Chapter 6: Scream for Us
Işık kalçalarını son bir kez itti ve sikinin tamamı, Berkay’ın içinde açılan o sıcak, dar kanala kayarak gömüldü. Berkay’dan kopan çığlık, boğuk ve parçalı, Semih’in bacakları arasında kayboldu.
Semih, “Sakin ol,” diye mırıldandı, elini Berkay’ın terli saçlarına daha derinden sokarak. “Nefes al, oğlum. Alışacaksın.” Berkay, yüzünü Semih’in kasıklarının koyu kokusuna gömdü, burun delikleri genişleyerek ciğerlerine çektiği havayla karışan bu keskin aromayı içine çekti.
Işık hareketsiz durdu, tamamen yerleşmiş, Berkay’ın iç duvarlarının titreyerek etrafını sardığını hissediyordu. “Nasıl, beğendin mi?” diye sordu Semih, neredeyse dalgacı bir tonda, Berkay’ın başını okşamaya devam ederken.
“Çok… farklı,” diye homurdandı Berkay, sesi boğuk ve bastırılmış. “Doluyum.” Işık güldü. “Tabii dolusun, içinde ne var sanıyorsun?”
Bir süre öylece kaldılar, yalnızca nefes sesleri ve çıplak tenin hafif ıslak hışırtısı duyuldu. “Dün gece boğazın daha çok acımıştı,” diye lafa karıştı Semih. “Değil mi?”
Berkay başıyla, Semih’in bacağına sürtünerek onayladı. “Ama bu… daha derin,” diye fısıldadı. İlginç bir andı; acıyla karışık bir memnuniyet, itiraf gibiydi.
“Daha iyi hissediyorum,” diye ekledi sesi titreyerek. Semih’in bükülmüş bacağının yanında, yüzüne değen sıcak, sert et parçasını hissetti. Döndü ve dudaklarını Semih’in tekrar diklenmeye başlayan sikine götürdü, ucunu usulca yalamaya başladı.
Önce sadece başını, sonra altındaki kalın damarı, tuzlu ve kendine özgü tadıyla yaladı. Semih bir oh çekti. “İşte böyle.”
Berkay yalamaya devam ettikçe, kendini kaptırdıkça, Işık da harekete geçti. Kalçalarını geri çekti, sikini neredeyse tamamen çıkardı, sonra yeniden, çok yavaş bir tempo ile, içeri itti. Berkay’ın içi hâlâ sıkıydı, her girişte ona sarılıyordu.
Her şey oldukça yavaştı; Işık’ın her tempolu itişi uzun, sürtünmeli bir sürünüş, Berkay’ın her yalayışı ise derin ve ıslak bir özveriydi. Semih, “Aferin,” diye fısıldadı, parmak uçları Berkay’ın kulak memesinde gezindi. "İkinize de aferin."
Bu tempoyu, dakikalar boyunca korudular. Işık’ın her içeri girişi biraz daha derinleşti, Berkay’ın kasılmaları ise acıdan çok, garip bir şaşkınlığa dönüştü. “Oh… şey,” diye homurdandı bir ara, dudakları Semih’in sikinden ayrılırken, “İçimde… hareket ediyor.”
Semih onun baktığı yerde, tükürüğünün parlak izi kalın damarın üzerinde parlarken, “Bastır,” diye fısıldadı. “Geri itme, al onu.”
Berkay denedi. Işık kalçasını tekrar ittiğinde, kendi iç kaslarını bilinçli olarak gevşetti, o yabancı sertliğin daha fazla yer açmasına izin verdi. “Aman tanrım,” diye inledi, bu seferki sesi daha az acı, daha çok şaşkınlık doluydu. Bir şey kaydı içinde, tam olarak Işık’ın daha önce parmağıyla bulduğu o noktaya.
“Hah, işte!” diye bağırdı Işık, kendi kalçasında bir ürperti hissetti. “Tam oraya geliyor, değil mi?”
“Evet,” diye nefessiz kaldı Berkay ve bu kez sesi titremiyordu. Önceki tüm acı, yerini yoğun, sarsıcı bir sıcaklığa bırakmıştı. Artık sadece Işık’ı içinde taşımıyor, onu hissediyordu; her geri çekiliş bir kayıp, her itiş ise ciğerlerinin derinliklerine kadar ulaşan bir doluluktu.
Tempo organik bir şekilde hızlandı. Işık’ın nefesi artık yanı başında, daha hızlı ve daha sıcak esiyordu. “Sikimi nasıl aldığını gör,” diye homurdandı Işık, artık ritmik bir vuruşa geçmişti, “Harikasın, oğlum.”
Berkay bu övgüyle göğsü kabararak, ağzını Semih’in sikine daha hırsla sardı. Artık alışmıştı, sadece tahammül etmiyor, faaliyete geçiyordu. Boğazının derinliklerinde bir hareketlilik vardı.
Boğazının derinliklerinde bir hareketlilik vardı, artık öğürmeden Semih’in sertleşmiş etini yutkunabiliyordu. Işık’ın kalçaları artık tam bir hızla inip kalkıyor, her vuruşta teninin Berkay’ın dağınık, terli saç derisine çarpması keskin bir şaplak sesi çıkarıyordu.
“Oh, amına koyayım, bu ses!” diye inledi Işık, bu çarpma sesinden tamamen gazla dolu, ritmini daha da vahşileştirdi. Kasıklarının üzerindeki kısa, sert kıllar, Berkay’ın terle ıslanmış arka deliğinin etrafındaki hassas deriyye her seferinde sürtünüyor, hafif, elektrikli bir gıdıklanma yayıyordu.
Semih, bu tempoyu izlerken gözleri karardı ve yavaşça elini Berkay’ın başının arkasına, ensesinin sıcak terli oluğuna kaydırdı. “Yeter,” diye fısıldadı, sesi gergin ve kararlı, “Bırak yalamayı.”
Berkay’ın ağzından çıkardı, sikini o ıslak sıcaklıktan uzaklaştırdı ve avucunun içiyle Berkay’ın çenesini sıkıca kavradı. “Ağzını aç,” diye emretti, “Sadece alacaksın.” Diğer eliyle kendi sikini Berkay’ın dudaklarına dayadı ve basınç uygulayarak, direk boğazının arkasına doğru itmeye başladı.
Berkay’ın çenesi zorlandı, ağzı isteksizce daha da genişledi ve o kalın kafanın dilini ezip boğaz girişine dayanmasıyla bir gırtlak sesi çıktı. Nefesi kesildi, ciğerleri yanarken gözleri fal taşı gibi açıldı; artık aktif bir katılımcı değil, sadece bir alıcıydı.
“Oh evet, böyle,” diye homurdandı Semih, kalçalarını hafifçe kıpırdatarak sikini daha derine soktu. “Hiç hareket etme.” Bu tam kontrole geçiş ani ve mutlaktı; Berkay’ın elleri yanlarda sallanırken, nefes almak için bile izin bekliyordu.
Arkadan, Işık’ın her vuruşu artık daha derine, daha sert saplanıyordu. “İçin dün geceye göre çok daha iyi, oğlum,” diye soluk soluğa söyledi, kasık kemikleri Berkay’ın etine her çarptığında bir ‘pof’ sesi duyuluyordu. “Sıkıyorsun, ama beni içinde tutuyorsun.”
Berkay, boğazının dibindeki zonklayan ağırlıkla ve kalçasında açılan yangınla, iki taraftan da eziliyordu. Semih’in derisinin üzerindeki tuzlu, hafif acımsı ter tadı dilinin arkasında birikti. Gözlerinden sızan yaşlar, bu sefer acıdan değil, bu mutlak doluluk hissinin yarattığı duygusal taşkınlıktan geliyordu; kontrol tamamen gitmişti.
Işık’ın her hamlesi artık bir itişten çok, kasıtlı ve güçlü bir yaylanmaydı, kalçalarını geri çekip öne vurdukça Berkay’ın tüm bedenini ileri fırlatıyordu. Her öne savruluşta, Berkay’ın boğazı Semih’in sikine daha fazla, daha acımasızca saplanıyor, nefes boruları sıkışıyor ve ciğerleri yanıyordu.
Semih artık sabit durmuyor, kalçalarını kısa, sert darbelerle yukarı kaldırıyor, Berkay’ın başını da aynı ritimde sikine doğru itip çekiyordu. Berkay’ın boğuk, nefessiz inlemeleri onu çıldırtıyordu ve bu sesler Semih’i daha da vahşi bir hıza sürükledi.
"Al lan, tamamını al!" diye homurdandı Semih, kafasını tutan elinin parmakları Berkay’ın saç diplerine gömülürken. Sonra, o inlemelerin en tiz anında, bir hamlede Berkay’ın yüzünü kasıklarına bastırdı, bütün gücüyle aşağı itti.
Berkay’ın burunu, Semih’in kasıklarındaki koyu, kıvırcık kıllara gömüldü; dudakları ve çenesi tamamen o kalın, zonklayan et tarafından yutuldu. Boğazında tamamen kaybolan sik, gırtlağında açılan bir yumru gibiydi ve hiçbir öğürme refleksi onu çıkaramazdı.
Gözleri karardı, kulaklarında bir uğultu yükseldi ve Semih’in kasık derisinin, terin ve kendine has kokunun yoğunluğu dışında hiçbir şey hissedemez oldu. Tam o sırada, denge için uzattığı eller Semih’ın sert baldırlarına değecekken, Işık öne eğildi ve onun bileklerini havada yakaladı.
"Sıkı tutun, oğlum," diye soluk soluğa söyledi Işık ve Berkay’ı, bir yayın gerilmesi gibi, kollarından kendine doğru çekti. Bu çekiş, Berkay’ın omuzlarında acıyan bir gerginlik yarattı ve Işık’ın bir sonraki vuruşu için mükemmel bir gerilim sağladı.
Işık, şimdi bu kavrayıştan güç alarak, Berkay’ı bir alet gibi kullanmaya başladı. Her öne vuruşunda onu ileri itiyor, Berkay Semih’in üzerine yığılırken, kollarından acımasızca geri çekip sikini yeniden içine alıyordu.
Bu ritim mekanikleşmişti: ileri it, geri çek, içeri sok. Berkay’ın bedeni artık kendisine ait değildi; sadece iki güç arasında gidip gelen, ıslak, sarsılan bir köprüydü. Her geri çekiliş, Işık’ın tamamen çıkan sikinin soğuk havayla temas ettiği anlık bir boşluk yaratıyor, her içeri giriş ise o boşluğu daha derinden dolduruyordu.
Semih, Berkay’ın yüzünün kasıklarında nefes almaya çalıştığını, burun deliklerinin umutsuzca açılıp kapandığını hissediyordu. Bu görüntü, bu mutlak itaat, onun kontrolünü son kırıntısına kadar tüketiyordu ve kalçalarının temposu daha da çılgınlaştı.
Semih’in çılgın tempodaki kalçaları, Işık’ın da Berkay'ın bileklerini ensesinin hizasında sıkıca kavradığını gördüğü anda dondu. Gözleri büyüdü, çünkü Berkay’ın kollarının da artık tutuluyor oluşu, gencin tamamen onların insafına kaldığının somut kanıtıydı.
Kafasını bastırmayı aniden bıraktı ve geri çekildi, böylece Berkay boğazındaki kalın eti nefes nefese ağzından dışarı çıkarabildi. Işık’ın çılgın vuruşları arasında artık nefes alabilen Berkay, ciğerlerine dolan havayla birlikte yüksek sesle inlemeye başladı; bu ses, boğukluktan kurtulup odanın duvarlarını dolduran tam bir teslimiyet çığlığıydı.
Bu inilti, bir iki nefesten sonra, hayvani bir bakışla Berkay'a odaklanan Semih’in elini harekete geçirdi. Avucunu hızla savurarak Berkay’ın yanaklarına sert bir tokat yapıştırdı, ses keskin ve dolgundu.
Berkay ne olduğunu anlayamadan, Semih iri parmaklarıyla onun çenesini ve ağzını tuttu, zorla araladı. Tükürüğünü topladı ve Berkay’ın açık ağzının içine doğru sertçe tükürdü, tükürük ıslak bir damla halinde dilinin üzerine düştü.
Sonra aynı parmaklarını, Berkay’ın dudaklarının arasından itip ağzının ıslak sıcaklığına soktu. Berkay’ın ilk refleks öğürmesiyle parmaklarını çıkardı ve avuçlarıyla Berkay’ın yüzünü kavrayıp vahşice onun dudaklarına daldı, tükürüğünü ve acısını paylaşan saldırgan bir öpüşle.
Bu süre boyunca Işık hiç durmamıştı, kalçaları Berkay’ın üzerinde hızlanarak inip kalkmaya devam ediyor, her vuruşla içerideki baskıyı artırıyordu. Semih, Berkay’ın dudaklarını ısırıp emerken, Işık da kendi doruk noktasına varmak üzereydi, soluk alıp verişleri hırıltıya dönüşmüştü.
"Of amına koyim çok iyisin."