Chapter 20: Poolside Aftermath
Işık'ın kolları, demir bir kıskaç gibi, Berkay'ın göğsünde birleşen bileklerinin etrafında kenetlendi. Kasları, Berkay'ın sırtına gömülmüş, onu tamamen hareketsiz, tamamen savunmasız hale getirmişti. Berkay'ın kolları artık kendi kontrolünde değildi; Işık'ın göğsüne bastırılmış, onun her nefes alışında yükselip alçalan sıcak tenine mahkum olmuşlardı. Bu son kısıtlama, Berkay'ın içinde son bir panik dalgası yarattı. Gözleri, yüzüne vuran ay ışığında vahşice parlıyor, ağzı nefes nefese açılıp kapanıyordu. Yüzü, tükürük ve tokat izleriyle parlak, kırmızı ve ıslaktı.
"Ha... ha... yapma..." diye hırıldayabildi sadece, sesi boğuk ve parçalanmıştı.
Işık, bu çaresizliği duydu. Berkay'ın sırtında, kendi göğsünde hissettiği o titremeyi, o son direniş kıvılcımını hissetti. Ve bu, onun içindeki son merhamet kırıntısını da söndürdü. Daha da sıkı sarıldı. Berkay'ın nefes almak için göğsünü genişletme çabasını bile kısıtlayacak kadar. "Kıpırdama," diye tısladı kulağına, sesi kuma gömülmüş gibi boğuk ve tehditkardı. "Sadece alacaksın."
Bu son hapsediş, Semih'in gözlerinin önünde cereyan etti. Şezlongun kenarında çömelmiş, kalçaları hâlâ Berkay'ın içinde, her hareketi kontrol ediyordu. Berkay'ın artık tamamen teslim olmuş hali, kollarının Işık tarafından bağlanmış olması, yüzündeki o perişan, ağlamaklı ifade... Hepsi Semih'in içinde, daha önce hiç tatmadığı, vahşi bir güç açlığını tetikledi. Sadece bedenini değil, her şeyini kontrol etmek istiyordu. Nefesini. Hayatının ritmini.
Gözlerinde bir kararlılık, buz gibi, keskin bir kararlılık parladı.
Sağ eli, Berkay'ın bacağını, dizinin hemen üstünden kavrayan eli, daha da sıkılaştı. Sol eli ise havaya kalktı. Elinin ayası açık, parmaklar gerilmiş halde, bir an havada asılı kaldı, ay ışığında soluk bir pençe gibi.
Sonra indi.
Berkay'ın boğazına.
Avuç içi, Berkay'ın nefes borusunun üzerine, köprücük kemiklerinin hemen yukarısına oturdu. Parmaklar, terli, sıcak teni kavrayarak boynunun arkasında birleşti. Bu bir okşama değildi. Bu, tam ve mutlak bir ele geçirişti.
Berkay'ın gözleri, şaşkınlık ve anlamsızlıkla faltaşı gibi açıldı. Bir an, ne olduğunu bile kavrayamadı. Semih'in eli, onun nefes yolunu sıkmıyordu henüz. Sadece oradaydı. Bir tehdit. Bir gerçeklik.
"Semih..." diye zorlukla çıkardı sesini, boğuk bir fısıltıydı.
Semih cevap vermedi. Sadece baktı. Bakışları, Berkay'ın gözlerinin derinliklerine işliyor, orada yüzen paniği, korkuyu, şaşkınlığı izliyordu. Sonra, yavaşça, kasıtlı olarak, parmaklarını sıkmaya başladı.
Basınç yavaş yavaş arttı. Önce hafif bir sıkışma. Sonra nefes borusunun yanlarındaki damarlara, kaslara doğru derinleşen bir baskı. Semih'in başparmağı, Berkay'ın çenesinin altına, yumuşak boşluğa dayandı.
Berkay'ın ağzı açık kaldı. Bir nefes almaya çalıştı. Hava, daralan geçitten zorlukla, hırıltılı bir sesle içeri süzüldü. Gözlerinde, anlamın yerini saf, hayvani bir korkunun aldığını görebiliyordunuz. Bu, beklediği bir şey değildi. Tokatlar, tükürükler, aşağılanmalar... Hepsi bu oyunun bir parçasıydı. Ama bu... bu farklıydı. Bu, temel bir içgüdüye, hayatta kalma dürtüsüne dokunuyordu.
"Lüt..." diye kekeledi, ama ikinci hece boğazında tıkandı.
Semih'in parmakları biraz daha sıkıldı. Kasları, Berkay'ın boynunun ince yapısında belirginleşti. Nefes borusu, baskı altında hafifçe gıcırdadı.
Işık, altlarında, bu değişimi hissetti. Berkay'ın tüm vücudu, bir yay gibi gerilmişti. Sırtındaki kaslar taş gibi sertleşmiş, Işık'ın göğsüne adeta mıhlanmıştı. Nefes alışverişi kesik kesik, cılız hale gelmişti. Işık başını kaldırdı, Semih'in yüzüne baktı. Orada gördüğü ifade, onun da içini ürpertti. Bu, daha önce gördüğü soğuk kontrol değildi. Bu, daha ilkel, daha karanlık bir şeydi. Bir uçurumun kenarına bakmak gibiydi.
Ve sonra Semih, tam gücüyle sıktı.
Parmaklar Berkay'ın boynuna gömüldü. Nefes borusu ezildi. Hava yolu anında kapandı.
Berkay'ın gözleri anında büyüdü. Ağzı, sessiz, korkunç bir çığlık atmak için açıldı, ama hiçbir ses çıkmadı. Sadece kuru, boğuk bir hırıltı, boğazının derinliklerinden geldi. Vücudu, Işık'ın kollarında şiddetle seğirdi, bir balık gibi çırpındı. Ama Işık onu çelikten bir kıskaç gibi tutuyordu. Bacakları Semih'in omuzlarından kaymaya, tekmelemeye çalıştı, ama Semih'in onu tutan gücü karşısında işe yaramadı.
Ses kesilmişti. Havada sadece denizin uzaktan gelen uğultusu, Işık'ın hızlı nefes alışverişi ve Semih'in dişlerini sıkarak çıkardığı gergin homurtusu vardı.
Berkay'ın dünyası daraldı, karardı. Gözlerinin önünde dans eden noktalar gördü. Kulaklarında bir uğultu yükseldi. Ciğerleri yanıyor, patlamak üzereymiş gibi daralıyordu. Ama bu fiziksel acının ötesinde, zihninde çığlık atan bir panik vardı. Boğuluyordu. Ve buna rağmen, lanet olası bir şekilde, hâlâ Semih'in içindeydi, Işık'ın da içinde. İki sik, onun parçalanan bilincinin ortasında, hâlâ sıcak, hâlâ sert, hâlâ onu dolduruyordu. Bu çelişki, bu korkunç zıtlık, onun son direncini de kırdı.
Gözleri arkaya doğru yuvarlandı. Beyazları, ay ışığında ıslak porselen gibi parladı. Başı, gücü tamamen tükenmiş bir halde, geriye, Işık'ın omzuna düştü. Artık çırpınmıyordu. Sadece titriyordu, ince, istemsiz titremelerle. Yüzü, tokatlardan değil, şimdi oksijensizlikten, kanın başına hücum etmesinden morarmaya, kızıl-mor bir renge bürünmeye başladı. Damarları şakaklarında ve boynunda kabardı, mavi çizgiler halinde derisinin altında belirdi.
Semih duymadı ya da duymazdan geldi. Berkay'ın yüzündeki renk değişimini izliyor, gözlerinin nasıl sabitlendiğini, bilincinin nasıl dağıldığını görüyordu. Bu görüntü, onun içinde öyle bir şeyi serbest bıraktı ki, daha önce hiç böyle bir şey hissetmemişti. Saf, katıksız güç. Bir hayatı, bir nefesi avucunun içinde tutmak. Berkay'ın boğazındaki nabzın, önce çılgınca atıp sonra düzensizleştiğini parmak uçlarında hissedebiliyordu.
Ve tam o anda, Berkay'ın kontrolü tamamen kaybettiği, bilincinin uçurumun kenarına sürüklendiği o anda, vücudu tepki verdi.
Işık, önce sıcaklığı hissetti. Berkay'ın karnının alt kısmında, kendi kasıklarına doğru yayılan ıslak, yakıcı bir sıcaklık. Sonra, Berkay'ın kasıklarının seğirdiğini, titrediğini hissetti. Gözlerini aşağı, ikisinin birleştiği noktaya çevirdi.
Berkay'ın sikinden, ince, beyaz bir döl akıntısı fışkırdı. Zayıf, düzensiz aralıklarla, ama kesintisiz bir şekilde. Karnının üzerine, Işık'ın onu tutan kollarına, şezlongun kumaşının üzerine akıyordu.
Bu görüntü, Semih'in son direncini de kırdı.
Berkay'ın boğazındaki elini çekmedi. Bırakmadı. Ama kalçaları, son bir hamlede, kontrolsüzce ileri fırladı. İçinde hissettiği sıcak, titreyen sıkılık, Berkay'ın istemsiz boşalmasının görüntüsüyle birleşince, onu da uçurumdan aşağı sürükledi.
"Ah, kahretsin!" diye kükredi Semih, sesi gergin ve parçalı.
Kasıkları Berkay'a yapıştı, vücudu sertleşti, sırtı kemer gibi gerildi. Yüzünde acı ve zevk karışımı bir ifade belirdi. İçinde patlayan sıcaklığı hissetti. Boşalması, Berkay'ın içine, Işık'ın zaten orada olan sıcaklığının üzerine, güçlü, ritmik dalgalar halinde aktı. Her seferinde bir homurtu, bir titreme, Berkay'ın boğazındaki elinin biraz daha sıkılaşması...
Işık, bu ikili tepkimeyi hissetti. Önce Berkay'ın içindeki kasılmaları, Semih'in boşalırken sikinin attığını hissetti. Sonra, kendi vücudunun derinliklerinden gelen o tanıdık, karşı konulması zor dalgayı hissetti. Berkay'ın sırtına mıhlanmış halde, onun çaresizliğini, Semih'in kontrolünü, kendi azgınlığını hissederek, kendini de tutamadı.
"Geliyorum!" diye bağırdı, sesi boğuk ve vahşi.
Kalçaları Berkay'ın içine son bir kez saplandı, kasları kasıldı, ve o da boşaldı. Sıcaklık, Berkay'ın zaten dolu olan içini daha da doldurdu, taşırdı, sızdırdı. Işık'ın boşalması, Semih'inkinden daha uzun, daha titreyen dalgalar halinde geldi, her biri onu şezlonga daha derine gömdü.
Üçlü boşalma, birkaç sonsuz saniye boyunca devam etti. Havada, boğuk iniltiler, homurtular ve ıslak, bedenlerin birbirine çarpma sesleri vardı. Sonra, yavaş yavaş, kasılmalar azaldı.
İlk hareket eden Semih oldu.
Berkay'ın boğazındaki eli gevşedi. Parmakları, morarmış tenin üzerinden yavaşça çekildi, beyaz izler bırakarak. Avucunun ve parmaklarının şekli, Berkay'ın boynunda kırmızı, sonra mora dönen bir iz olarak belirginleşti.
Hava, Berkay'ın ciğerlerine ani ve acı verici bir şekilde doldu. Büyük, hırıltılı, tıkanmış bir nefes aldı, ardından şiddetli bir öksürük nöbeti geldi. Vücudu, Işık'ın kollarında şiddetle sarsıldı. Gözleri, göz yuvalarında dönerek yeniden odaklanmaya çalıştı, bilincin sise dönmüş uçurumundan geri dönüyordu. Boğazı yanıyor, her nefes alışında bıçak gibi saplanıyordu.
Semih, boşalmış, bitkin düşmüş bir halde, kalçalarını geri çekti. Siki, Berkay'ın içinden, bir sıvı sesiyle çıktı, ardından ince, beyaz bir akıntı bırakarak. Kendi dölü ve Işık'ınki, Berkay'ın uylukları arasından, şezlongun üzerine damlamaya başladı.
Sonra, Işık'ın kolları açıldı. Berkay'ı tutan çelik kıskaç gevşedi. Kasları ağrıyordu, ama gevşemenin verdiği bir sersemlik hissi vardı. Nefes nefese, sırtüstü yattığı yerde, gökyüzündeki yıldızlara baktı.
Berkay'ın göz kapakları, birkaç ağır, kararsız dalış daha yaptıktan sonra açıldı. Zihni, pamuklu bir sisin içinden yüzüyormuş gibiydi. Kulaklarında hâlâ bir uğultu, boğazında ise ezilmiş cam parçaları yutmuş gibi yakıcı, keskin bir ağrı vardı. Gökyüzündeki yıldızlar, bulanık ve titreşen lekeler halindeydi önce, sonra yavaş yavaş odaklandılar. Kendini bir şezlongda, sırtüstü yatarken buldu. Vücudu ağır, külçe gibi, her yeri ıslak ve yapış yapıştı.
Yanı başında bir kıpırtı hissetti.Başını zorlukla çevirdi. Semih, şezlongun kenarına çömelmişti. Elinde, havuz kenarından aldığı ıslak bir havlu vardı. Yüzündeki o vahşi, kontrol manyağı ifade gitmiş, yerini donuk, uzak bir bakış almıştı. Havluyu nazikçe, neredeyse törensel bir dikkatle Berkay'ın alnına, sonra yüzündeki kurumuş tükürük izlerine sildi. Parmak uçları, tokatların bıraktığı kızıl lekelerin üzerinde hafifçe gezindi.
"Semih," diye zorlukla fısıldadı Berkay, sesi bir parşömenin hışırtısı kadar kırık ve çatallıydı.
Semih cevap vermedi. Sadece başını hafifçe salladı, gözleri Berkay'ınkine dikilmişti. Orada, karanlığın derinliklerinde, bir pişmanlık veya korku değil, ama karmaşık, ağır bir şey vardı. Havluyu tekrar suya batırıp sıktı, bu sefer Berkay'ın boynuna, morarmış izlerin üzerine koydu. Serin havlu, o hassas, yaralı tende bir ürperti yarattı.
"Amk telefonu," diye bir ses geldi havuzun diğer tarafından.
Işık, şezlongların arasında yere oturmuş, elinde telefonunu sallıyordu. Ekrana odaklanmıştı, dudakları hafif aralık, kaşları çatıktı. Sonra yüzü aydınlandı."Tamam, kaydetmiş!" diye bağırdı, rahatlamış bir gülümsemeyle. "Bir an korktum kapandı diye. Pil bitmek üzereymiş meğer."
Ayağa kalktı, telefonunu cebine sokarak onlara doğru yürüdü. Hareketleri olağan, gevşekti, sanki az önce yaşananlar bir futbol maçı izlemek kadar sıradanmış gibi. Ancak yaklaştıkça, Berkay'ın şezlongda yatışını, Semih'in ona bakan halini gördü. Gülümsemesi silinip yerini bir şaşkınlık aldı.
"Hasiktir," diye mırıldandı, durdu ve Berkay'ın boynuna baktı. Açık havada ve ay ışığında, parmak izleri çok daha belirgindi. Deri, çürük bir meyve gibi mor, kırmızı ve mavi tonlara bürünmüştü."Oha... Semih, bu ne?"
Semih'in eli havluyla Berkay'ın boynunda dondu. Gözlerini Işık'tan kaçırdı, yere baktı. Omuzları hafifçe çöktü. Sesi alçak, içe dönük ve taş gibi ağırdı."Yine kendimi kaybettim."
Bir sessizlik çöktü. Sadece havuzun filtresinin homurtusu ve uzaktaki çakıllarda sürüklenen dalgaların hışırtısı duyuluyordu. Berkay, Semih'in yüzündeki o ağırlığı gördü.Bunu daha önce görmemişti. Bu, bir pişmanlıktan ziyade, tanıdık ve rahatsız edici bir gerçekle yüzleşmeydi.
Berkay, boğazındaki acıyı yutkunmaya çalıştı, ama bu hareket bile bir işkenceydi. Yavaşça, zorlanarak doğruldu. Semih ona yardım etmeye çalışmadı, sadece izledi. Berkay, şezlongda oturur halde, her ikisine de baktı. Yüzünde ne öfke, ne korku, ne de haz vardı. Sadece bitkin, sığ bir nötrlük.
"Söyleyecek bir şey bulamıyorum," diye başladı, sesi hâlâ kırık ve alçaktı. Sonra, önündeki havuzun ışıklı suyuna bakarak, düz bir tonla ekledi: "Bir daha size götünü vereni siksınler."Cümle havada asılı kaldı. Işık gözlerini devirdi, iç geçirdi. Semih ise bir anlık şaşkınlıkla Berkay'a baktı. Ardından, zoraki bir gülümseme çabasıyla dudaklarını kıvrıttı. Sesi, kasılmış bir gerginlikle çıktı."Hâlâ siktirmek istiyon yani?"
Kimse gülmedi.Gülümsemeden bile eser yoktu. Semih'in sözü, ıslak bir bez gibi havaya düştü ve orada öylece kaldı. Işık rahatsız bir şekilde ayaklarını değiştirdi. Berkay boş boş önüne bakmaya devam etti.Semih ayağa kalktı. Vücudu ağır hareket ediyordu. "Gel," dedi Berkay'a, sesi artık yumuşamış, yorgun bir tondaydı. "Banyo yap.Temizlen."
Berkay başını salladı, onaylamak anlamında değil, sadece bir hareket. Semih, kolundan tutup ona yardım etti, ama Berkay onu silkeler gibi bir hareket yaptı, kendi gücüyle kalktı. Ayakları, sıcak betona bastı. Baldırlarında ve uyluklarının iç kısmında kurumuş, yapışkan izler vardı. Yürümeye başladılar, Semih yarım adım önde, Berkay'ı hafifçe yönlendirir gibiydi. Işık, onlara arkalarından baktı, sonra telefonunu tekrar çıkarıp ekranına odaklandı, videoyu başka bir cihaza aktarma işlemine daldı.
Villanın içi serin ve loştu. Mermer zemin, çıplak ayaklarına soğuk geliyordu. Banyoya girdiler, burası da dışarıdaki gibi lüks ve genişti. Duşakabin camı buğulanmıştı belki daha önceden, ama şimdi berraktı. Semih, cam kapağı iterek duş alanını açtı, muslukları çevirdi. Su, büyük başlıktan önce sızıntı halinde, sonra gürül gürül akmaya başladı, hızla buharlaşıp sıcaklık yaydı.
"İçeri gir," dedi Semih, sırtını Berkay'a dönerek kendi t-shirt'ünü çıkardı. Kaslı sırtında taze tırnak izleri parlıyordu.
Berkay, donup kalmış gibi kapının eşiğinde duruyordu. Vücudu titriyordu, ama soğuktan değil. Semih, boxer'ını da çıkardı ve suyun altına, sırtı Berkay'a dönük halde girdi. Su, onun omuzlarından, kollarından aşağıya, belinin eğrisinden aşağı süzüldü.
Sonra döndü.Yüzünde su damlaları vardı. "Berkay," diye seslendi, sesi su sesinin arasından yumuşakça geldi."Gel."Bu, bir emir değil, bir davetti. Berkay, içinde bir direnç hissetti, ama bu direnç çok yorgundu. Parmağıyla pantolonunun düğmesini açtı, fermuarını indirdi. Kıyafetlerini, vücudundan sıyrılıp düşerken duyduğu sesle çıkardı, mermer zeminde ıslak bir yığın oluşturdular.Sonra, sendeleyerek, cam kabinin içine adım attı.
Sıcak su, onu neredeyse bayıltacak kadar rahatlatıcıydı. Omuzlarına, sırtına, o ağırlık hissettiren her yerine indi. Gözlerini kapadı, suyun altında bir süre öylece durdu. Sadece ısıyı, temizliğin verdiği hissi ve boğazındaki dayanılmaz acıyı hissetti.Sonra, ellerini hissetti. Semih'in elleri.
Önce omuzlarına, sonra boynunun arkasına yerleştiler. Baş parmakları, kaslı çukurlara bastı, ovarak. Hareketler maharetliydi, gerginliği azaltmaya yönelik. "Başını geri at," diye fısıldadı Semih, Berkay'ın kulaklarına su damlaları düştü.Berkay itaat etti. Sıcak su, yüzüne, saçlarına doldu. Semih'in parmakları şimdi saç diplerine dalmıştı, yavaş, dairesel hareketlerle ovarak. Sabun sürdüğünü hissetti, kokusu nötr ve temizdi. Bu özen, bu dikkat, az önceki vahşetle o kadar zıttı ki Berkay'ın gözleri yeniden, bu sefer suyun karışımıyla yaşardı.
Eller aşağıya indi.Omurgası boyunca, belinin eğrisine kadar. Semih ona döndü, yüz yüze geldiler. Su, ikisinin arasından akıp gidiyordu. Semih'in gözleri, Berkay'ın boynundaki morartılara kaydı.Yüzü buruştu. Parmak ucu, en kötü izin kenarına, neredeyse dokunmadan yaklaştı.
"Çok ileri gittim," diye mırıldandı, su sesiyle neredeyse boğulan bir itiraf gibiydi.Berkay cevap vermedi. Sadece Semih'in ellerinin tekrar hareket etmesini izledi. Şimdi, göğsüne, kaburgalarına doğru iniyorlardı. Sabun köpüğü, tenlerinin arasında kayıyor, eller suyun ve sabunun bahanesiyle birbirlerinin vücutlarını keşfediyordu. Semih, Berkay'ın az önce tahrip edilmiş vücudunu, şimdi tamir eder gibi yıkıyordu. Göbek deliğine, kalça kemiklerinin sivri çıkıntılarına kadar indi.
Sonra aşağıya, Berkay'ın uyluklarına, bacaklarının iç kısımlarına. Oradaki kurumuş, yapış yapış izleri temizlerken, elleri yavaşladı. Temizleme hareketi, bir anlığına bir okşamaya dönüştü. Parmak uçları, kasıklarının yakınında, hassas cilt üzerinde dolaştı.Berkay iç çekti. Bu sefer acıdan değil. Semih'in eli, kalçasının yumuşak eğrisine kadar geldi, dairesel hareketlerle sabun köpürtürken. Daha sonra, vücudunun arkasına geçti. Eller, poposunun yanaklarına, hâlâ gevşek ve sızlayan kaslara masaj yapar gibi bastırdı. Su, ikisinin arasında akıp temizlenen beyazlıklar, pislikler ve döller oluşturdu.Semih öne eğildi. Alnı, Berkay'ın omzuna değdi. Nefesi, Berkay'ın ıslak cildinde sıcak bir esintiydi. Elleri Berkay'ın belinde, suyun altında sabun köpürterek durdu. Sonra, kendini geri çekti, Berkay'a baktı. Gözleri kırmızıydı, sudan değil.
"Kafam," dedi Semih, karmaşık bir şeyler daha söylemeye çalışır gibi, ama kelimeler gelmedi. Bunun yerine, avuçlarını Berkay'ın yanaklarına yerleştirdi. Başparmakları, çene hattını okşadı. Su, parmaklarının arasından süzüldü.Ve sonra öptü.
Bu, havuz kenarındaki öpüşmeye benzemiyordu. Bu, yavaş, derin, sadece temas etmekten ibaret bir öpüştü. Semih'in dudakları yumuşak, istekli, neredeyse yalvarırcasına hareket ediyordu. Elleri Berkay'ın yanaklarında durdu, onu tuttu ama zorlamadı. Dilinin ucu hafifçe Berkay'ın dudaklarını iteledi ve Berkay, boğazındaki acıya rağmen, ağzını açtı.
Sıcak suyun altında, dilinin teması yanıktı. Su, ağızlarının kenarından taşıp çenelerinden aşağı aktı. Semih, Berkay'ın dudaklarını emdi, yaladı, sonra bir an için ayrıldı, alnını ona dayayarak nefeslendi.
"Hâlâ özlüyorum," diye fısıldadı Semih, Berkay'ın boğazındaki morluklara değil, gözlerinin içine bakarak. Neyi özlediğini tam olarak söylemedi.Kontrolü mü?Yakınlığı mı? Yoksa bu ikisinin arasındaki o tehlikeli, bulanık çizgiyi mi?
Berkay, elini kaldırdı ve Semih'in ıslak saçlarına dokundu. Parmakları, kıvırcık saç tellerinin arasına daldı.Cevap vermedi. Konuşamıyordu zaten. Ama başını hafifçe salladı, bir anlayış veya teslimiyet işareti olarak. Suyun altında elini Semih'in ensesine, oradaki kaslı girintiye kaydırdı ve onu tekrar kendine çekti, öpüşmeleri devam etsin diye.Bu sefer Berkay daha aktif rol aldı. Ağrıyan boğazına rağmen, dili Semih'in dilini karşıladı. İkisinin de vücudundaki sabun köpüğü, kaygan bir bariyer oluşturmuştu ve tenleri birbirine sürtündükçe bu kayganlık artıyordu. Semih'in elleri, Berkay'ın sırtına inip beline, kalçalarına kadar indi ve onu, kasıkları kendi kasıklarına değecek şekilde yakınlaştırdı.
Su, ısılarını dengeleyip yükseltiyordu. Artık yıkama bahanesi yoktu. Sadece, suyun ve buharın içinde, birbirlerinin sertleşmeye başlayan gövdelerine karşı sürtünmek vardı. Semih'in siki, Berkay'ın karnına sertleşmiş bir şekilde dayanıyordu. Berkay'ınki de aynı şekilde.Ama daha ileri gitmediler. Bu, dışarıdaki vahşi sürtünmeyi tekrarlamak değildi.Bu, bir mühürdü.Bir onaydı. Yaraları, acıları ve yapılanları, bu sıcak, özel alanda geçici bir süreliğine kapatmanın bir yoluydu.
Su ısısı değişmeye, serinlemeye başlayınca Semih dudaklarını ayırdı. Birbirlerine baktılar. Su, göz pınarlarından mı yoksa duştan mı aktığını ayırt etmek zordu.
"Yeter," dedi Semih sonunda, sesi kısılmıştı. Musluğu kapattı.Banyodan buğ içinde çıktılar. Semih, dolaptan iki büyük, yumuşak havlu çıkardı. Birini Berkay'ın omuzlarına attı, diğeriyle kendi vücudunu kuruladı. Berkay, kurulanırken bile titriyordu, şok ve yorgunluk hâlâ vücudunu terk etmemişti.Aynaya doğru döndüler. Büyük, kenarları buğlanmış ayna, onların silüetlerini yansıtıyordu önce, sonra buğ eridikçe detaylar belirmeye başladı. Berkay, boynundaki morlukları ilk kez net olarak gördü. Avuç ve parmak izleri, çürükler halinde yayılmıştı. Gözleri genişledi. Semih de, Berkay'ın yansımasında aynı izleri gördü ve gözlerini kaçırdı.
"Laden yağı sürmek lazım," dedi Semih, havlunun kenarıyla aynadaki buğuyu silerek."Evde vardı galiba."
Berkeley, aynadaki kendi görüntüsüne bakarak havluyla saçlarını ovaladı. Ses, havlunun kumaşının çıkardığı kaba sesle doldu odeyı."Geçer."
"Geceleri rahatsız eder," diye ısrar etti Semih, sesi pratik, gündelik bir tona bürünmüştü. Sanki bir spor çıkışı incinen bir arkadaşına tavsiye veriyor gibiydi."Yarın daha da morarır."
Berkay omuz silkti, bu basit hareket bile boynundaki gerginliği hatırlattı ona."Olsun."
Kapı çalındı, ardından Işık içeri girdi, hâlâ telefonuna bakıyordu. "Aktarıyor işte. Kalite fena değil, ama ışık az olduğu için grenli biraz." Başını kaldırdı, onlara baktı. Havlulara sarılmış, saçları damlayan iki arkadaş. Gerilim havadan tamamen çekilmemişti, ama keskin kenarları yuvarlanmış, kabul edilmiş bir gerçeğe dönüşmüştü. "Siz bittiğinize göre, bana da sıra geldi."
Semih, yerdeki ıslak kıyafet yığınını gösterdi."Bunları at çöpe. Al aşağıdan temiz bir şey giyersin."
"Yok, ben doğrudan duşa gireyim de, sonra hallederim," dedi Işık, telefonunu tehlikeli bir şekilde duşakabinin kenarına koyup t-shirt'ünü çıkarmaya başladı."Siz takılın."
Semih, Berkay'a döndü."Çıkabiliriz."Salona geçtiler. Dışarıdan gelen ay ışığı ve havuzun aydınlatması, odanın içine mavi-beyaz bir ışık yayıyordu. Semih, bir koltuğa çöktü ve ayaklarını sehpaya uzattı. Berkay da onun karşısındaki kanepeye oturdu, havluyla vücudunu sarmalayarak.