sadece hizmet etmek için var olan bir şey olarak bildiği, seni arayıp seni birkaç saatliğine isteyebileceği bir dünya.”
Berkay iç çekti ve Umut bunu onay anlamına gelen bir şey olarak aldı. “İşte,” dedi. “Kendi kirli fantazilerimi paylaştığımı görüyorsun.” Parmaklarını usulca geri çekti, Berkay’ın kalçasına bir kez daha, şefkatli bir vuruşla dokundu. Bir kopma sesi geldi, kalçaların yanından ve metal soğukluğu –Ön bağcıklarının kilidini açtığı deri tasma.
Masanın ötesine, İsmail’in evindeki kelepçeye kadar uzanan bir geri dönüş oldu bu. Umut parçalanmış deriyi Berkay’ın kan dolaşımı kesintiye uğramış bileğinden dikkatle çözdü. Cildinde çıkan kırmızı, öfkeli izlerin üzerinden parmak uçlarıyla geçti, bir peygamber çaresizliğiyle sunağa zincirlenmiş bir inancı özgür bırakıyormuş gibi. “Ayağa kalk.”
Berkay zorlandı, titrek bir kalkış. Umut’un kolları onu tuttu, dengede durmasına yardım etti, sanki bir aşığa sarılıyormuş gibi. Onu hamamın arka kapısına, arka sokağa ve apartmana doğru yönlendirirken kollarını ona doladı. “Dinle,” dedi sessizce koridorda ilerlerken. “Seninle benim aramda güzel, pis bir uyum var.” Bir asansör düğmesine bastı, parmağı kiriş boyunca Berkay’ın koluna kaydı. “Bunu mahvedecek bir şey yapmayacaksın.”
Kapılar açıldığında ve soyunma odası göründüğünde, metal tasmayı bir kez daha salladı ve onu bir horoz sorgucu gibi Berkay’ın boynuna doğru kaldırdı. Yeniden buluşması, yorgun cilde karşı küçük, cilalı bir tokat gibi geldi, geleceği yeniden yapılandıran bir selam gibiydi. Ve sarılmış halde olduğu umut bu metal kolyesi olmadan gerçekliğini yitirdi; yanında yoksa hırpalanmış bedeni içgüdüsel olarak gevşer ve bileklere özlemle saldırırdı, görünmeyen bir sahibin eğitimiyle.