Chapter 10: The Apartment Door
Kapı tokmağı soğuktu, anahtar zorlayarak döndü. Apartman girişi, sönük bir ampulün sarı ışığıyla ve zemindeki mozaiklerin üzerinde birikmiş yağmur kokusuyla doluydu. Asansör bozuktu, merdivenleri üçer adımda çıktılar. Nefes nefeseydiler, ama bu sadece yorgunluktan değildi. Semih, kapının önünde durdu, cebinden çıkardığı anahtarı kilide sokarken eli titriyordu. Berkay, onun hemen arkasında, başı önünde, Işık ise en arkada, koridoru gözetliyordu.
Kilit klik etti, kapı gıcırdayarak açıldı. İçerisi karanlıktı, sokak ışığından sızan soluk bir aydınlık, ön hallerdeki ceket askısının siluetini gösteriyordu. Hava hafif küflü ve kapalı kokuyordu.
Berkay, kapı eşiğinden içeri adımını daha atar atmaz, oldu.
Semih, bir dönüşte, sanki bütün taksi yolculuğu boyunca içinde biriken tüm enerji patlamış gibi, Berkay’ı güçlü bir hamleyle girişin tam karşısındaki duvara savurdu. Berkay’ın sırtı alçı duvara çarptı, boğuk bir “uff” sesi çıkardı. Daha ne olduğunu anlamadan, Semih’in ağırlığı, tüm vücuduyla üzerine bindi. Elleri, Berkay’ın başının iki yanına, duvara yapıştı. Yüzü, Berkay’ın sadece birkaç santim önündeydi. Gözleri, karanlıkta yanıyordu.
“Bir ay,” diye hırladı Semih, sesi alçak, boğuk, tehditkâr bir sesti. “Bir ay boyunca aklımdan çıkmadın. İnanıyor musun?”
Berkay nefes alamıyordu. Semih’in kaslı göğsü onu ezmiş, aralarına sıkışmıştı. Sadece başını, zorlukla, iki yana sallayabildi.
Işık, kapıyı arkadan kapattı. Kilit sesi, son derece yüksek ve nihai geldi. Klik. Çat. Ardından, sürgülü kolun kaldırılıp sürgülenme sesi. Dünya dışıyla tüm bağlar kesilmişti. Işık, ceketini yavaşça askıya astı. Hareketleri sakin, ama kasları gergindi. Bir avcının sakinliği vardı üzerinde. Döndü, onlara baktı.
Semih, Berkay’ın ağzını kapattı. Bu bir öpücük değil, bir ilhak, bir işgaldi. Dudakları Berkay’ınkileri ezerken, dişleri onun alt dudağına çarptı, küçük bir ısırık gibiydi. Acı, Berkay’ın bedeninde şimşek gibi çaktı. Ama hemen ardından, Semih’in dilinin sıcak, ıslak baskısı geldi. Berkay teslim oldu, ağzını açtı, onun dilini içine aldı. Tütün, viski ve saf, ham erkeklik kokusu. Semih’in elleri, Berkay’ın yüzüne kaydı, çenesini, yanaklarını kavradı, onu kendine doğru, daha derine, daha sert öpmeye zorladı.
Işık sessizce yaklaştı. Berkay’ın arkasında durdu. Elleri, Berkay’ın tişörtünün altına kaydı. Soğuk avuç içleri, Berkay’ın terle ıslanmış sırtında gezindi, omurgasının kıvrımlarını takip etti. Sonra, tişörtü yukarı, Berkay’ın koltuk altlarına, sonra da tamamen başının üzerinden çıkardı. Berkay’ın kolları bir an havada kaldı, tişört çıkarılırken, Semih öpmeyi bırakmadı, sadece bir an için dudağını ısırdı.
Tişört yere düştü. Işık’ın dudakları, Berkay’ın çıplak omzuna değdi. Önce bir öpücük. Sonra, dişler. Isırdı. Sertçe. Berkay, Semih’in ağzına doğru inledi, vücudu iki ateş arasında gerildi. Önünde Semih’in ezici sıcaklığı, arkasında Işık’ın keskin dişleri. Işık, ısırdığı yeri yaladı, sonra bir daha, daha derin ısırdı. Berkay’ın teninde bir diş izi belirecekti, morarık bir leke.
“Klüpte,” diye fısıldadı Işık, dudakları Berkay’ın kulak memesine değerek, “parmağımı içine soktuğumda, deli gibi kasıldın. O daracık yeri hissetmek… çok sıcaktı.”
Bu sözler, Berkay’ı bir titreme dalgasıyla sarsıldı. Semih, bu titremeyi hissetti. Geri çekildi, bir soluk aldı. Dudakları parlak, şişmişti. Berkay’ın dudakları kanıyordu, küçük bir çatlaktan ince bir sızıntı vardı.
“Kotunu indir,” diye emretti Semih, ses keskin bir bıçak gibiydi.
Berkay’ın elleri titrekle fermuara uzandı. Ama Işık onun ellerini itti. “Ben hallederim.” Çömeltti, önünde diz çöktü. Berkay aşağıya, Işık’ın karanlıkta parlayan gözlerine baktı. Işık, gözlerini ondan ayırmadan, Berkay’ın kot pantolonunun düğmesini açtı, fermuarı yavaşça, tıslayan bir sesle aşağı çekti. Elleri, Berkay’ın kalçalarına dokundu, kotu ve boxer’ı aşağı, uyluklarının ortasına kadar indirdi. Soğuk apartman havası, Berkay’ın çıplak, sertleşmiş sikini ve kasıklarını yaladı.
Semih de hareket etti. Kendi gömleğinin düğmelerini çözmeye başladı, gözleri hâlâ Berkay’a kilitlenmişti. Her bir düğme açıldıkça, altından daha koyu, bronz teni, kaslı karın kafesi göründü. Gömleği omuzlarından sıyırıp attı. Gövdesi, klüpteki kırmızı ışığın altında olduğundan daha da etkileyiciydi. Derin, keskin kas çizgileri, geniş omuzlar. Berkay’ın ağzı sudan doluydu.
Işık, Berkay’ın çıplak kalçalarını iki eliyle kavradı, parmakları etin içine gömüldü. “Bu götü klüpte hayal ettim,” dedi, sesi vıcık vıcıktı. “Parmağımla deliğini bulduğumda, titrediğini hissettim.” Bir baş parmağını, Berkay’ın kuyruk sokumunun tam aşağısına, o kapalı, gizli girişin üzerine bastırdı. Sadece baskı. Berkay, bir çığlık atmamak için dişlerini sıktı.
Semih, önlerine geldi. Eli, Berkay’ın çenesini yakaladı, başını yukarı kaldırdı. “Klüpte sen benimkini okşadın,” diye homurdandı. “Ama ağzında hissetmedin. Şimdi hissedeceksin.”
Berkay’ın gözleri faltaşı gibi açıldı. Anlamıştı. Semih, kendi pantolonunun kemerini çözdü, fermuarı indirdi. Boxer’ın içinden, tamamen sert, damarları belirgin, koca bir sik çıktı. Karanlıkta bile etkileyici, neredeyse korkutucuydu. Ön deliğinden berrak bir sıvı sızıyor, başı ıslak parlıyordu.
Işık, arkalarında, Berkay’ın kulaklarına fısıldadı. “Hepsini alacaksın, değil mi? İkisini de.”
Sonra Semih, Berkay’ın başına hafifçe dokundu, ona baktı. Anlık, acımasız bir emirdi bu. Berkay yutkundu, dizlerinin üstüne çöktü. Kırık mozaik zemin dizlerine battı, ama acıyı hissetmedi. Sadece önündeki, Semih’in kasıklarına yaklaşan o büyük, sert et parçasını görebiliyordu. Kokusu, derin, tuzlu, hayvani bir koku, ciğerlerine doldu.
Eğildi, önce diliyle ucuna dokundu. Ön sıvının tadı, hafif tuzlu, tatlımsıydı. Sonra dudaklarını başına geçirdi. Sıcak, kaygandı. Semih’in kasıklarının derinliklerinden gelen bir inilti duyuldu. Berkay, mümkün olduğu kadar içine almaya çalıştı. Ama Semih sabırsızdı. Elleri, Berkay’ın başının arkasında kenetlendi.
“Hepsini, Berkay,” diye hırladı. Ve itti.
Berkay boğuluyordu. Sik, dilinin üzerinden, boğazının derinliklerine, gırtlağına doğru ilerledi. Gözleri yaşardı, burnu tıkandı. Nefes alamadı. Semih, onu bir saniye orada, köklenmiş halde tuttu, Berkay’ın boğaz kaslarının kendi etrafında kasıldığını hissetti. Sonra çekti, tekrar itti. Sert, düzenli, acımasız bir tempo.
Işık, bu arada, ayağa kalkmıştı. Kotunu indirmişti. Sikini çıkarmıştı, kendi ön sıvısıyla ellerini kayganlaştırıyordu. Sonra, ellerini, Berkay’ın çıplak, kaslı kalçalarına, tam o iki yuvarlak tepesine koydu. Ayırdı onları. Soğuk hava, Berkay’ın en mahrem yerine değdi. Berkay, Semih’in sikini ağzında tutarken titredi.
“Rahatla,” diye fısıldadı Işık, sesi şaşırtıcı derecede yumuşaktı, Semih’in yaptığı vahşi şeyle keskin bir tezattı. “Sana güzel davranacağız. Ama önce biraz canın yanacak.”
Ve özür, bir eylemle geldi. Işık, tükürüğünü avucuna topladı, birazını kendi sikine, birazını da parmak uçlarına sürdü. Sonra, bir parmağını, Berkay’ın girişine dayadı. Berkay’ın tüm vücudu alarm verir gibi kasıldı. Semih, onun ağzında hareket etmeyi bırakmadı, hatta daha derine itti, Berkay’ın dikkatini dağıtmak için.
“Güzel çocuk,” diye mırıldandı Semih, Berkay’ın saçlarını okşarken, sesi aniden yumuşamış, hatta neredeyse sevecendi. “Böyle iyi. Ağzın çok sıcak. Çok iyi alıyorsun.”
Bu yumuşak sözler, Berkay’ı şaşırttı, içini eritti. Kasları bir an için gevşedi. Işık, tam o anda, parmağını içeri kaydırdı. İlk boğum, sonra ikincisi. Berkay, Semih’in siki yüzünden boğulurken boğuk, yutulmuş bir çığlık attı. Acı, keskin ve yakıcıydı. Kotun üzerinden değildi bu sefer. Doğrudan, çıplak, sıkı tenin içine girişti.
“Özür dilerim, tatlım,” diye fısıldadı Işık, parmağını hareketsiz tutarak, Berkay’ın içinin onu nasıl sımsıkı kavradığını hissediyordu. “Çok dar ve güzelsin. Bunu hak etmiyorsun.” Ama parmağını çıkarmadı. Yavaşça hareket ettirmeye başladı. İleri, geri. Her hareket, Berkay için bir işkenceden bir hazza doğru dönüyordu. Acı, yanma, yerini garip, dolgun, tahrik edici bir sürtünmeye bırakıyordu. Ve Semih’in onu ağzında tutması, onu meşgul etmesi, tüm dikkatini iki cepheye bölmesi gerekiyordu.
Semih, Berkay’ın ağzından çekildi, sikinin başı sadece dudaklarının arasında kaldı, ince bir ip gibi tükürük bağlıydı. Nefes nefeseydi. “Çok iyisin,” dedi, başparmağıyla Berkay’ın yanağını okşayarak. Berkay’ın gözleri kızarmış, yaşlı, perişandı. “Bir aydır hayalini kurdum. İnanılmazsın.”
Sonra tekrar itti, ama bu sefer daha yavaş, daha kontrollü. Berkay, buna hazırdı artık, boğazını gevşetmeye çalıştı, onu içine almak için dilini oynattı. Semih’in gözlerinde bir takdir parıltısı belirdi. “Aferin.”
Arkasında, Işık başka bir parmağını ekliyordu. İki parmak. Berkay’ın içinde genişliyor, kasları zorluyorlardı. Berkay, Semih’in üzerine doğru öne eğildi, alnını onun kasık kemiğine dayadı, derin, zor nefesler aldı.
“Biraz daha, güzelim,” dedi Işık, sesi sakin, ikna edici. “Sadece hazırlanıyorsun. Senin için en iyisini istiyoruz. Seni mahvetmek değil, sahiplenmek istiyoruz.” Ve bu sözlerin üzerine, parmaklarını içerde çevirdi, Berkay’ın iç duvarında bir noktaya bastı.
Berkay’ın vücudu, Semih’in sikinden elektrik çarpmış gibi sıçradı. Gözleri devrildi. Ağzından, boğuk, anlamsız bir ses döküldü. O nokta… Her şeyi değiştirdi. Acı ve rahatsızlık, anında, delice bir haz dalgasına dönüştü. Kendi siki, boşlukta öylece asılı dururken, zonklayarak daha da sertleşti, ön sıvısından damlalar yere damladı.
Işık güldü, yumuşak, bildik bir kahkaha. “Buldum.” Parmaklarını o sihirli noktaya odaklayarak hareket ettirmeye devam etti. Berkay, artık sadece dayanamıyordu, istiyordu. Kalçasını geriye, Işık’ın parmaklarına doğru itmeye başladı.
“Lütfen,” diye sızlandı Berkay, ağzı Semih’in sikiyle dolu olduğu için kelimeler bozuk, ıslak çıktı. “Lütfen…”
Semih onun saçlarını çekerek başını geriye attı. “Ne istiyorsun, Berkay? Söyle bize.”
“Sikinizi,” diye soluk soluğa karşılık verdi Berkay, gözleri bulanık, arzulu. “İkinizi de. Lütfen.”
Bu, onların beklediği buydu. Işık parmaklarını çıkardı. Boşluk hissi Berkay’ı ürpertti. Sonra, Işık’ın sikinin başı, o ıslak, gerilmiş girişe dayandı. Sikk, parmaklarından çok daha büyük, çok daha sertti.
“Derin bir nefes al, sevgilim,” diye fısıldadı Işık, bir eliyle Berkay’ın kalçasını, diğeriyle de belini tutarak. “Sahip olacağım seni.”
Ve itti.
Berkay’ın çığlığı, apartmanın sessizliğini yardı. Bu, klüpteki parmak değildi. Bu, tüm gerçekliği, tüm dolgunluğu, yakıcı genişliğiyle bir sikti. Işık yavaş ilerledi, milim milim, Berkay’ın içinin her santimini saran sıkılığın keyfini çıkararak. Tamamen köklenene kadar durmadı. Göbekleri, Berkay’ın kalçalarına değdi. Berkay titriyordu, terden sırılsıklam, Semih’in önünde çömelmiş, Işık’ın tamamen içine girmiş haliyle deli gibi nefes alıp veriyordu.
Semih onun yüzünü izliyordu, ifadesindeki acı ve hazzın karışımını. Eğildi, onun ağzını tekrar öptü, bu sefer yavaş, hassas. “İyi misin?” diye mırıldandı dudaklarına karşı.
Berkay sadece başını sallayabildi, evet. Konuşamazdı.
“Çok güzelsin böyle,” diye ekledi Semih, alnını onunkine dayayarak. “İkimizin arasında. Hep böyle kalmalısın.”
Sonra, Işık hareket etmeye başladı. Yavaş, derin itişlerle başladı. Her çıkış, Berkay’ın içindeki o harika noktayı aradı. Ve buldu. Berkay her buluşta inledi, ağzı Semih’in ağzına karşı açıldı. Semih, onun ağzının kenarından öperek ona katıldı.
Sonra Semih, “Benim sıram,” dedi.
Işık durdu, içinde kaldı. Semih, Berkay’ı yönlendirdi. “Yat, sırtüstü.”
Berkay, dizlerinin üzerinden, Işık hâlâ içindeyken yere, soğuk zemine uzandı. Işık onu takip etti, üzerine kapandı, dik sikini hâlâ Berkay’ın içinde tutarak. Berkay’ın bacakları, Işık’ın beline dolandı.
Semih, onların üzerine durdu. Sikini eline aldı, Berkay’ın yüzüne doğru indirdi. “Ağzın benim olacak şimdi,” dedi. “Ve götün de onun. Hiçbirin boş kalmayacak.”
Berkay başını kaldırdı, dudaklarını Semih’in sikinin başına götürdü. Emerken, Işık yeniden hareket etmeye başladı. Ritimleri senkronize oldu. Semih, Berkay’ın ağzına doğru hafifçe itilirken, Işık da Berkay’ın içine doğru itiliyordu. Berkay, ortada, tam bir doluluk içinde kayboldu. Boğazı bir siki, bağırsakları diğerini yutuyordu. Nefes almak, hareket etmek, düşünmek imkansızdı. Sadece hissetmek vardı.
Işık’ın hareketleri hızlandı. “Ah, Berkay,” diye inledi, sesi kırık. “Bu göt… inanılmaz sıkı. Beni mahvediyorsun.” Öne eğildi, Berkay’ın memesini ağzına aldı, hafifçe ısırdı. Berkay titredi.
Semih, Berkay’ın saçlarını daha sıkı kavradı, ağzında küçük, sık itişler yapmaya başladı. “Ağzın da öyle,” diye homurdandı. “Sıcak ve ıslak. Her şeyimi istiyorsun, değil mi?”
Berkay, ellerini, Semih’in kalçalarına ve Işık’ın sırtına koydu, onları kendine daha da yakın çekmeye çalıştı. Cevap, bedeninin her hareketiyle evet idi.
Oda, artık sadece iniltiler, kasıkların çarpışma sesleri ve ıslak, yapışkan sürtünme sesleriyle doluydu. Hava, ter, tükürük ve seksin ağır, metalik kokusuyla dolmuştu.
Işık, Berkay’ın kulaklarına fısıldamaya başladı, her itişiyle birlikte: “Seni böyle siktiğim için özür dilerim… çok güzelsin… böyle alıyorsun… hepsini al… benim güzel çocuğum…”
Semih de konuşuyordu, sesi Berkay’ın yukarısından, derin ve yumuşak geliyordu: “Bir daha asla bir ay beklemeyeceğiz… ağzın hep benim olacak… çok iyi bir çocuksun, Berkay… mükemmelsin…”
Bu sözler, Berkay için fiziksel eylemlerden daha derine işliyordu. Onu parçalayan, teslim alan sertlikleri, bu sevgi dolu, özür dolu sözlerle yumuşatılıyordu. Bu bir istila değil, bir sahiplenişti. Ve Berkay, kendini buna bırakmıştı. Tamamen.
Işık’ın hareketleri çılgın, düzensiz bir hal aldı. “Semih,” diye homurdandı
Işık’ın hareketleri çılgın, düzensiz bir hal aldı. “Semih,” diye homurdandı, sesi gergin bir ip gibiydi, kopmak üzere. “Çok yakınım.”
Semih, Berkay’ın ağzından çekildi. Sikinin başı, parlak ve ıslak, Berkay’ın şişmiş dudağının üzerinde bir an titredi. “Bekle,” diye emretti, nefesi hırıltılıydı. “Onu benimle bitirelim.”
Berkay’ın zihni bulanıktı. Işık’ın her vuruşu, içindeki o hassas noktaya tam isabet ediyor, onu deliye döndürüyordu. Kendi siki, karnına yapışmış, her seferinde daha da fazla ön sıvı sızdırıyordu. Boşalması an meselesiydi. Semih’in emri, onun bu düşüncesini dağıttı.
Işık, dişlerini sıkarak durdu, içinde kıvranarak. Kasları çelik gibi gergindi. “Çabuk ol,” diye soluk soluğa karşılık verdi.
Semih, Berkay’ın yüzüne baktı. Gözleri, karanlıkta yalnızca iki kara, parlak noktaydı. “Kalk,” dedi yumuşak ama tartışmasız bir sesle. “Dizlerinin üstüne. İkimizin ortasında.”
Berkay, Işık’ın kollarının yardımıyla doğruldu. Işık, içinden yavaşça çıktı, çıplak ayrılma hissi Berkay’ı ürpertti. Zemindeki soğuk mozaikler dizlerine battı. Semih ve Işık, onun önünde ayakta durdular. İkisinin siki de tamamen sert, damarları belirgin, başları parlak ıslaklıkla doluydu. Işık’ın siki, Berkay’ın içinden yeni çıktığı için daha koyu, daha parlaktı.
Semih, Berkay’ın çenesini eliyle kavradı. “Ağzını aç,” dedi. Berkay itaat etti. Semih, sikinin başını, Berkay’ın dilinin üzerine, ağzının derinliğine doğru itti. Sonra durdu. Işık’a baktı.
“Şimdi sen,” diye seslendi Semih, sesi kalın, otoriterdi.
Işık anladı. Öne geldi, kendi sikini Berkay’ın yüzüne yaklaştırdı. Berkay’ın gözleri kocaman açıldı. İkisini birden mi alacaktı? Semih, Berkay’ın arkasından, başının üzerine eğildi, kulağına fısıldadı.
“İnanılmaz bir şeysin, Berkay. Bunu hak ediyorsun. Ağzın ikimizi birden alacak kadar geniş. Almak istiyor musun?”
Bu, daha önce yaşadığı hiçbir şeye benzemiyordu. Bir aylık hayaller, klüpteki gergin dokunuşlar, taksideki sessiz vaatler, hepsi bu an içinmiş gibiydi. Berkay’ın boğazı düğümlendi. Gözlerinin kenarındaki yaşlar sıcaktı. Başını, zorlukla, evet anlamında salladı.
“Söyle,” diye ısrar etti Semih.
“Evet,” diye tısladı Berkay, sesi kırık, ama netti. “Lütfen. İkinizi de verin.”
Bu sözler, Işık’ın içinde bir şeyi serbest bıraktı. Yumuşak, neredeyse şefkatli bir ifade geçti yüzünden. “Oh, tatlım,” diye mırıldandı. Sonra, sikinin başını, Berkay’ın ağzının kenarına, Semih’in sikiyle aynı boşluğu paylaşacak şekilde yerleştirdi.
Berkay’ın çenesi gerildi. Yanakları şişti. Işık’ın başı, dilinin yan tarafına, Semih’inki ise tam ortasına dayanmıştı. Nefes alamıyordu. Sadece burnundan küçük, panik dolu nefesler alabiliyordu. Gözleri tekrar yaşardı.
Semih, bir elini Berkay’ın ensesine, diğerini de alnına koydu, onu sabitledi. “Şimdi,” dedi, ve ikisi birlikte, yavaşça, içeri doğru ittiler.
Acı, çenesiyle boğazının birleştiği noktada şimşek gibi çaktı. Ama hemen ardından, çılgın bir doluluk hissi geldi. Ağzı, iki büyük, sert cisimle tamamen dolmuştu. Tükürüğü kontrol edemiyordu, ağzının köşelerinden aşağı, çenesine ve boynuna aktı. Gözleri kapalıydı, tüm dikkati bu dayanılmaz, boğucu doluluğu deneyimlemekteydi.
Semih ve Işık, senkronize bir şekilde, küçük, yavaş itişler yapmaya başladılar. Biri içeri girerken, diğeri çıkıyordu. Berkay’ın boğazı ve ağzı, ritmik bir şekilde dolup boşalıyordu. Ses, ıslak, vıcıklı, hayvani bir sesti.
“Tanrım,” diye inledi Işık, başı geriye düştü. “Ağzın… inanılmaz.”
Semih konuşmuyordu. Sadece, Berkay’ın saçlarını daha sıkı kavramış, onun üzerinde bir kontrol sahibi olmanın verdiği yoğun, karanlık hazzın yüz ifadesine yansımasıyla bakıyordu. Berkay’ın gözyaşlarını, çenesindeki tükürüğü, yüzündeki çaresiz zevk ifadesini izliyordu.
Berkay’ın elleri, yanlarına düşmüştü. Artık onları yönlendirmiyordu. Onların istediği gibi kullanılıyordu. Ve bu, onu tahmin edilmez bir şekilde tahrik ediyordu. Kendi siki, dizlerinin arasında öylece asılı, sert ve ihmal edilmiş durumda, zonkluyordu.
Sonra, Semih’in tempo değiştirdiğini hissetti. Daha hızlı, daha sert. Işık da ona uydu. Artık yavaş ve kontrollü değillerdi. İhtiyaçları ön plandaydı. Berkay, başının eller arasında sallandığını, boğazının iki sert cisim tarafından dövüldüğünü hissetti. Öğürme refleksi sürekli tetikleniyor, ama bir türlü patlak vermiyordu. Nefes bunalımı, hazzın bir parçası haline gelmişti.
“Bunu yapacağım,” diye gürledi Semih, sesi Berkay’ın kafatasında yankılandı. “Boğazına boşalacağım, Berkay. Hepsi senin olacak.”
“Ben de,” diye hırladı Işık, ritmi bozulmuş, düzensizdi. “Yüzüne. İkimizin de dölümüzü iste, değil mi? İste onu.”
Berkay, ağzı dolu olduğu için konuşamazdı. Sadece, onları daha da derine çeken, boynunu geren bir hareket yaptı. Cevabı buydu.
Bu, onlar için son dürtü oldu. Semih bir küfür savurdu, kasları taş kesildi, ve Berkay’ın boğazının derinliklerine fışkırdı. Sıcaklık, Berkay’ın midesine doğru akan yoğun, kalın bir dalgaydı. Yutmak zorundaydı, boğulmamak için. Yuttu. Tuzlu, keskin, baskın bir tattı. Semih’in özü.
Yarım saniye sonra, Işık da patladı. Sikini Berkay’ın ağzından çekti, ve sıcak fışkırtılar Berkay’ın yanaklarına, burnuna, göz kapaklarına, çenesine ve saçlarına yağdı. Kalın, beyaz, ılık damlalar. Koku, havaya ağır, tatlımsı bir koku yaydı.
Semih, son damlalarını Berkay’ın diline akıttıktan sonra, yavaşça çekildi. Berkay, öne doğru sendeledi, elleriyle yere dayandı. Öksürmeye başladı, ağzından ve burnundan karışık bir sıvı aktı. Nefes almak için hava, ciğerlerine acı verici bir şekilde doluyordu. Gözleri kan çanağına dönmüştü, yüzü dölle kaplanmıştı.
Semih ve Işık, onun üzerinde, nefes nefese, terden sırılsıklam durdular. Beklediler.
Berkay’ın öksürüğü yatıştı. Derin, titrek bir nefes aldı. Sonra, yavaşça başını kaldırdı. Yüzü bir kabustan çıkmış gibiydi, ama gözlerinde hiçbir pişmanlık yoktu. Sadece bitkinlik ve inanılmaz bir doluluk. Dudaklarının kenarından, Semih’in dölünün birazı aktı. Dilini çıkarıp, dikkatle, temizledi.
“Tadı nasıl?” diye sordu Semih, sesi şimdi sakin, meraklıydı.
Berkay, bir an düşündü. Sonra, doğrudan Semih’in gözlerine baktı. “Seninkisi daha yoğun,” diye kısık bir sesle cevapladı. Sonra Işık’a döndü. “Seninki… daha tatlımsı.”
Bir sessizlik oldu. Sonra Işık, şaşkınlıkla gülmeye başladı. Kahkahası, gergin odanın havasını kırdı. Semih’in dudaklarında da küçük bir kıpırtı belirdi.
“Lanet olsun, Berkay,” diye nefes nefese güldü Işık. “Sen harbiden mükemmelsin.”
Semih eğildi, dizlerinin üstüne çöktü. İki eliyle Berkay’ın yüzünü tuttu. Parmak uçları, Işık’ın dölünü yüzünden silmeye çalışır gibiydi, ama sadece yaydı. Berkay’a baktı, gerçekten baktı. “Nasılsın?” diye sordu. Bu sefer emir yoktu, samimi bir soruydu.
“İyiyim,” diye fısıldadı Berkay. Sonra ekledi, “Bitmedik, değil mi?”
Semih’in gözlerinde bir şey parlardı. “Hayır. Bitmedik.” Ayağa kalktı, elini uzattı. “Banyo. Temizlenmelisin. Sonra devam ederiz.”
Işık da yardım etti. Berkay’ı nazikçe ayağa kaldırdılar. Bacakları tutmuyordu, sendeleyerek yürüdü. Onu küçük, sade bir banyoya götürdüler. Işık, duşu açtı, ılık suyun buharlanmasını bekledi.
Berkay, aynada kendi yansımasını gördü. Gözlerinin altı morarmıştı, yüzünde kurumaya başlayan beyaz çizgiler vardı, dudakları kanlı ve şişti. Hiç böyle gözükmemişti. Kendini yabancı, kullanılmış, ama garip bir şekilde güçlü hissetti. Bu onun seçimiydi.
Semih, onun arkasına geçti, gözlerini aynada Berkay’ınkilere kenetledi. “Bir ay boyunca,” diye sessizce konuştu, “seni böyle hayal ettim. Mahvolmuş. Bizim tarafımızdan işaretlenmiş. Gerçek, hayalimden daha iyi.”
Berkay’ın içi titredi. Su buharı, aynayı buğulandırmaya başladı.
Duşun altında, ona yardım ettiler. Işık, bir lifi sabunladı ve sırtını, omuzlarını, Işık’ın diş izlerinin olduğu yeri yıkamaya başladı. Temizlerken, dikkatlice, neredeyse şifacı gibiydi. Semih ise, Berkay’ın saçlarını şampuanladı, parmak uçlarıyla onun kafa derisine masaj yaptı. Bu yakınlık, seksin vahşetinden daha şaşırtıcı, daha içine işleyiciydi.
Su, yüzündeki ve saçlarındaki dölleri temizledi, kanalizasyona akıp gitti. Berkay, gözlerini kapadı, sıcak suyun vücudunu yıkamasına, yorgun kaslarını gevşetmesine izin verdi. Birinin ona böyle baktığını, hiç hatırlamıyordu.
Temizlendikten sonra, onu büyük, dağınık yatak odasına götürdüler. Yatak, basık görünüyordu, yorgan alelacele atılmıştı. Işık, yorganı kaldırdı. “İçeri gir,” dedi.
Berkay, temiz, serin çarşafların arasına kaydı. Yatak, vücudunun her ağrıyan yerini kucakladı. Semih ve Işık de birer havluya sarındı, sonra onun yanına, iki yanına uzandılar. Üçü sırtüstü, tavana bakıyorlardı. Sessizlik, bu sefer gergin değil, yorgun ve doluydu.
Işık, ilk konuşan oldu. “Peki,” dedi, sesi uykulu. “Bu… beklediğin gibi miydi?”
Berkay düşündü. Klüpteki heyecan, taksideki gergin bekleyiş, kapıda başlayan vahşi saldırı… ve sonra burada, duştaki beklenmedik şefkat. “Daha fazlasıydı,” diye fısıldadı sonunda. “Daha karmaşık.”
Semih yanına döndü, dirseğinin üzerine yükseldi. Ona baktı. “Korktun mu?”
“Evet,” diye itiraf etti Berkay hemen. “Kapıda. Sen beni duvara yapıştırdığında. Ama… iyi bir korkuydu. İstediğim bir korku.”
Semih başını salladı, anlayışla. Kendisini de korkuttuğunu biliyordu. Berkay’a olan bu yoğun, fiziksel çekimin şiddeti. Işık’a döndü. “Sen? Korktun mu?”
Işık, kollarını başının altına koydu. “Hayır. Sadece… bekliyordum. O geceden sonra, bunun bir gün olacağını biliyordum. Sadece ne zaman olacağını değil.” Berkay’a baktı. “Senin için üzgünüm, Berkay. Bazen… çok ileri gidebiliyoruz.”
Berkay bu özüre şaşırdı. “Neden üzgünsün? Ben istedim.”
“İstediğin şey bazen seni incitebilir,” diye karşılık verdi Semih sessizce. “Bunu unutmaman gerek.”
Bir süre daha sessiz kaldılar. Dışarıdan, geç bir saatte geçen bir arabanın sesi duyuldu. Sonra Işık, “Aç mısın?” diye sordu.
Berkay’ın midesi, o anda guruldadı. Üçü de güldü, gergin, yorgun bir kahkaha.
Mutfak küçük ve derli topluydu. Işık, omlet yapmaya başlarken, Semih bir demlik çay koydu. Berkay, mutfak masasında, onları izledi. Semih’in havlunun altındaki geniş sırtının hareketini, Işık’ın omleti çevirirkenki rahat tavrını. Bu sıradanlık, az önce yaşadıkları aşırılığın yanında tuhaf, hatta surreal geliyordu.
Yemek yerken, konuşma doğal bir şekilde başladı. Derslerden, hocalardan, yaklaşan sınav haftasından bahsettiler. Ozan’ın doğum günü partisinde olanlarla dalga geçtiler. Sanki sıradan bir geceydi, üç arkadaş takılıyordu. Ama masanın altında, Berkay’ın ayağı, Semih’in ayağına değdi ve hiç çekmedi. Semih, çayını içerken, Berkay’ın ağzına bakıyordu, o şişmiş, kırmızı dudaklara.
Temizliği Işık üstlendi. Semih, Berkay’ı yatak odasına geri götürdü. Yatağın kenarına oturttu. “Bir şey daha var,” dedi. Sesinde yeniden o ciddi, karanlık tını vardı, ama şimdi daha kontrollüydü.
Berkay’ın kalbi hızlandı. “Ne?”
“Klüpte, seninle Işık benimkini tuttu. Ve ben de seninkini. Ama sen hiç… tam anlamıyla almadın.” Semih’in elleri, havluyla örtülü Berkay’ın dizlerine indi. “Sırtüstü yat.”
Berkay yattı. Yüreği güm güm atıyordu. Semih, havlusunu çıkardı, sonra kendi havlusunu. Çıplak, hala etkileyici vücudu, loş odada bir heykel gibi duruyordu. Sik yarı sertti, ama hızla canlanıyordu. Yatağa, Berkay’ın bacaklarının arasına uzandı.
“Bu sefer,” diye fısıldadı Semih, yüzü Berkay’ın yüzünün birkaç santim üzerindeyken, “yavaş olacağız. Sadece sen ve ben. Işık izleyecek. Sadece hissedeceksin. Her santimini.”
Berkay nefesini tuttu. Semih’in ağırlığı üzerine çöktüğünde, bu sefer ezici değil, sıcak, güvenli bir şeydi. Semih, onu uzun, derin bir öpüşle öptü. Yumuşak. Sabırlı. Sanki onu yeniden keşfediyordu.
Elleri, Berkay’ın vücudunda gezindi, her kıvrımı, her kası hatırlarcasına. Klüpte, kotun üzerinden hissettiği o geniş sırtı, şimdi çıplak parmak uçlarıyla hissediyordu. “Burada,” diye mırıldandı Semih, dudakları Berkay’ın omzundayken. “Bu kas… klüpte elim tam buradaydı.”
Işık, kapıda göründü, havlusu beline sarılı. Yaslandı, izledi. Gözlerinde, yoğun bir konsantrasyon, belki de kıskançlık vardı, ama ses çıkarmadı.
Semih, uzanıp yatak dolabının üzerinde duran bir şişeyi aldı. Berrak, yağsız bir losyondu. Birazını eline döktü, sonra ısıtmak için avuçlarını birbirine sürttü. Ellerini, Berkay’ın kasıklarına, uyluklarının iç kısmına sürdü. Soğuk değil, ılıktı. Sonra, bir eliyle Berkay’ın sikini okşarken, diğer elinin parmakları, o daha önce ziyaret edilmiş, hâlâ hassas girişe geri döndü.
Berkay iç çekti. Bu sefer, ısrar yoktu, zorlama yoktu. Sadece, losyonun kayganlığıyla birlikte, dairesel, yavaş baskılar. Parmak, önce bir, sonra rahatça ikinci boğuma kadar içeri kaydı. Berkay’ın içi, zaten genişlemiş, hazırdı, onu sıcak bir şekilde kucakladı.
“Görüyor musun?” diye fısıldadı Semih, dudakları Berkay’ın kulağına değerek. “Ne kadar hazırsın. Hepimiz için hazırsın.” Parmaklarını, o harika noktaya doğru yöneltti, bastırdı.
Berkay, inledi. Bu, Işık’ın vuruşları kadar acil değildi, daha derin, daha sinsi bir hazdı. Tüm vücudunu, yavaş yavaş, ısı dalgası gibi sarıyordu.
Semih, parmaklarını çıkardı. Losyonlu elleriyle, kendi sikini yağladı. Başı, Berkay’ın girişine dayandı. Gözleri, Berkay’ın gözlerine kilitlendi.
“Beni içine al,” dedi Semih. Bu bir emir değil, bir yalvarıştı. “Kendi hızında.”
Berkay nefesini topladı. Kalçasını, milim milim, aşağıya, Semih’in sikinin başına doğru indirdi. Genişleme hissi, yavaş olduğu için daha yoğun, daha belirgindi. Her santim, kendi kontrolü altında ilerliyordu. Ta ki, tamamen, köküne kadar oturana kadar.
Semih’in yüzünde saf, sarsıcı bir şaşkınlık ifadesi belirdi. “Tanrım,” diye soluk soluğa fısıldadı. “Berkay