Chapter 25: Son boşalma
Semih’in boşalması, odanın sessizliğini kaba ve ıslak bir şekilde yırtmıştı. Homurtusu, tüm diğer seslerin önüne geçti. Boşaldıktan sonra, Berkay’ın ağzından kirli bir şekilde çekilen sikinin ucundan damlayan son damlaları, Berkay’ın çenesine, yüzünün ortasına sarktılar.
Bir anlık duraklama oldu.
Sonra Mustafa’nın sesi geldi, kuruluğunu ve otoritesini hiç kaybetmemişti.“Işık. Çık.”
Tek kelime.Bir emir.Önce bir şey olmadı. Işık, Berkay’ın içinde kalmış, boş bakışlarla Mustafa’ya bakıyordu sanki. Bedeni oradaydı ama zihni uzaklardaydı. Semih, yatağın kenarında oturmuş, nefes nefese, hâlâ kendinden geçmiş bir şaşkınlık içinde, olan biteni anlamaya çalışıyordu. Kendi sulu bıraktığı iğrençliğe bakamıyordu.“Sana söyledim, Işık. Çık.”
Bu sefer ses daha keskindi, tehdit doluydu. Işık irkildi. Sanki hipnozdan çıkar gibi, yavaşça geri çekildi. Siki, Berkay’ın kapılmış, kasılmış göt deliğinden ıslak bir sıvı cızırtısıyla çıktı. Yarı sert duruyordu, kaygan ve umursamaz bir şekilde. Işık, çekilip, birkaç adım geriye, odanın boş bir köşesine gitti. Bir şey söylemedi. Pantolonunu bile çekemedi, askısız bir şekilde dizlerinin etrafında duruyordu.
Mustafa, hareket etmeye başladı. Birden, Berkay’ı sanki bir bebekmiş gibi kavradı. Kolunu Berkay’ın karnının altına doladı, sert bir hareketle onu kaldırdı. Berkay bitkin ve sünger gibiydi, direnemedi, sadece zayıf bir inilti çıkardı. Mustafa, kendisi arkasına, yatağın yırtılmış ve ter içinde kalmış baş kısmına oturdu.Yastıklara dayandı. Sonra Berkay’ı, onun üzerine, yüzü kendine bakacak şekilde oturttu. Yatak bu ağırlıkla ses çıkardı, daha fazla gıcırdadı. Berkay’ın sırtı Mustafa’nın göğsüne yaslandı. Mustafa’nın hala dimdik duran, üzerinde kan ve yağlanma karışımı ince bir tabeyla parlayan siki, tam Berkay’ın yırtılmış, kırmızı ve açık göt deliğinin altına denk geliyordu.
“Benimle olmaya hazır mısın, orospu?” diye fısıldadı Mustafa, Berkay’ın terle ıslak saçları arasından. “Şimdi rahat bir pozisyonda tadını çıkaracağız senin.”
Bir eliyle Berkay’ın kalçasını kavradı, diğer eliyle sikini yeniden yönlendirdi. Ucu, Berkay’ın şişmiş ve kanlı deliğine dayandı. Bu pozisyonda, Mustafa’nın bütün gücü ve ağırlığı aşağıdan yukarıya, Berkay’ı delip geçmeye hazırlanıyordu.
“Hayır…” Berkay zor nefes alarak bunu söyledi, sesi neredeyse duyulmuyordu. “Lütfen… Yapamayacağım…”
“Sus,” dedi Mustafa, tek kelimeyle. Ve kalçasını yukarıya, sert bir şekilde itti.
Berkay bir çığlık attı.İnce, keskin, paramparça bir çığlık. Mustafa’nın siki, onun hasarlı ve yorgun içine tekrar, bu sefer dibine kadar girdi. Berkay’ın zihninde hissettiği şey, sadece bıçak gibi bir acıydı. Her şey yanıyordu.Kasları yırtılıyordu. Hayır, artık olmazdı.Ama oldu.
Mustafa, Berkay onun üzerinde otururken, derin, yavaş, işkence edercesine ritimlere başladı. Yukarı aşağı değil; daha çok, Berkay’ı kendi sikinin üzerinde oturtup, kendi kalça hareketleriyle onu aşağı-yukarı sallıyor gibiydi. Berkay’ın tüm ağırlığı, kendisini delip geçen o et parçasının üzerine biniyordu. Ve Mustafa, her hareketinde, o yarayı biraz daha genişletiyordu.
Berkay’ın gözleri önünde noktalar uçuşuyordu.Nefes alamıyordu. Acı o kadar yoğundu ki, başka hiçbir şey düşünemiyordu. Başı geriye düşmüş, Mustafa’nın omzuna yaslanmıştı. Ağzı açık, şaşkın ve sessiz çığlıklar atıyordu.Birkaç dakika böyle gitti. Mustafa’nın bu sistematik, acı verici pompaları. Sonra Mustafa, Berkay’ın bedenindeki değişikliği fark etti. Berkay daha sık solumaya, bedeni daha az katılaşmaya başlamıştı. Acıdan sersemlemiş, neredeyse baygın hale geliyordu.
“Hey,” diye gürledi Mustafa, Berkay’ın bir avuç saçını çekerek onu kendine getirdi.“Sen benimle mi oynuyorsun?Daha bitmedi. Sen çabuk boşalacak bir kancık değilsin. Sen benim takıntımsın, Berkay. Seni duygusuzlaşana kadar sikmek zorundayım.”
Berkay’ın gözlerinde sadece boşluk vardı.Gerçekten bitkindi.
Ama sonra, Mustafa, Berkay’ın kasık bölgesine, kendi karnına yapışmış olan Burkay’ın sikine baktı. Sönük, küçük, terk edilmiş bir halde duruyordu. Mustafa bir kahkaha attı, sesi Berkay’ın kulak zarını patlatacak kadar yakında patladı. “Ama sen daha bitmemişsin.”
Boş kalan elini, Berkay’ın uylukları arasına kaydırdı. Sıcak ve nemli kasıkları arasında, yumuşak kıvrımını buldu.Avuç içiyle onu kavradı. Berkay, bu beklenmedik dokunuşla sarsıldı. Uyuşmuş, yorgun bedeni, bu yeni, işgalci temasa tepki gösterdi.Hafif bir titreme, kasıklarından yayıldı.
“Görüyor musun?” diye homurdandı Mustafa, parmakları Berkay’ın sünnetli başının etrafında dolaşırken. “Bedenin seni ele veriyor. Benim yarrağım götünde, elim sikinde… ve sen hala bundan hoşlanıyorsun.”
Acı hâlâ oradaydı, yakıcı ve keskindi. Ama şimdi, ona bu iki taraflı hissiyat eklenmişti: Delinmenin inanılmaz acısı ve avuç içinde sıkılan sikinin sıcak baskısı. Ve şu bir gerçekti ki, Berkay’ın bedeni, ölü gibi görünse de, bu kombinasyona cevap vermeye başladı. Çok hafif, tamamen istemsiz bir şekilde, Burkay’ın siki, Mustafa’nın avucunda canlanmaya başladı.Şişti.Sertleşti. Berkay bunun farkına vardığında, ağlamaya başladı.Bu ihanetin son halkasıydı. Acı çekerken bile uyarılıyordu. Mustafa bunu gördü ve mutlak bir zafer gülümsemesiyle sırıttı.
“İşte bu,” diye mırıldandı, sesi sanki bir vahşi hayvanın hırıltısı gibiydi.“Böyle. Yaranmış bile olsan, benim seni ellediğimde canlanıyorsun.”
Bunu söyleyerek, sıkma ritimlerini artırdı. Hareketleri brüt ve kararlıydı. Berkay gözlerini açtı, bakışları duvarda, kapının yanındaki gri ışık lekesinde odaklanmaya çalıştı. Mustafa’nın kulağı kendi kulağının hemen yanındaydı.
Şimdi, Mustafa’nın asıl zaferi başladı. Boğazına kadar gömülü olduğu bu adam, sadece sikmiyordu onu; sahipleniyordu.Bir şeyler paylaşıyordu. Bir koçbaşı kadar sert olan o sert sikle onu delmeye devam ederken, elini Berkay’ın vücudunun diğer kısımlarına gezdiriyordu. Berkay bütün bunlara katlanmanın imkânsız olduğunu düşünüyordu. Ama katlanıyordu.Ve bundan zevk alıyordu.
Berkay’ın kafasında, Mustafa’nın bugün söylediği her küfür yankılandı: “Orospu evladı”, “Amına koyduğumun çocuğu”, “Sokak köpeği”. Ve Berkay artık biliyordu ki bu doğruydu. O bunların hepsiydi. Belki de her zaman öyleydi, içinde potansiyel olarak duruyordu ve Mustafa onu kazarak, zorlayarak çıkarmıştı.Bir süre daha sessizlik. Sadece Mustafa’nın homurdanmaları ve iniltileri, yatağın gıcırtıları ve yakın plan iç sesinde o sıkıltılı sesler. Semih ile Işık yatağın ucundaydılar. Mustafa’nın gözleri ara sıra onlara kayıyordu; sanki sadece hâlâ orada olduklarından emin olmak için onları kontrol ediyordu.
Mustafa şimdi Berkay’ın üzerinde tam bir hakimiyet kurmuştu. O kaba avuçlar Berkay’ın boynuna geçti, sanki onu nasıl boğacağını düşünüyormuş gibi yanlarını sıktı, sonra güçlü parmakları köprücük kemikleri üzerinde gezindi. Berkay’ın kolayca kırılabilecek inceliğini hissediyordu. Sonra eller aşağı indi, Berkay’ın göğsünü avuçladı. Meme uçları sertleşmiş, küçük taşlar gibi duruyordu. Mustafa onlara vurdu, sonra yine avuçlarıyla sıktı. Acı, Berkay’ın karışık acı-zevk çığlıklarına katkıda bulunuyordu.
“Sesi kesilirken bile ses çıkarmaya devam ediyorsun,” diye fısıldadı Mustafa.“Seviyorsun bunu. O güzel, beyaz vücudunun nasıl ezildiğini seviyorsun.”
Eller tekrar aşağıya indi. Her şey çok yavaş, çok kasıtlı oluyordu. Mustafa’nın siki Berkay’ın içinde dimdik dururken, bir eli Berkay’ın sırtını, kalçalarını okşuyor, kalın, gerçek parmakları kasık çukurunun sınırlarında geziniyordu. Ve sonra, birdenbire ve sebepsizce, Mustafa avucunu açıp Berkay’ın sol kalçasının tam üstüne vurdu.Tok!
Ses odada metalik bir yankı yaptı. Berkay, bu acılı darbeyle irkildi, çığlık atacak gibi oldu ama boğazından sadece bir hırıltı çıktı. Cildi kızardı ve hemen kırmızı bir avuç izi belirdi.
“Çok tatlısın,” diye mırıldandı Mustafa, aynı hareketi birkaç kez tekrarlayarak -sağ kalçaya, sonra tekrar sol kalçaya- acıtana kadar. Berkay’ın derisi şimdi kızıla dönmüştü, çürükler belirmeye başlıyordu. Mustafa bunları izliyor, renk değişimini görüyordu. Sonra parmakları tekrar yarık bölgesine döndü, kanla karışık yağlanmanın yapışkan tabakasını dağıttı, hazneyi tekrar hissetmek ve erkekliğini daha fazla hissettirmek için kenarlarına bastırdı. Berkay havayı ciğerlerine çeker gibi, sarsılarak tepki verdi. Bunu durduramazdı; bedeni, parmakların baskısı altında titremeye başladı ve sikini daha da fazla dikleşti.Mustafa bunun farkındaydı. Bir kez daha Berkay’ın sikini hızlıca ve acımasızca pompalayarak, acıyla karışık bu uyarıcı sefaleti sürdürdü.
“Kendine gel, orospu evladı,” diye hırladı Mustafa, şimdi çenesini Berkay’ın omzuna dayayarak. “Bak bana. Gözlerini aç.”
Berkay’ın göz kapakları zorlukla açıldı. Görüşü bulanıktı, yalnızca bozuk lambanın odanın öbür ucundaki soluk sarı ışığını görebiliyordu. Yatağın öteki ucunda, Semih ve Işık’ın silüetleri vardı. Onlar da arkalarını dönmüş vaziyetteydiler, oda onlar için bitmiş, kapı hemen hemen kapanmıştı sanki. Orada olmak zorunda olduklarından değil, terk edildikleri, utandıkları için oradaydılar.
Mustafa Berkay’ın kulak memesini dişleriyle ısırdı, sonra diliyle oradan geçti.
“Seni bozduğum için bana teşekkür edeceksin,” diye fısıldadı. “Sen benim orospumsun. Bu bitse bile, başka kimin sikini alacaksın, ha? Bundan sonraki her boşalmanda, götünün nasıl acıdığını ve aynı zamanda sikinin nasıl katılaştığını hatırlayacaksın. Ve başka bir adamın sana dokunmasını isteyeceksin, belki o hoşlanılır çocuk Semih veya zavallı küskün Işık... ama onların hiçbiri sana bunu yapmayacak.Ben senin bu halini gördüm. Sen benim yarattığımı talep ediyorsun. Çünkü ikimiz de biliyoruz ki bundan sonraki sefere, tekrar buna ihtiyacın olacak.”
Mustafa onu bu kez durmadan sikmeye devam etti. Sanki bu sefer Berkay'ın götü, içinde sıkışmış olan sik tarafından düzgün bir şekilde genişletildiğinde daha rahat ilerlemeye başlamıştı.Onun ritmi sabitti. Üstüne oturttuğu kurbanın her bir hareketinde zevkle aldığı için rüzgar gibi hızlanmıştı bile. Sürtünme azalmıştı, girdap çıkarma eylemi daha kolay, ancak Berkay için hala dayanılmaz haldeydi. Geçmiş kabustan kalma hafif bir zonklama bırakmıştı bile. Fakat boşalma olmamıştı o ızdıraplı hallerde. Bu hal bile Berkay'ın daha sarsıntılı olmasına sebep oldu: bu noktadan sonra beyin sünger gibiydi; tekrar tekrar başıboş dolaştırılmış bir tanktı. Hiçbir şey hissedemiyordu. Ne bu kirli kabul, ne de bastırılmış arzular… Her şey geçip gitmiş, sadece biyolojik bir yanıt verme kalmıştı.
Bu, sessizliği bozan Berkay'ın giderek artan ahlayışıydı. Artık "Hayır" diyen sessiz çığlıklarla doluydu evveli, şimdi temsil edemiyordu karşı duruşu. Mustafa'nın kulaklarında şimdi bu şey birden devamlı iç çekişe döndü – çok kısık değil ancak şahsiyetinde bir ihtiyaç izi vardı taşağının arkasında pıt pıt atan damar gibi. Bu agoni sesini artık duymuyor olması gerekirken. Demek Berkay çekilme yerine itiş taklidi yapıyordu ona.
Demek Berkay çekilme yerine itiş taklidi yapıyordu ona. Bu son, küçük, istemsiz kasılma, Mustafa’nın içinde hızla yayılan bir yangını ateşledi. Mustafa’nın çenesindeki kaslar sertleşti, nefesi Berkay’ın kulak kanalında bir fırtına gibi kısık sesler çıkardı. Berkay, o inç kadar içine saklanma hissinden uzaklaştı; onun yerine, bedeninin yeni bir şiddet dalgasına hazırlandığını hissetti. Sanki kalçalarının dibinde kurulmuş, amansız bir makine şimdi çalışma hızını son kademeye çekmişti.
"Ah, kahretsin," diye homurdandı Mustafa, kelimeler boğuk ve parçalıydı. "İşte geliyor, orospu. Hepsini al."
Berkay’ın içindeki sik daha da sertleşti, genişledi, adeta taşlaştı. Bu sadece fiziksel bir genişleme değildi; ihlalin kendisinin somutlaşmış haliydi, ısrar eden, iddialı. Her damar daha da belirginleşti, Berkay’ın hassas iç dokusuna kazınırcasına. Ve Mustafa’nın hareketleri değişti. Artık o işkence eden yavaş ritimler değil, kontrolün tamamen kaybedildiği, hayvani, düzensiz ve sapkın bir pompalama hareketiydi.
Berkay gözlerini açtı ve bakışları doğrudan Mustafa’nın yüzüne takıldı.
Bir an için, dikkatinin merkezinde Mustafa vardı. O çelik bakışlar, terle yapış yapış olmuş alnının altında, şimdi tamamen zevk ve zafer karmaşasıyla bulutlanmıştı.Dudakları hafifçe aralandı, nefesi hırıltılı çıkıyordu, Berkay'ın saçlarının en dibindeki deriyi ürpertiyordu. Ve işte tam o anda, Berkay'ın karnının dibinde ve kasıklarında biriken o dayanılmaz, suçlu baskı, bir kırılma noktasına ulaştı.Yıllardır beslediği, içinde çürüyen ve artık kabul edilemez hale gelmiş o aşağılık, gizli gerçeğin baskısı.
Önce bir titremedir başladı. Baldırlarında. Sonra karnında. Boşalıyordu. Ama bu, öncekinden farklıydı. Sadece fiziksel bir boşalmadan ibaret değildi. Kendini salıverişti. Onu insan yapan her türlü direnç, onur ya da utanç duvarının parçalanıp gittiği andı.Bir an için ölümü hissetti.
SİKİ, MUSTAFA’NIN TERLİ KARNINDA VE ONUN KENDİ KARNINDA KASILIP ANİDEN PÜSKÜRTTÜ. SPERMLER, BİR SIFIRLAMA GİBİ YOĞUNLUKTA AKTI. YÜKSEK BİR ÇIĞLIK, BURUN DELİKLERİNDEN VE AĞZINDAKİ SON BOSLUKTAN DIŞARI FIŞKIRDI. “HAYIIIIIRRR!” BAĞIRDI SESİ, BU SEFER SADECE BOĞUK BİR GIRILTIDAN İBARET DEĞİLDİ. ACI VE ZEVKİN, TATMİN VE TÜKENMİŞLİĞİN HEP BİR ARADA PATLADIĞI, ODAYI DELİP GEÇEN YIRTICI BİR HAYKIRIYDI BU.
Ve aynı anda, Mustafa da içinde boşaldı. Boşalmadan hemen önceki o son sert itişle birlikte içine kenetlendi, bir hayvanın dişi üzerindeki nihai hâkimiyet hareketini yaparcasına. Göğsünden kalın, gürtlaklı bir homurtu yükseldi. Gözleri kısıldı, sonra aralandı, zevk bulutlarıyla kaplandı. Sıcaklık Berkay’ın içinin derinliklerine döküldü, ikinci kez işgal ediliyordu, üstelik bu sefer daha da sıcak, daha da yabancı, daha az kaygan bir sıvıyla, adeta vücudunun en karanlık odalarını mühürlemeye gelmiş bir eriyik gibiydi. Bu boşalma, Mustafa’nın kasıklarındaki birkaç sarsıntıdan daha fazlasıydı. Vücudunun her zerresi, güç, isimlendirme ve tam mülkiyet talebiyle sarsılıyordu.
BERKAY, KENDİ ÇIĞLIĞINI KULAĞINDA YANKILANIRKEN DUYDU VE SONRA HİÇBİR ŞEY DUYMADI. SES KESİLMİŞTİ. Dünyası bir anda şekil ve anlamdan yoksun, sadece fiziksel hislerden oluşan beyaz gürültüye dönüştü. İçi yanıyordu. Mustafa’nın sıcak menisi, daha önceki boşalmadan ve kanlı sıvılardan kalan artıklarla karışıyor, vücudunun bu en mahrem boşluğunda onarılamaz bir karışım oluşturuyordu. Ve bu karışım, güçsüz kasılmalarla birlikte yavaş yavaş, ihanet dolu bir sızıntıyla dışarıya, Mustafa’nın hâlâ orada duran siki ve kendi uyluklarına doğru akmaya başladı.
SONRA İKİSİ BİR SÜRE ÖYLE, DONUP KALDI. Mustafa’nın siki, Berkay’ın içinde yavaşça yumuşarken, nefes alışverişleri ağır ağır düzene girdi. Odanın sıcak, boğucu havası ciğerlerine doldu. Başka hiçbir ses yoktu.Yatağın öbür ucundan ne bir hareket ne de bir nefes sesi geliyordu, sanki Semih ve Işık da soluksuz kalmış, bu son patlamayı izlemişlerdi. Berkay’ın yüzü, gözyaşları, tükürük ve burnundan sızan şeffaf sıvılarla tamamen ıslanmıştı. Gözleri, odanın tavanındaki belirsiz bir lekeye dikilmiş, bomboştu.
Mustafa, kalçalarını hafifçe oynattı, sikini Berkay’ın içinden çıkardı. O ıslak, sıvı dolu ayrılışın çıkardığı ses iğrenç ve vahşiydi. Berkay sadece hissetti, tepki vermedi.Mustafa onu tutan kollarını gevşetti.
Berkay bir bez bebek gibi, tamamen tükenmiş halde Mustafa’nın sikinin üzerinden yana, yatağın kirli çarşaflarına yığıldı. Dizlerinin üzerinde duramadı, dümdüz uzandı.Yüzü, ıslak yastık kılıfına gömüldü.Titremiyordu bile. Sadece, omuzlarının her nefes alışında çok hafif, sarsak bir şekilde kalkıp indiği görülüyordu.
Mustafa arkasına, yatağın başlığına yaslandı. Göğsü hızla inip kalkıyordu. Bir süre, sadece odanın sessizliğine ve Berkay'ın yanında çökmüş haldeki bedenine baktı. Yüzünde, yoğun bir eforun ardından gelen ve yerini soğuk bir tatmine bırakan ifade vardı.Daha sonra, yavaşça öne doğru eğildi.
Omzunun üzerinden sarkan Berkay'ın kulağına yaklaştı.Dudakları, Berkay’ın terden ıslak saçlarına değdi. Fısıltısı, odadaki en yüksek ve en net ses oldu, Berkay’ın zihninin boş odalarında yankılandı.
"İşte," diye başladı, sesi alçak, konuşkan, neredeyse düşünceliydi."İşte böyle. Gördün mü?Bunca zaman böyle olman gerekiyormuş. Bir cismin. Bir aletin. Benim aletim."
Berkay’ın göz kapağı seğirdi, ama cevap veremedi.
"Bugün çok şey öğrendik seninle," diye devam etti Mustafa, parmağını Berkay’ın terli boynunda aşağı yukarı gezdirerek."Sen içine iki, üç sik alabilecek kadar geniş bir sürtük olduğunu öğrendin. Boğazından bir yarrağı, ağzın dolu ve burnun boğulurken yutabileceğini öğrendin.Acıyı zevkle karıştırmayı öğrendin. Birinin seni yıkıp, yeniden istediği gibi şekillendirmesini beklemeyi öğrendin."
Parmakları Berkay’ın omurgasının üst kısmına, ensesinin dibine kaydı, sert bir baskı uyguladı. "Ben de senin hakkında çok şey öğrendim. Senin bu... ihtiyacını. Sen sadece baskı altında parlayan bir kömür parçasısın, Berkay. Senden geriye kalan tek şey, emirlere itaat etmek ve boşlukları doldurmak. Bugün o boşluğu ben doldurdum.Yarın..." Diye bıraktı cümleyi, anlam yüklü bir sessizlik bıraktı.
"Yarın," diye tekrarladı, daha vurgulu. "Ne olacağını asla bilemeyeceksin. Sınıfta otururken, kafeteryada yemek yerken, evine giderken... aklına geleceğim. Seni bir kez daha izleyeceğim mi diye merak edeceksin.Semih’e bakacaksın, onun sert sırtını, o güçlü kollarını hatırlayacaksın ve içinde bir şeyler kıpırdayacak. Işık’a bakacaksın, o gevşek omuzlarını, o boynunu, o pembe ağzını hatırlayacaksın ve içinde bir şeyler yanacak. Ve bana bakacaksın..." Mustafa çenesini Berkay’ın omzuna dayadı, nefesi kulak memesine çarpıyordu. "Ve o korkuyu hatırlayacaksın. O müthiş, ezici korkuyu. Ve o korkunun altında, yatıp bekleyen o ufacık, sıcak isteği hatırlayacaksın."
"Bu sana ait," diye ekledi, sesi sertleşti."Kimse bundan bahsetmeyecek. Ama sen bileceksin. Ve ben bileceğim. Bu bir bağ, Berkay. Bozulmayan bir bağ. Bu andan itibaren sadece iki tür insan var: ben, ve benim seni nasıl kırdığımı bilenler. Ve siz üçünüz, benimle aynı odadaydınız."
Mustafa, Berkay’ın üzerinde bir an daha durdu, sonra aniden kalktı. Kasıklarından aşağı, uyluklarına ve dizlerine doğru, Berkay’ın ve kendinin karışık sıvıları ince bir şerit halinde sarkıyordu. Bunu görmezden geldi. Işık’ın odasının ortasında, tamamen çıplak ve iğrenç bir şekilde gururlu durdu. Gözleri Semih’e, sonra Işık’a kaydı.
"İkiniz de harikaydınız," diye söze başladı, samimiyetsiz bir övgü tonuyla. "Gerçekten. Özellikle sen Semih. Boğazına kadar sokup suratına boşalmak... Vay canına. Senden beklemezdim. Şaşırttın beni." Semih, Mustafa’nın bakışlarını karşılamaya cesaret edemedi, gözlerini yere dikti.
"Işık..." Mustafa devam etti, başını ona çevirdi. Işık duvara yaslanmıştı, bakışları uzaklardaydı. "Sen... oradaydın. Yeterli." Mustafa dudaklarını büktü, küçümseyici bir sırıtışla. Sonra, bir an durup ikisini de inceledi, sanki onları hatırlamaya çalışıyordu.
"Eğlenceli bir gündü," diye bitirdi, omuz silkerek. "Bir dahaki sefere belki daha yaratıcı oluruz." Bu cümle, havada açık bir tehdit gibi asılı kaldı.
Sonra arkasını döndü. Kapıya doğru yürüdü, çıplak ayakları tahta zeminde yumuşak sesler çıkarıyordu. Kapıyı açtı, içeriden koridora, sonra da banyonun ışığına doğru çıkan küçük yola baktı. Dışarı çıktı ve kapıyı usulca kapattı, çarpmadı.
Odalarına bir sessizlik daha hakim oldu. Dışarıdan, suyun açılma sesi, sonra duş başlığından fışkıran suyun cama vurma sesi duyuldu. Banyo kapalıydı, ama duşun sesi her yere sızıyordu.
Semih, yavaşça ayağa kalktı. Bacakları titriyordu. İlk önce Işık’a baktı. Işık hâlâ duvardaydı, şimdi yüzünü ellerine gömmüştü, omuzları sessizce sarsılıyordu. Semih ona doğru bir adım attı, sonra durdu. Ne söyleyeceğini bilmiyordu. Bunun yerine, yatağa, Berkay’a döndü.
Berkay olduğu yerde yatıyordu, donmuş gibiydi. Sırtı, parlak ve terle kaplıydı; kalçaları ve uyluklarının iç kısımları, kurumuş ve taze sıvılarla berbat bir manzaraydı.Bir an, Semih bunu temizleme, ona bir havlu getirme düşüncesiyle odadan çıkmaya yeltendi. Ancak Mustafa duştaydı. Onunla yüzleşmek istemedi. Beklemek zorundaydı.
Duşun sesi bir süre sonra kesildi. Su damlama sesleri geldi. Sonra banyonun kapısı açıldı, ayak sesleri koridorda ilerledi. Yatak odasının önünden, doğrudan salona geçtiler. Birkaç dakika boyunca, kumaş hışırtıları, bir kemer tokasının sesi, sonra ayakkabıların giyilme sesi duyuldu. Mustasta kapıyı sertçe çarpıp çıktı. Şimdi evde yabancı biri yoktu. Sadece Semih, Berkay ve Işık vardı. Ama evdeki sessizlik birbirlerine yabancılaştıklarını gösteriyordu.