Chapter 15: Banyoda Yeni Bir Başlangıç
Berkay’ın sözleri odaya yayıldı ve anlamlarının ağırlığıyla çöktü. Semih’in kolları, onun karnında hafifçe gerildi. Işık, Berkay’ın ayaklarına dokunan ellerini durdurdu.
“Ne anladın?” diye sordu Semih, sesi hâlâ kulağının yakınında, ama artık yumuşak değil, keskindi.
Berkay başını geriye, Semih’in omzuna dayadı. Gözleri tavandaki bir çatlağa dikilmişti. “Siz de incindiniz. Siz de korktunuz. Kontrol etmeye çalıştığınız şey, sizi de ele geçiriyor. Beni becermeniz bile… aslında ona yenilmeniz.”
Işık bir kahkaha attı, ama sesi acı ve kesikti. “Felsefe mi yapıyorsun şimdi, lan? Sikilmiş götünle bize psikoloji dersi mi veriyorsun?”
“Belki,” diye fısıldadı Berkay. Sonra, beklenmedik bir şey oldu. Dudağının kenarında, küçük, çatlak bir gülümseme belirdi. Gözleri, Işık’a kaydı. “Ve belki… belki de bana bunu yapmanıza izin verdim.”
Semih, onu kollarının arasında çevirdi, neredeyse kaba bir hareketle. Yüzüne baktı. Gözleri delip geçiyordu. “Ne demek istiyorsun?”
Berkay nefesini tuttu. İtiraf, boğazında yanıyordu. “Demek istiyorum ki… ben de korkuyordum. O garajda… ve dün gece. Ama korktuğum şey, sizin beni istemeyeceğinizdi. Bıkkınlık gelip, ‘tamam yeter’ deyip gideceğinizdi. Ben… ben sizin o kontrol manyağı halinizi…” Duraksadı, doğru kelimeyi ararcasına. “Bekliyordum.”
Işık’ın nefesi hızlandı. “Bekliyordun?”
“Evet. Çünkü o vahşet…” Berkay’ın yüzü kızardı, utançtan değil, itirafın şiddetinden. “O vahşet içinde, istendiğimi hissediyordum. Gerçekten, delice istendiğimi. Siz ikiniz, benim yüzümden kendinizden geçiyordunuz. Benim yüzümden hayvanlaşıyordunuz. Bu… beni zayıf düşürmüyordu. Güçlendiriyordu.”
Semih, Berkay’ı bırakırcasına geri çekildi, yatağın kenarına oturdu. Ona, yabancı bir şeymiş gibi baktı. “Sen manyak mısın?”
Berkay oturdu, tişörtünün eteklerini düzeltti. “Muhtemelen. Ama dürüst olacağım. Çünkü siz de az çok dürüsttünüz.” Işık’a döndü. “Senin tükürüğünü yutarken, içim bulanmıştı. Ama aynı zamanda… hoşuma gitmişti. Çünkü sen, o an, tamamen bendin. Kontrol senin elindeymiş gibi görünüyordu, ama aslında benim ağzımda eriyip bitiyordun. Seni bu hale getiren bendim.”
Işık ağzı açık kalmıştı. “Vay anasını.”
Berkay, Semih’e baktı. “Ve sen… beni döverken, bana hakim olmaya çalışırken… aslında kaybediyordun. Çünkü gözlerindeki o çıldırmış ifade, benim için bir zaferdi. Sen Semih’sin. Her şeyi kontrol eden, soğuk, mesafeli Semih. Ve ben, seni bir kaşık suda eritmiştim. O yumruğu atman… bu yenilginin itirafıydı.”
Oda ölü gibi sessizdi. Dışarıdan kuş sesleri gelmeye başlamıştı.
Sonra, Semih’in göğsünde bir titreme başladı. Kısa, kesik bir ses. Sonra bir tane daha. Kahkaha değildi. Daha çok, bir şok tepkisiydi. Başını elleri arasına aldı. Omuzları titriyordu.
“Tam bir felaketiz,” diye güldü, sesi boğuk ve parçalı. “Üçümüz de. Ruh hastasıyız.”
Işık, yavaş yavaş, yatağın üzerinde sürünerek onlara yaklaştı. Yüzünde şaşkın, ama aydınlanmış bir ifade vardı. “Yani… yani sen diyorsun ki, biz seni sikerek sana güç veriyoruz?”
“Evet,” dedi Berkay basitçe. “Çünkü bu sadece sikmek değil. Bu… tapınmak. İğrenç, sapık, berbat bir tapınma. Ama tapınma.”
Semih başını kaldırdı. Gözleri kırmızıydı, ama gülümsüyordu. O nadir, gerçek, çıplak gülümsemesiyle. “Peki o zaman, sikik filozof. Şimdi ne olacak? Bütün kartlar masanın üstünde. Sen hoşlandığını itiraf ettin. Biz de pişmanlığımızı. Şimdi ne? Bir daha asla dokunmayalım mı? Yoksa…?”
Berkay cevap vermedi. Cevabı bedeni verdi. Yavaşça, acıdan dolayı tutuk bir şekilde, yatağın içinde döndü. Sırtüstü uzandı. Temiz tişörtünün altından, kasıklarının hizalı olduğu yerde, kumaşın üzerinde hafif bir kabarma belirdi. Sertleşiyordu.
Işık ona baktı, sonra Semih’e, sonra tekrar ona. “Aman tanrım,” diye mırıldandı. “Sen ciddi bir manyaksın.”
“Evet,” dedi Berkay, gözleri artık korkusuz, şeffaftı. “Ve siz de öylesiniz. Eşleştik.”
Bu, havayı anında değiştirdi. Tüm ağırlık, tüm dramatik itiraflar dağıldı. Yerine, tuhaf, elektrikli bir rahatlama geldi. İşte şimdi, gerçekten eşitlenmişlerdi. Hepsi aynı çukurun içindeydi.
Işık’ın yüzünde, o tanıdık, şeytani sırıtış geri döndü. “Peki, profesör. Şu anki fiziksel durumun…” Elini, tişörtün üzerindeki kabarmaya doğru salladı. “Bu, ‘lütfen beni tekrar becerin’ anlamına mı geliyor?”
Berkay, tişörtünün eteğini hafifçe kaldırdı. Altında, temiz boxer’ı içinde, dik ve belirgin bir şekilde sertleşmişti. “Yorumu size bırakıyorum.”
Semih, yatağın kenarından doğruldu. Artık kontrolü elinde tutan, soğuk Semih değildi. Daha farklı biriydi. Daha tehlikeli, çünkü artık kendinden emindi, iç çatışması yoktu. “O halde,” dedi, sesi alçak ve kararlı. “Kuralları yeniden yazıyoruz. Ama bu sefer, hepimizin ağzı açık yazıyoruz.”
“İlk kural,” diye atıldı Işık, parmağını kaldırarak. “Kimse kimseyi, gerçekten istemiyorsa, zorlamayacak. O yumruk, o tükürük saçmalığı… o artık yok. Anlaştık mı?” Bakışlarını Semih’e dikti, ciddiydi.
Semih başını salladı. “Anlaştık. Zorlama yok. Ama…” Berkay’a döndü. “Sen de, istemediğin bir şey olduğunda, ‘hayır’ diyeceksin. Ve biz duracağız. Anlaştık mı?”
Berkay gözlerini kırpmadan baktı. “Anlaştık.”
“İkinci kural,” diye devam etti Semih. “Bu, dışarıda, kimseye anlatılmayacak. Bu odanın dışında yok. Bu, üçümüzün gerçeği. Dünyanın gerçeği değil.”
“Üçümüzün çılgınlığı,” diye düzeltti Işık.
“Üçümüzün çılgınlığı,” diye tekrarladı Semih. “Ve üçüncü kural… eğer devam edeceksek, hepimiz dahil olacağız. İkili değil. Üçlü. Her zaman. Ben onu becerirken sen kenarda 31 çekmek yok, Işık.”
Işık, hayal kırıklığıyla inledi. “Ay, onu seviyordum ben.”
“Yok,” dedi Semih katı bir şekilde. “Ya hepimiz, ya hiçbirimiz. Berkay, sen de kabul mü?”
Berkay’ın içinden bir şey geçti. İki erkeğin, onun üzerinde anlaştıkları bu fikre tamamen teslim olmak… “Evet,” diye fısıladı, sesi kısık.
“Tamam o zaman,” dedi Semih, nefesini verdi. Sonra, ayağa kalktı. Çay bardağını aldı, son yudumu içti. Bir süre, sessizce düşünür gibi durdu. Sonra, Işık’a döndü. “Banyo hâlâ ıslak ve buharlı mı?”
Işık şaşırdı. “Sanırım. Suyu tam kapatmamışımdır.”
“Güzel.” Semih, Berkay’a baktı. “Ayağa kalkabilir misin?”
Berkay denedi. Bacakları titredi, kasıklarındaki ve içindeki sızı, hareketle birlikte canlandı. Ama ayakta durabildi. “Evet.”
“O halde,” dedi Semih, tişörtünün yakasını çekiştirerek. “İkinci perde, banyoda.”
Işık’ın gözleri parladı. “Ne planlıyorsun, komutanım?”
Semih, dudaklarında ince bir gülümsemeyle cevap verdi. “Konuşuyorduk ya… bir sonraki sefer Berkay’ı nasıl sikeceğimizden. Fikirlerimi göstereceğim.”
Berkay’ın kalbi hızlandı. “Şimdi mi?”
“Şimdi,” diye onayladı Semih. “Acıyor ama dayanabileceğini söyledin. Ve bu sefer… zorlamak yok. Sadece göstermek. Islatmak. Hazırlamak.”
Işık, Berkay’ın elini tuttu. “Hadi, aslanım. Duş jeli şişesini dolduralım.”
Üçü de, banyoya doğru yürüdüler. Berkay’ın adımları yavaş ve aksaktı. Semih ve Işık, onun iki yanında, düşmesin diye kollarından tutuyorlardı. Tıpkı yaşlı bir adamı taşır gibi değil, değerli, nadir bir heykeli taşır gibiydiler.
Banyoya girdiler. Hava hâlâ sıcak ve buharlıydı. Duşakabin’in camları buğuluydu, içerisi ıslak ve parlaktı. Semih, ışığı açtı. Sarı, loş bir ışık, buharın içinde dağıldı.
“Tişörtü çıkar,” dedi Semih Berkay’a.
Berkay itaat etti. Temiz tişörtü başının üzerinden çıkardı. Boxer’ı içinde, sıska ama zarif vücudu ortaya çıktı. Göğsünde, Semih’in yumruğunun bıraktığı morluk, sarı-yeşil bir leke gibi duruyordu.
Işık, parmağıyla hafifçe dokundu. “Güzel morarmış.”
“Çeneni kapa,” diye mırıldandı Semih, ama artık eski sertliği yoktu. Sonra, kendi tişörtünü de çıkardı. Geniş, esmer sırtı, omuzlarındaki kas kütleleri loş ışıkta belirdi. Göğsünde hemen hemen hiç kıl yoktu, sadece düz, parlak bir ten.
Işık onu takip etti. Tişörtünü fırlattı. Onun göğsünde, hafif, ince bir kıl vardı. Omuzları daha yuvarlaktı, vücudu daha az keskin, daha davetkardı.
Şimdi, üçü de banyoda, belden yukarısı çıplak, birbirlerine bakıyorlardı. Buhar aralarında dans ediyordu.
Semih, duş başlığını açtı. Su, ılık bir şekilde akmaya başladı. “İçeri.”
Berkay önce girdi. Ilık su, tenine değdi, ürpertti. Sonra Semih girdi, onun hemen arkasına, suyun altına. Işık de en son, onların karşısına, duş başlığının hemen altına geçti. Alan, üç kişi için fazlasıyla dardı. Göğüs göğüse, kalça kalçayaydılar. Islak tenler, birbirine değiyor, kayıyordu.
“Sırtını bana dön,” dedi Semih, Berkay’a.
Berkay döndü. Sırtı, Semih’in ıslak, sıcak göğsüne yapıştı. Semih’in kolları, onun belinin iki yanından, duvara doğru uzandı, ellerini duvara dayayarak onu çevreledi. Berkay, Semih’in kasık bölgesinin, kendi kalçasına sıcak ve sert bir şekilde değdiğini hissedebiliyordu.
Işık, onların tam karşısında duruyordu. Su, onun siyah saçlarından aşağı, omuzlarına, göğsüne akıyordu. Gözleri, Berkay’ın ağzındaydı. Bir planın parçası gibiydi, ikisi de.
“Şimdi,” dedi Semih, Berkay’ın kulağının hemen yanından, su sesinin üstünde. “Konuşmuştuk… nasıl daha iyi, daha kontrollü olabileceğimizden. İlk adım… acele etmemek. Islatmak.”
Elleri, Berkay’ın belinden aşağı, boxer’ının bandına kaydı. Parmak uçları, ıslak kumaşın altındaki tenin üzerinde gezindi. Berkay’ın nefesi hızlandı.
“Sen de, Işık,” diye devam etti Semih. “Onun ağzıyla oyna. Ama yavaş. Pislik yok. Sadece… ısıt.”
Işık, bir adım öne geldi. Elleri, Berkay’ın yanaklarına gitti. Parmakları, çenesinin sert kemiklerini okşadı. Sonra, başparmakları, onun alt dudağını hafifçe aşağı çekti. Berkay’ın ağzı aralandı.
Işık, başını öne eğdi. Dudakları, Berkay’ın dudaklarına değmedi. Nefesini, onun ağzının içine üfledi, sıcak ve buharlı. Sonra, dilinin ucunu çıkardı. Berkay’ın alt dudağının iç kısmına, yavaşça, sadece dokunacak kadar sürttü.
Berkay iç çekti. Bu, daha öncekilerden çok farklıydı. Daha az işgal, daha çok tahrik.
Aynı anda, Semih’in elleri, Berkay’ın boxer’ını, kalçalarından aşağı doğru indirmeye başladı. Islak kumaş, cilde yapışmış, zorlanıyordu. Semih sabırlıydı. Her iki taraftan, milim milim, aşağı çekti. Ta ki, Berkay’ın kıçı tamamen açığa çıkana, boxer dizlerine inene kadar.
Soğuk hava, ya da belki de bakışlar, tenini ürpertti.
Semih’in bir eli, Berkay’ın çıplak kalçasını, tam yanaklarının üzerinden kavradı. Sıkmadı, sadece tuttu. Diğer eli, parmak uçları, o hassas, hâlâ kırmızı ve hafif şiş olan arka deliğin etrafında daireler çizmeye başladı.
“Gördün mü?” diye fısıldadı Semih. “Acele etmiyorum. Sadece dokunuyorum. Sana, ne yapacağımı gösteriyorum.”
Berkay’ın başı geriye, Semih’in omzuna düştü. Gözleri kapalıydı. Işık, bu sırada, dilini onun ağzının içine sokmuştu. Yavaş, derin, keşfeden bir öpüş. Sanki ilk defa öpüşüyorlardı. Eli, Semih’in beline, oradan da kasığına kaydı. Semih’in şortunun üzerinden, sertleşmiş aletini avucunun içinde hissediyor, okşuyordu.
Üç vücut, ıslak, sıcak ve yavaş ritimlerle hareket ediyordu. Su, üzerlerinden akıyor, buhar ciğerlerini dolduruyordu. Ses yoktu, sadece suyun şşıltısı, tenin ten sürtünmesi ve derin, hızlı nefes alışverişleri.
Semih’in parmağı, dairesel hareketleri daraltıyor, şimdi sadece Berkay’ın deliğinin tam girişinde, etrafındaki kasları ovuyordu. Bastırmıyor, zorlamıyordu. Sadece, o noktanın varlığını hatırlatıyordu.
“Bir sonraki sefer,” diye konuştu Semih, nefesi Berkay’ın kulak memesine değiyordu, “yağ kullanacağız. Bol bol. Ama şimdi… sadece su ve tükürük. Tükürük, ikimizin de.”
Işık, Berkay’ın ağzından çekildi. İki parmağını ağzına götürdü, iyice ıslattı. Sonra, o parmakları, Semih’in, Berkay’ın deliğinin üzerinde dolaşan eline götürdü. Semih, parmaklarını Işık’ın ağzından çekti, üzerlerindeki bol tükürükle.
“Hazır mısın?” diye sordu Semih.
Berkay, gözlerini açtı. Işık’a baktı. Işık, sırılsıklam, gözleri istek dolu, ona bakıyordu. Sonra başıyla, hafifçe evet anlamında işaret etti.
“Evet,” diye fısıldadı Berkay.
Semih’in tükürüklü parmağı, o hassas girintiyi zorlamadan, sadece baskı yaparak içeri girmeye başladı. Berkay’ın bedeni kasıldı, ama acı yoktu. Sadece yabancı, ıslak bir dolgunluk. Daha önceki şiddetli girişin aksine, bu, bir davetti.
“Güzel,” diye mırıldandı Semih, parmağını yavaşça ileri geri hareket ettirirken. “Kasılma. Ama izin veriyorsun. İşte bu.”
Işık
İşte bu.”
Işık, parmağını Berkay’ın ağzından çektiğinde ipliksi tükürük bağları koptu. Gözleri, Semih’in Berkay’ın içine sakince giren parmağına, sonra tekrar Berkay’ın yüzüne kaydı. Berkay’ın gözleri kapalıydı, ancak yüzündeki ifade bir teslimiyet değil, derin bir odaklanmaydı. Su, üçünün üzerinden ılık bir nehir gibi akıyor, tenleri parlatıyor, buhar ciğerlerini yakıyordu.
“Nasıl?” diye sordu Işık, sesi suyun şşıltısıyla yarışır halde, daha kaba değil, gerçekten merak ediyormuş gibi.
“Farklı,” diye karşılık verdi Berkay, gözlerini açmadan. Semih’in omzuna daha da yaslandı. “Acıtmıyor.”
“Zorlamıyorum ki,” diye mırıldandı Semih, parmağını biraz daha derinleştirirken. Hareketleri hâlâ deneysel, ölçülüydü. “Sadece açıyorum. Yavaş yavaş. Dün gece gibi değil.”
“Dün geceyi unut,” dedi Işık, elini Berkay’ın ıslak saçlarına daldırarak. “Bu yeni bir gece. Kurallı, pisliksiz.” Ancak eli, aşağıya, Berkay’ın çenesine, sonra boynuna kaydı. Parmak uçları, onun köprücük kemiğinin kavisine hafifçe dokundu. “En azından, şimdilik.”
Semih, ikinci parmağını ağzına götürdü, iyice ıslattı. Berkay’ın deliğinin girişine, ilk parmağının yanına dayadı. Baskıyı artırdı. Berkay’ın nefesi hızlandı, göğsü hızlı hızlı inip kalktı.
“Derin bir nefes al,” diye talimat verdi Semih. “Ve verirken bırak.”
Berkay denedi. Nefesini yavaşça verirken, içindeki kasların gevşediğini hissetti. Semih’in ikinci parmağı, ilkinin yanından, dirençle değil, uyumla içeri süzüldü. Dolgunluk hissi arttı, ama keskin bir acıya dönüşmedi. Daha çok, yoğun, ıslak bir genişlemeydi.
“İşte,” dedi Semih, bir tür somut gururla. “Gördün mü? Zorlamadan. Sadece izin isteyerek.”
Işık, bu manzaraya daha fazla dayanamadı. İtiraf edilmemiş bir kıskançlık, ya da belki sadece katılma dürtüsüyle, öne eğildi. Dudaklarını, Berkay’ın göğsüne, tam kalbinin üzerine koydu. Islak, sıcak bir öpücük. Sonra, dilini çıkarıp, küçük, sert meme ucunun etrafında dairesel hareketler yapmaya başladı.
Berkay inledi. Bu seferki inilti, acıdan değil, saf, şaşırtıcı bir hazdan geliyordu. İki noktadan birden saldırıya uğruyordu, ve ikisi de yumuşak, ısrarcı, kontrollüydü. Kontrolün, onlarda değil, bir şekilde kendisinde olduğu yanılsamasını yaratıyordu. Onun verdigi izindeydi her şey.
“Siz…” diye başladı Berkay, sözcükler boğazında düğümlenirken. Su ağzına sıçradı, tükürdü. “Siz… ikiniz de… çok farklısınız şu an.”
Semih, parmaklarını içerde hafifçe kıvırdı, dönüştürdü. “Nasıl yani?”
“Daha… sakin. Daha emin. Öfke yok.” Berkay, Işık’ın dilinin göğsündeki titreyen hareketine odaklanmaya çalıştı. “Öfke, aslında güvensizlikti, değil mi? Şimdi… şimdi güvensiz değilsiniz.”
Semih duraksadı. Parmakları hareketsiz kaldı. “Belki,” dedi sonunda, itiraf eder gibi. “Belki de seni kaybedeceğimizi sandık. Öfke, onun paniğiydi.”
Işık, Berkay’ın meme ucunu dişleriyle hafifçe ısırdı. Berkay irkildi. “Konuşmayı kes, lan,” diye homurdandı Işık, ama gülümsüyordu. “Felsefe dersi bitti. Şimdi beden dersi var.”
Ve o an, ıslak, buharlı, daracık duşakabinde, Berkay’ın içinde bir şey patladı. Belki güvenlik hissiydi, belki de sadece dayanılmaz bir dürüstlük dürtüsü. Başı, Semih’in omzundan kalktı. Gözlerini, önce Işık’ın yüzüne, sonra yandan, Semih’e çevirmeye çalıştı.
“Ben…” diye başladı, sesi titreyerek, su ve buhar yüzünden boğuk çıkıyordu. “Siz beni… böyle yavaş, böyle sakin becerirken… aklıma başka şeyler geliyor.”
Işık, dilini göğsünden çekti, merakla baktı. “Ne gibi?”
Berkay yutkundu. Bu, daha önceki güç itirafından daha kişisel, daha savunmasız bir şeydi. “Sizin… bedenleriniz. Sadece sikinizi değil. Her yerinizi.”
Semih’in parmakları içinde hareketsiz kaldı. “Açıkla.”
Kalbi göğüs kafesine vuruyordu. “Mesela… senin, Semih, göğsün. Neredeyse hiç kıl yok. Pürüzsüz, esmer. O geniş sırtın… onu yalamak istiyorum. Kaslarının arasındaki o çukuru, terinle birlikte.” Kelimeler, ağzından utançsızca, çıplak bir şekilde dökülüyordu. “Ve parmakların. Şu an içimde olan parmakların değil, diğerleri. Uzun, kemikli. Tırnaklarının etrafındaki deriyi… ağzıma almak istiyorum.”
Bir sessizlik oldu. Su akmaya devam etti. Işık ve Semih, şaşkınlıkla, hiç tepki vermeden onu dinliyorlardı.
Berkay, Işık’a döndü. “Senin… senin göğsündeki o azıcık kıllar. Kahverengi, ince. Onların arasında gezinmek istiyorum dilimle. Sonra… koltuk altların.” Yüzü iyice kızardı, ama devam etti. Bu, bir boşalmaydı. “Terli, kokulu olduğunda bile. Özellikle öyleyken. O koyu, gür kılların arasına yüzümü gömmek, nefes almak istiyorum. Ve ayakların. Ayak parmaklarının arasını… yalamak.”
Işık’ın ağzı hafif aralandı. Şaka yoktu. Alay yoktu. Sadece saf, ham bir şaşkınlık vardı.
“Kasıklarınız,” diye Berkay soluk soluğa devam etti, artık durdurulamazdı. “Taşaklarınızın üzerindeki o kıvırcık, koyu kıllar. Yarağınızın dibi, kökü. Oradaki koku… o keskin, erkek kokusu. Onu yalamayı, o kokuyu ciğerlerime çekmeyi seviyorum. Ve yarağınızın kendisi… sadece ağzıma alıp emmek değil. Her damarını, başındaki o hassas deliği, taşaklarınızın sarkışını… hepsini ince ince yalamak, okşamak istiyorum.”
Duşakabinde, sadece suyun sesi duyuluyordu. Semih, parmaklarını Berkay’ın içinden yavaşça çekti. Hareket mekanikti, şoktandı.
Berkay, nefes nefese, itirafının ağırlığı altında biraz büzüldü. “İşte,” diye fısıldadı, sesi artık küçülmüştü. “Ben böyleyim. Sadece siki değil, hepsiniz… hepinizin her zerresini istiyorum. İğrenç mi?”
Cevap, sözle gelmedi.
Cevap, Semih’in aniden Berkay’ı döndürüp duvara karşı bastırmasıyla geldi. Öyle hızlı ve sertti ki, Berkay’ın sırtı ıslak fayanslara çarpıp ses çıkardı. Ama Semih’in yüzündeki ifade öfke değildi. Öfkeden daha vahşi, daha ilkeldi. Tapınma ile açlık arası bir şey.
“İğrenç mi?” diye tekrarladı Semih, sesi gırtlağından, tıslar gibi çıktı. Gözleri, Berkay’ın dudaklarına dikilmişti. “Sen manyak mısın, lan? Bu… bu en pis, en sapık fantezilerimde bile aklıma gelmezdi.”
Ama sonra, beklenmedik bir şey oldu. Semih’in sert ifadesi eridi, yerini saf, kontrolsüz bir azgınlık aldı. “Lanet olsun,” diye homurdandı. “Bu… bu seni daha da sikilir yapıyor.”
Ve ağzını, Berkay’ın ağzının üzerine kapattı. Bu, Işık’ın yavaş, keşfeden öpüşü değildi. Bu, bir gasp öpüşüydü. Aç, salyalı, dilini Berkay’ın boğazına kadar sokmaya çalışan bir öpüş. Dişleri, Berkay’ın dudaklarına çarptı.
Işık hareketsiz duruyor, olan biteni izliyordu. Yüzünde, şaşkınlığın yavaş yavaş sönüp, aynı azgınlığın yerini aldığını görmek mümkündü. Berkay’ın itirafı, bir düğmeye basmıştı. Kirli, kabul edilmemiş, karanlık bir düğme.
“Demek,” diye hırladı Işık, Semih’in arkasından, “sen bizim kokumuzu, pisliğimizi seviyorsun, öyle mi, orospu? Demek o ağzına zorla tükürdüğümde, içinde bir yerlerde zevk alıyordun.”
Semih, Berkay’ı öperken, bir elini aşağıya, kendi şortunun üzerinden, sertleşmiş sikine götürdü. Kabarıklığı avucunda okşadı. Sonra, o eliyle, Berkay’ın yüzünü, çenesini, boynunu tuttu. “Demek koltuk altımı yalamak istiyorsun. Koklamak istiyorsun. Al, şimdi kokla!”
Semih, kolunu kaldırdı, koltuk altını Berkay’ın yüzüne dayadı. Duşta yıkanmışlardı, ancak terin hafif, keskin izi hâlâ oradaydı, erkek kokusu, sabunla karışmış. Koyu, ıslak kıllar Berkay’ın burun deliklerine, ağzına değdi.
Ve Berkay, direnmedi. Gözlerini kapadı. Gerçekten de derin bir nefes aldı. O kokuyu ciğerlerine çekti. Ve bir iniltiyle, dilini çıkarıp, o ıslak kıl yumağının üzerinde gezdirdi.
Bu, Işık için son damlaydı. “Yok artık, amına koyayım!” diye bağırdı, sesi heyecandan titreyerek.
Berkay’ı Semih’in koltuk altından çekip aldı. Onu, kendine doğru çevirdi. “Ayak mı dedin?” diye tısladı. Hemen, bir ayağını kaldırdı, duvara dayanarak. “Hadi, o zaman. Hadi yala, sik kafalı. İstediğin buysa, al!”
Ayağını, Berkay’ın yüzüne yaklaştırdı. Temizdi, ama duşun nemi ve Işık’ın kendine has kokusu vardı. Berkay bir an tereddüt etti – bu, itirafın sahnelenmesiydi, beklenmedik, kontrolsüz bir sahneleme. Ama arzusu, utancından daha büyüktü.
Öne eğildi. Dilini, Işık’ın ayağının tabanına, topuğuna doğru sürttü. Sonra, parmaklarının arasına daldırdı. Gözleri kapalı, tamamen işine gömülmüştü.
Semih, bu manzarayı izlerken nefes nefese kaldı. Kontrol, kurallar, yavaş hazırlık – hepsi unutulmuştu. Berkay’ın pis, samimi itirafı, ikisinin de içindeki bir barajı yıkmıştı. Şimdi, onun bu arzularını doyurmak, aynı zamanda kendi üzerlerindeki kontrolü de kaybetmek demekti. Ve şaşırtıcı bir şekilde, bu kaybetme dürtüsü, daha öncekine göre daha güçlü çekiyordu.
Semih, şortunu aşağı indirdi. Siki dimdik, öfkeden değil, saf, karşı konulmaz bir istekten dolayı zonkluyordu. Öne yürüdü. Bir eliyle Işık’ı hafifçe kenara itti. Diğer eliyle Berkay’ın saçlarından yakaladı.
“Yeter,” dedi, sesi kaba ve kısık. “Ayaklar yeter. Şimdi, gerçekten istediğin şeye geç.”
Berkay’ı, dizlerinin üstüne, duşakabinin ıslak zeminine indirdi. Sonra, kendisi de onun karşısına, sikini onun yüzüne doğru uzatarak durdu.
“Koku, değil mi?” diye konuştu Semih, siki Berkay’ın dudaklarına değiyordu. “Al, kokla işte. Kökü. Oradaki kılları. Kokun hepsini içine çek.”
Berkay yapmak zorunda kalmadı; Semih, kalçalarını ileri iterek, kasık bölgesini doğrudan onun burnuna, ağzına dayadı. Gerçekten keskin, hayvani bir koku vardı. Sabunla tamamen temizlenmemiş, ter ve precum karışımı bir koku. Berkay’ın boğazına bir öğürtü geldi, ama aynı zamanda, kasıklarında derin bir sıcaklık yayıldı. Bu, onun hakiki, filtresiz arzusuydu, ve şimdi önündeydi.
Dilini çıkardı. Sikinin dibini, taşaklarının üstünü yalamaya başladı. Kıvırcık kıllar diliyle ıslanıyor, ağzında garip bir dokusu oluyordu. Semih’in bir titreme ile iç çekişini duydu.
Işık, arkada durmuş, kendi sikini sertçe okşuyor, olan biteni izliyordu. “Benimkini unutma, orospu,” diye hırladı. “Sıra bende. Demek benim göğüs kıllarımı seviyorsun? Gel o zaman.”
Işık, Berkay’ı kolundan tutup ayağa kaldırdı, sonra onu duvara döndürüp göğsünü Berkay’ın sırtına yapıştırdı. “Hadi, dokun. İstediğin gibi.”
Berkay’ın elleri geriye, Işık’ın ıslak göğsüne gitti. Parmakları, o ince kahverengi kılların arasında gezinmeye başladı. Sonra, başını çevirip, ağzıyla Işık’ın göğsüne daldı. Meme ucunu ve çevresini, gerçekten de itiraf ettiği gibi, tutkuyla yalamaya, emmeye başladı.
“Evet!” diye inledi Işık, başını geriye attı. Bir eliyle Berkay’ın saçını tuttu, diğeriyle de onun boxer’ını nihayet aşağı indirdi. Berkay’ın çıplak kalçası eline geldi. “Demek her yerimizi istiyorsun. Al o zaman her yerimizi, sikik.”
Semih, onların yanına geldi. Artık üçü de, tamamen çıplak, nefes nefese, buharla dolu daracık alanda birbirlerine yapışmışlardı. Semih, elini Berkay’ın iki kıç yanağı arasına soktu. Parmakları, daha önce nazikçe hazırladığı deliğe bu sefer daha acil, daha aç bir şekilde gitti. İki parmağı, hiç tereddüt etmeden içeri kaydı. Hazırlanmıştı, nemliydi, direnmiyordu.
“İçimden geçeni söyle,” diye emretti Semih Berkay’a, parmaklarını içerde hızlıca gidip getirirken. “Söyle, tam olarak ne istiyorsun şu an?”
Berkay, Işık’ın göğsünden nefes nefese konuştu, ağzı hâlâ ıslak. “Senin yarağını… içime. Hemen. İster misin, acıtsın.” Bu bir meydan okumaydı.
“Hayır,” diye kesti Semih, parmaklarını çıkardı. Yerine, kendi sikinin başını, o ıslak açıklığa dayadı. “Acıtmak yok. Kuralları unutmadık. Ama…” Bütün dikkatini, Berkay’ın kulak memesine verdi. Nefesi sıcaktı. “Seni… seni böyle kullanmak istiyorum. Senin bu aç, itirafçı halinle.”
Ve itti. Yavaş değildi. Sabır yoktu. Ama zorlayarak değil, Berkay’ın açıkça davet ettiği bir şekilde, bütün vücut ağırlığıyla içeri girdi. Berkay, bir çığlık değil, boğuk, derin bir ünlem çıkardı. Doluluk şiddetliydi, neredeyse acı verici, ama tam da istediği gibiydi: işgal, sahiplenme.
“Benim,” diye homurdandı Semih, tamamen içine girdiğinde. Her şeyi, her pis arzunu, hepsi benim.”
Işık, önlerdeydi. Hâlâ Berkay’ın sırtına yapışmış, göğsü Berkay’ın omuzlarına değiyordu. Elleriyle, Berkay’ın ellerini yakaladı. Onları, kendi sikine, o sert, damarlı uzvuna götürdü. “Bunu da unutma,” diye tısladı. “Hem Semih’in yarağını içinde hissedeceksin, hem de benimkini elinde.”
Bir mühendislik harikası gibiydiler: Işık önde, Sikini Berkay’ın ellerine tutturmuş; Berkay ortada, içi Semih tarafından doldurulmuş; ve Semih arkada, kalçalarını Berkay’ın içine gömerek onu ileri itiyor, Berkay’ı Işık’ın üzerine düşürüyordu.
Semih hareket etmeye başladı. Ritmi, daha önceki vahşi öfkenin ritmi değildi. Daha derin, daha kasıtlı, daha az yıkıcı ama daha sahipleniciydi. Her itiş, Berkay’ı ileri sürüklüyor, Işık’ın üzerine bindiriyordu.
Işık, Berkay’ın başını kavradı. “Şimdi ağzım,” diye emretti. “Göğüs kıllarımı yaladın, kokumu çektin. Şimdi ağzıma al. Derin.”
Berkay öne eğildi. Işık’ın sikinin başı,