The Bond of Three

Chapter 22: Blackmail

Fethiye’den dönüşün ardından geçen haftalar, tuhaf bir normalleşme getirmişti. Havuz başındaki o vahşi gece, bir fazla mesai gibiydi; bitmiş, ücreti ödenmiş ve resmi kayıtlara geçmişti. Tatil boyunca, güneşin altında sarhoş öpüşmeler, birinin elinin diğerinin şortunun üzerinde gezdiği anlar yaşanmıştı elbet. Ama Berkay’ın sözünde durmuş gibiydiler.Gerçekten bir daha anal olmamıştı. Sadece ağızlar, eller, birbirine sürtünen kalçalar vardı. Sanki hepsi, o son sınırın bir kere daha aşılmasının her şeyi tamamen değiştireceğini biliyormuşçasına, oralarda, sınırdaki mayın tarlasında geziniyorlardı.

Bayram tatili sonrası okula dönüş, eski ritmi yakalattı. Nasıl aylardır İşık’ın evinde üçlü seks yapıp okulda normal arkadaş gibi takılıyorlardıysa, aynı şekilde devam etti. Sabah dersleri, öğlen kantininde sıraya girip kötü lahmacun yemekleri, kampüste aynı bankta oturup geçen haftanın maçını tartışmaları. Semih, her zamanki gibi mesafeli ve kısık sesliydi. Berkay, her zamanki gibi Semih’in her hareketini içine çekiyor, İşık ise ortamın maymunuydu. Arada bir göz göze geldiklerinde, ekran başında yedikleri laflar, ellerinin birbirine değdiği anlar hatırlanıyor, sonra hızla bir duvar örülüyordu. Bu bir ateşti ve hepsi ona üflüyordu, söndürmek değil, kor halinde tutmak için.

Bir hafta sonu yine bir seks planlandı. Cumartesi akşamı, İşık’ın evinde.O gece için de normaldi her şey. Ta ki pazartesi öğlen, okul kantininde olanlar olana kadar.

Kantin, tavan yüksekliğiyle yankılanan beton bir kutuydu. Yüzlerce öğrencinin konuşma, tabak, çatal sesinin oluşturduğu bir uğultu havuzu. Berkay, sıranın sonuna gelmiş, tepsisinde sulu yemeğin yağlı görüntüsüne bakarken, bir el omzuna dokundu. Dönünce İşık’ı gördü. Ama tanıdığı İşık değildi bu. Yüzündeki kan çekilmişti, dudakları ince bir çizgi halini almış, gözlerinin etrafı morarmış gibiydi. Sanki geceyi uykusuz, dehşet içinde geçirmişti.

“Berkay,” dedi, sesi uğultunun içinde zar zor duyuluyordu. “Bir şey söylemem lazım.”

Berkay’ın içini soğuk bir sızı kapladı.Bu öncesiz, hazırlıksız bir girişti. “Ne oldu?”

İşık, etraftaki kalabalığa hızlıca baktı.“Burada olmaz. Dışarı çıkalım.”

Lahmacununu unutan Berkay, İşık’ın peşinden beton merdivenlerden aşağı, kampüsün arka bahçesine doğru yürüdü. Burada kimse yoktu, sadece sonbahar rüzgarı kuru yaprakları sürüklüyordu. İşık durdu, yüzünü ellerinin arasına aldı, derin bir nefes aldı.“Anasını satayım,” diye iç geçirdi. “Büyük bok yedim.”

“Anlat,” dedi Berkay, sabırsızlanarak.“Telefonum… iCloud’la senkronizeydi. Tabletim de aynı hesaba bağlı. Sen hatırlarsın, Mustafa’nın tableti kırılmıştı, bir haftalığına benim eski tabletimi vermiştim ona.İşi bitsin diye. Geri alırım demiştim.”

Berkay’ın zihni bir an boşaldı.Mustafa. İşık’ın aynı fakülteden, beraber proje yaptığı, biraz sırıtan, çenesi düşük bir çocuk. Semih ve Berkay da tanıyordu onu, ama İşık kadar yakın değillerdi.

“Vermişsin, sonra?” diye üsteledi Berkay, sesi gerginleşerek.

“Almayı unuttum, oğlum!” diye patladı İşık, sesi çatallanarak. “O kadar meşguldüm ki, aklımdan çıktı. Mustafa da vermeyi unuttu herhalde, ya da vermek istemedi. Neyse… o tabletteki fotoğraflara, iCloud’a senkronize olan her şeye erişimi vardı demek ki.”

Berkay’ın nefesi kesildi. “Fotoğraflar…”

“Hayır,” diye fısıldadı İşık, gözleri korkuyla parlıyordu.“Fotoğraflar değil.O video. Fethiye’deki video.O da senkronize olmuş. Mustafa onu daha çektikleri gün izlemiş. Bir hafta boyunca… bir hafta boyunca her gün izlemiş.”

Bahçedeki soğuk hava, Berkay’ın ciğerlerine buz gibi doldu. Gözlerinin önüne, televizyondaki görüntüler geldi: İşık’ın onu kucağına oturtuşu, Semih’le ikisinin aynı anda ona girişleri, onu tokatlayarak hunharca siktikleri sahneler… Bir yabancının, Mustafa’nın gözleriyle o görüntülere bakmak… Berkay’ın başından aşağı kaynar sular indi. Midesi bulanmıştı.“Nasıl…” diye boğuk bir ses çıkardı.

“Bugün geldi yanıma,” diye devam etti İşık, hızlı hızlı konuşuyordu. “Sakin, sırıtarak.‘İşık,’ dedi, ‘harika video.’ Ben donakaldım. Sonra açtı açtı konuştu. Bir haftadır her gün izlediğini, özellikle bazı kısımları tekrar tekrar açtığını söyledi. Sonra… sonra şunu dedi: ‘Ben de istiyorum. Yoksa herkese atarım.’”

Son cümle, havada çelik bir bıçak gibi sallanıyordu. Berkay’ın beyni ‘herkese atarım’ kelimelerini işlemeye çalışıyordu.Ailesi.Okul. Sosyal medya.Her yer.Hayatının sonu.Rezillik. İğrençlik.Hastalık damgası. Gözlerinin önü karardı.

“Ben de istiyorum,” diye tekrarladı İşık, sesi acıyla doluydu. “Yani… Seninle, Semih’le ve Mustafa’yla. Beni… bizi tehdit ediyor.”

Berkay İşık’a döndü, öfkeden titreyerek. “Senin ben amına koyayım!” diye hırladı, sesi o kadar yükseldi ki birkaç metre öteden geçen öğrenciler dönüp baktı.“O tableti neden verdin? Neden bu kadar salaksın? Senin yüzünden… senin sikik umursamazlığın yüzünden…”

“Biliyorum!” diye bağırdı İşık, gözleri yaşarıyordu artık. “Biliyorum, orospu çocuğuyum!Ama şu an elimizde ne var? Reddetsek, videoyu yayar. Kabul etsek…”

Berkay İşık’a küfrederek hemen oradan uzaklaştı. Adımları hızlı, düzensizdi. Kafası öylesine doluydu ki nereye gittiğini bilmiyordu. Kampüsün arka kapısından çıktı, sokaklarda yürümeye başladı. Kabul etmekten başka şansı yoktu. Bu cümle beyninde bir çığ gibi büyüyordu.Evet. Başka şansı yoktu.Mustafa’yı tanıyordu. İşlek dilli, fırsatçı, zayıf bir tip. Ama tam da bu yüzden tehlikeliydi. Kaybedecek bir şeyi yok gibiydi.Akşam olduğunda, hâlâ titriyordu. Ama öfkesi yerini donuk, ağır bir kabullenişe bırakmıştı.İşık’ın evine gitti. Kapıyı açtığında, içeride onu bekleyen iki kişi vardı: Semih ve İşık.

Salonun ışıkları loştu. Semih, kanepeye oturmuş, önündeki kahveyi karıştırıyordu, bakışları boşluğa dalmıştı. İşık ayakta, pencere kenarında, cep telefonunu elinde çevirip duruyordu. Berkay içeri girdi, kapıyı arkadan kapattı.Kimse selamlaşmadı.

“Hepiniz biliyorsunuz,” dedi Berkay, sesi cansız.

Semih başını kaldırdı.Yüzü taş gibi sertti. “Evet.”

İşık döndü.“Mustafa geldi. Yarın akşam burada olacakmış. ‘Hazırlıklı olun,’ dedi.”

Berkay’ın içinde bir şey koptu. Hazırlıklı olun. “Ne demek hazırlıklı olun?”

“Temiz, boş, istekli olun demek istiyor herhalde,” diye acı bir tonda ekledi İşık.

Semih kahve fincanını masaya vurdu, hafifçe. “Bu olmayacak.”

Her ikisi de ona baktı.

“Ne yapacaksın?” diye sordu Berkay, umutsuzca.“Gidip dövecek misin? O zaman video ortaya çıkar.”

“Onu konuşacağız,” dedi Semih, soğukkanlılığıyla odadaki paniği bıçak gibi keserek. “O geldiğinde, onunla konuşacağız. Şartları görüşeceğiz.”

Berkay güldü, çatlak, çirkin bir kahkahaydı bu.“Şart mı? Semih, adam beni senin siktiğini izlemiş bir haftadır. Ve senin siktiğini izlemekten delirmiş. Onun şartı belli: içine almak istiyor. Üçümüzün de.”

Semih’in çenesi gerildi. Gözleri, Berkay’ın boynundaki o soluk, neredeyse kaybolmak üzere olan morlukların izlerine kaydı. “O zaman ona, sadece bir defaya mahsus olacağını, bunun bir pazarlık değil, bir kapışma olduğunu anlatacağız. Videoyu sileceğini, yedeklerini vereceğini temin edecek. Etmezse… o zaman başka yollar düşünürüz.”

Bu ‘başka yollar’ belirsizliği, hiçbir şey ifade etmiyordu Berkay’a. Semih’in kontrol manyaklığı, burada işe yaramazdı. Burada kontrol, o videoyu elinde tutanındı.

Ertesi akşam, hava karardığında, kapı çaldı.İşık açtı. Mustafa kapı eşiğindeydi. Her zamanki gibi giyinmişti: dar kot, gri sweatshirt, sırt çantası. Yüzünde o bildik, geniş sırıtış vardı ama gözlerinin içi parlıyor, heyecandan ıslak gibiydi.

“Selam beyler,” dedi, içeri adımını atarak. Gözleri hızla salonda gezindi, Semih’i gördü, sonra Berkay’ı. Berkay’ın üzerinde durdu.“Vay be. Ekrandan daha iyisin.”

Berkay’ın içi geçti. Kanepeye çökmüş, kendini küçülterek oturuyordu.

“Otur Mustafa,” dedi Semih, patronvari bir tonda. Masanın yanındaki sandalyeyi işaret etti.

Mustafa çantasını yere bıraktı, sandalyeye kuruldu. “Çok resmi olmayalım Semih. Biz arkadaşız.”

“Arkadaş değiliz,” diye düzeltti Semih.“Durum belli. Neyi istediğin belli. Ama kurallar da belli olacak.”

Mustafa’nın sırıtışı biraz azaldı.Gözleri dikildi. “Kurallar mı?Kuralları ben koyarım. Elimdeki şeyle.”

“Evet,” dedi Semih sakince. “Elimizdeki şeylerle.Senin elinde video var. Bizim elimizde de… senin istediğin şey var.Ama bu bir süreklilik olmayacak. Bu bir kerelik bir anlaşma.Bugün olacak. Sonra, videoyu ve tüm yedeklerini bize vereceksin. Telefonundan, bulutundan, her yerden sileceksin. Biz de seninle bir daha asla görüşmeyeceğiz.”

Mustafa düşünür gibi başını yana eğdi. “Bir kerelik mi… Pekâlâ.Ama benim şartlarımla. Hepiniz… benim dediğim gibi olacaksınız.”

“Senin dediğin nedir?” diye gürledi Berkay, yerinden fırlayarak.

Mustafa ona baktı, gözlerinde sapkın bir merak vardı. “Seninle başlayacağız Berkay.Sen benimim. Sonra… sırayla.” Gözlerini Semih’e çevirdi. “Sen de benim istediğim her şeyi yapacaksın. Ve sen, İşık… kamerayı ayarlayacaksın. Bu sefer benim için çekeceksin.”

Çığlık gibi bir sessizlik oldu. Kamerayı ayarlayacaksın.Bu, işkencenin yeni bir boyutuydu.

“Hayır,” diye fısıldadı İşık.

“Evet,” dedi Mustafa kesin bir tonla. “Ya evet, ya da video sosyal medyada.Seçim sizin.”

Semih, Mustafa’ya baktı. Berkay, Semih’in yüzünde bir mücadele gördü; öfke, tiksinti ve çaresizliğin savaşı. Sonra, Semih’in gözleri önünde bir perde indi. Soğuk, uzak, işini görecek bir makineye dönüştü. Başını hafifçe salladı. “Tamam.”

Bu ‘tamam’, Berkay’ın son direncini de kırdı. İçi boşalmış gibiydi. Mustafa ayağa kalktı, sırt çantasından küçük bir el kamerası çıkardı. İşık’a uzattı.“Al.Bildiğin gibi kullanırsın. Tüm sahneyi çekeceksin. Benim yüzümü çekme, ama diğer her şeyi… özellikle de Berkay’ın yüzünü. Ben onun göt deliğini parçalarken yüzündeki acıyı çek .”

“Güzel,” dedi Mustafa, ardından sweatshirt’ünü çıkarıp attı. Altında sıradan bir tişört vardı. Gözleri Berkay’a dikildi.“Hadi bakalım. Kıyafetlerini çıkar.Yavaş yavaş. İzlemek istiyorum.”

Berkay’ın gözleri Semih’e kaydı. Yardım dilenen bir bakıştı bu. Ama Semih gözlerini kaçırdı, kendi tişörtünün eteklerinden tutmuş, onu da çıkarmaya hazırlanıyordu. İhanet, o anda, Berkay’ın ciğerlerine soğuk hava dolmuş gibiydi.

Elleri titreye titreye, kendi tişörtünün yakasını tuttu, başının üzerinden çıkardı. Sonra kot pantolonunun düğmesini açtı, fermuarı indirdi. Soğuk hava, ince boxer’ının üzerinden tenine değdi. Mustafa’nın bakışları, bir böcek gibi teninde geziyordu.

“Devam et,” diye fısıldadı Mustafa, sesi kalınlaşmıştı. “Her şeyi.”

Berkay boxer’ını da dizlerine indirdi, sonra tamamen çıkardı. Çıplak, savunmasız, Mustafa’nın önünde dikiliyordu. Utançtan yanıyordu, ama aynı zamanda, lanet olsa da, korkunun ve aşağılanmanın derinliklerinden, iğrenç bir uyarılma hissediyordu.Sikinin ucu sertleşmeye başlamıştı.

“İşte böyle,” dedi Mustafa, yaklaştı. Elini uzattı, Berkay’ın göğsündeki hafif tüylere dokundu, sonra kalçasına indi. Parmakları Berkay’ın sertleşen sikine değdi.“Hadi, yalan söyleme. Bundan hoşlanıyorsun.”

“Yat,” diye emretti Mustafa, salonun ortasındaki geniş halıyı işaret ederek. “Sırtüstü.”

Berkay’ın bacakları ona ait değilmiş gibi hareket etti. Halının kaba dokusu sırtına değdi. Başını çevirdi, Semih’e baktı. Semih ayakta duruyor, tişörtünü çıkarıp yere atmıştı. Göğsündeki kaslar gerilmiş, yüzü ifadesizdi. Ama gözleri bir şey söylüyordu: Katlan.

Mustafa, pantolonunun düğmesini açarken, Berkay’a sırıttı.“Sakin ol. Bu kadar sert bakma. Seni mutlu etmek için buradayım.” Patavatsız, kirli bir kahkaha attı.

“Ben…,” diye başladı Berkay, sesi titreşerek. Yutkundu, boğazındaki eski yara hissedilir gibi oldu. “Ben bunu istemiyorum.”

Herkes durdu. Mustafa’nın eli, fermuarının üzerinde dondu. “Ne demek istemiyorsun?”

“Seninle,” diye devam etti Berkay, cesareti toplayarak. Yanakları kızarmıştı. “Böyle… onların önünde.” Gözleriyle Işık’ı ve Semih’i işaret etti.

Mustafa başını yana eğdi, rol yapıyormuş gibi şaşkın bir ifade takındı. “Ama siz hepiniz birlikteydiniz.Videoda çok güzeldiniz.Üçünüz. Şimdi bir tane daha oyuncu var, o kadar.”

“Farklı,” diye ısrar etti Berkay, yere bakarak. “Onlar… onlar başka.” Bunu söylemek ona ihanet gibi geliyordu ama doğruydu. Semih’in elinin boğazında hissedişi, Işık’ın kahkahalarının arasındaki şefkati… Bu yabancı yoktu.

Mustafa öne eğildi, Berkay’ın yüzüne yaklaştı.Nefesi ağırdı. “Çok tatlı.Kıskanıyorsun. Belki de seni özel hissettirmek istiyorum.” Elini Berkay’ın çenesine attı, sertçe kavradı.“Ama benim kurallarım. Onlar izleyecek.”

Bir anda, Berkay’ın içinde bir şey koptu. “Hayır!” diye sertledi, çenesini kurtarmaya çalışarak.“Odaya gidelim.Sadece sen ve ben. Onlar burada kalmasın.”

Mustafa’nın gözleri parladı, bu fikir hoşuna gitmişti.Kontrolü tamamen eline almak. Gözlerini Işık’a dikti. “Kamerayı kapat.”

Işık, elinde duran küçük HD kameraya baktı. Parmakları üzerinde gezinirken titriyordu. Bir anlık tereddüt, sonra başparmağı düğmeye bastı. Kırmızı ışık söndü.“Güzel,” diye mırıldandı Mustafa. Berkay’ın kolundan tutup onu yerden kaldırdı. “O zaman özel davet. Ben ve sen.” Onu salonun loş koridoruna, yatak odasına doğru sürükledi. Arkalarından, kapının sertçe kapanış sesi duyuldu.

Salonda kalan Semih ve Işık, birbirlerine bakmadılar. Işık, kamerayı kanepenin üzerine bıraktı, sanki yanıyormuş gibi. Ellerini pantolonuna sildi.

İçeriden ilk ses, Berkay’ın protestosu oldu: “Yapma…”

Sonra Mustafa’nın boğuk, alaycı sesi duyuldu. Ne dediği tam anlaşılmıyordu, ama tonu her şeyi anlatıyordu. Ardından, uzun, ıslak bir sessizlik.

Yatak odasında, Mustafa Berkay’ı yatağın kenarına itelemişti. Odada sadece sokak lambasından sızan bulanık bir turuncu ışık vardı.

“Demek istemiyordun,” diye tekrarladı Mustafa, pantolonunu ve boxer’ını aşağı indirirken. Sikini ortaya çıkardı; orta boyda, kıvrık ve damarlıydı. “Bak, bu da seni çok istiyor.”

Berkay ondan uzaklaşmaya çalıştı ama başarısız oldu. Mustafa diz çöktü, sikini Berkay’ın ağzına yaklaştırdı. Keskin, terli bir koku burnunu doldurdu.

“Hadi, oğlum,” diye teşvik etti Mustafa, ama sesindeki baskı açıktı. “Şu Fethiye videosunda Semih’inkini nasıl da yaladığını gördüm. Hünerlerini göster bana.”

Berkay gözlerini kapadı. Boğazındaki bulantıyı yuttu. Başını öne eğdi, dilini uzattı ve Mustafa’nın sikinin ucuna değdirdi.Tuzlu ve acı bir tattı.

“İşte böyle,” diye inledi Mustafa, kalçasını hafifçe ittirerek. “Yala şunu. İyi bir fahişe ol.”

Berkay, Fethiye’de Semih’e yaptığı gibi derin, ritmik bir oral seks yapamıyordu. Sadece dilini sürterek, yarım yamalak iş çıkarıyordu. Ama Mustafa bundan da memnundu, çünkü bu, onun tamamen hakimiyet kurduğu bir itaatti.

“Vay be,” diye dalga geçti, bir elini Berkay’ın saçlarında gezdirerek. “Semih seni eğitmemiş demek.Sakar ve utangaçsın. Ben sana öğretirim.” Kalçasını daha da sert ittirdi, sikinin başı Berkay’ın boğazına değdi.

Berkay öksürerek geri çekildi, gözleri yaşardı.

“Tamam, yeter,” dedi Mustafa, onu geri iterek. “Asıl yemeğe geçelim.” Berkay’ı yüzükoyun yataktan aşağı, kalçası havada kalacak şekilde iteledi. “Bakalım o sıkı Türk götü beni kabul edecek mi.”

Berkay yüzünü yastığa gömdü. Nefesi hızlıydı.Vücudu gergindi. Bunu bekliyordu ama yine de hazır değildi.

Mustafa tükürdü; önce parmaklarına, sonra direkt kendi sikine kalın, iğrenç bir sümük bıraktı. Birkaç damlası Berkay’ın kalçasından aşağı süzüldü. “Kayganlaştırıcı da yok, canım. O zaman daha gerçek olur.”

Elini Berkay’ın kalçasının arasına götürdü, başparmağıyla göt deliğini buldu ve sertçe bastırdı. Berkay irkildi.

“Sıkı,” dedi Mustafa, hem heyecanlı hem de alaycı. Sonra, sikinin ucunu aynı noktaya dayadı.İleri itti.

Acı anında, Berkay’ın omurgasından yukarı bir şimşek gibi fırladı. Semih ve Işık yavaş, sabırlıydı. Önce parmaklarla alıştırır, sonra yavaşça girerlerdi. Bu ise işgaldi. Mustafa, tek bir hamlede, kendini zorla içeri sokuyordu.

“Lanet olsun!” diye bağırdı Berkay, yastığa sesini boğarak. Gözlerinden sıcak yaşlar boşandı. Sadece fiziksel değildi bu acı; vücudunun Semih ve Işık’ın temasına alıştığı özel bir yerinin, bu yabancı tarafından ihlal edilmesiydi.Mustafa durmadı. Dizlerinin üzerinde, Berkay’ın üzerine eğilerek tüm ağırlığıyla itti. Kaslarının parçalandığını, yırtıldığını hissediyordu Berkay.İçi yanıyordu.

“Ağla bakalım,” diye homurdandı Mustafa, ileri geri hareket etmeye başlarken. Hareketleri düzensiz, acımasız ve derindi.“Çok güzel bağırıyorsun. Sesini dışarıdakiler de duysun.”

Berkay bağırmaya devam etti.Her itişte çığlık atıyordu. Sesi boğuk, parçalanmış ve çaresizdi.“Dur! Acıtıyor!Çıkar!”

Mustafa ona kulak asmadı. Onun çığlıkları, onun için müzik gibiydi. Berkay’ın kıçına tokatlar attı, sert ve aniden, kızarıklıklar belirtti.“Burası benim, anladın mı? Semih’in ve Işık’ın oyuncağı değilsin artık. Benim fahişemsin.”

Bu kelimeler, Berkay’ın zihninde tekrarlanırken, Mustafa onu daha da hızlı sikmeye başladı. Berkay’ın kendi ağlamalarından başka bir şey duymadığı bir ritim tutturdu. Gövdesi bu vahşi tempoya ayak uyduramıyordu. Sanki içi tersine dönmüştü.

Semih ve Işık, salonda, her bir çığlığı duyuyorlardı. İşık, yüzünü ellerine gömmüştü. Semih ise pencereye bakıyordu, yumrukları sıkılı, çenesi o kadar gergindi ki kasları seğiriyordu.

Mustafa içeride sertleştiğini hissetti, son patlamaya yaklaştığını. “Hazır mısın, güzelim?” diye hırladı Berkay’ın kulağına. “Sıcak dölümü içinde istemiyorum bugün.”

Son birkaok vahşi itişten sonra, sikini acıyla genişlemiş, sızlayan delikten çekip çıkardı. Bir eliyle Berkay’ı sertçe çevirdi, sırtüstü yatırdı.

Berkay’ın yüzü gözyaşlarıyla sırılsıklam, ifadesi şoka girmiş, dağılmıştı.

Mustafa, sol eliyle kendi sikini sıkıca kavradı ve birkaok kuvvetli sallanıştan sonra, orgazmı geldi. İlk kalın, beyaz jet Berkay’ın çenesine ve ağzının kenarına çarptı. İkincisi yanağına, üçüncüsü boynuna ve göğsüne sıçradı.

Berkay gözlerini kapattı, sıcak, yapışkan sıvıyı teninde hissetti.Midesi kalktı. Nefes almakta zorlanıyordu.

Mustafa bir iki kez daha sallandı, artakalan damlaları Berkay’ın kaslı karnına damlatmak için. Sonra geri çekildi, memnun bir iniltiyle.Sikini temizlemek için yatak örtüsünü kullandı.

“Harikaydın,” dedi nefes nefese, pantolonunu giyerken. “Gerçekten… vahşi bir deneyimdi.” Giyinmeye devam etti, sırıtışı geri gelmişti. Kapıya yöneldi, salonun aydınlığına açılırken.Semih ve Işık yerlerinden kalkmışlardı. Bakışları boş ve parlaktı. Mustafa durdu, kapı eşiğinde, arkasında Berkay’ın sessiz hıçkırıkları duyuluyordu.

“Harika bir akşamdı beyler,” dedi Mustafa. “Çok teşekkür ederim.” Eşiğe kadar ilerledi, ancak sonra durdu ve Semih’e döndü. “Unutma, bana bir daha karışamazsın.”

Semih hiçbir şey söylemedi.Sadece bakıyordu.

Mustafa kapıdan çıktı, ama son sözünü söylemeden önce durdu.“O bunu seviyor, biliyor musunuz? İçindeki arsız fahişeyi keşfetmemiz gerekiyordu sadece.”

Kapı ardından kilitlendi.

Semih bir an hareketsiz kaldı, sonra yatak odasına doğru yürüdü. Kapıyı açtı. Berkay hala yatakta, üzeri kendi ve Mustafa’nın dölüyle bezenmiş, titriyordu. Gözleri Semih’e çevrildi, ama içleri boştu.

Semih yatağın kenarına oturdu.Yutkundu. “Bunu bir daha yapmayacağız,” dedi, sesi alışılmadık derecede yumuşak, yorgundu. “Bu ilk ve sondu.”

Berkay’ın dudakları titredi. Ses çıkaramadı.

O gece, İşık’ın evinde, oturma odasında toplandılar. Beraber oturmalarına rağmen, aralarına büyük boşluklar vardı. Lambaların ışığı minimumdaydı. Hiçbiri Mustafa’nın bahsettiği kameranın kaydından ya da buna benzeyen başka bir kayıttan söz etmedi.Bir süre sadece sessizlik vardı.

Sonra, masanın üzerinde yatan telefonlardan birinin ekranı titreyerek mavi bir ışıkla parladı.Gelen mesajdı bu.

İşık telefonunu aldı.Yüzü daha da soldu. Sesi kuru bir çatırdı gibi çıktı.

“Mustafa.”

Elleri tir tir titreyerek ekranı açtı ve mesajı açık sesle okudu.

“Elinize sağlık beyler.ÇOK keyif aldım. Berkay düşündüğümden daha vahşi çıktı, içine zorla aldığımda çığlıkları… müthişti.”

Her kelime havada bir zehir gibi yayılıyordu. Semih’in yüzünde karanlık bir şey belirdi.

İşık okumaya devam etti, ama sesi yarıya kadar güçlükle çıkıyordu.“Ama bu sadece başlangıç. Hafta sonu tekrar buluşuyoruz.Bu sefer, GRUP olarak. Planım şu: ben Berkay’ı sikerken, siz ikiniz aynı anda onun ağzını kullanacaksınız. Tüm delikler dolacak. Ayrıntıları sonra konuşuruz.İyi geceler.”

Mesaj sona erdi. Salondaki sessizlik şimdi mutlak, ağır ve çaresizdi. Tek ışık kaynağı, Işık’ın elinde sıkıca tuttuğu telefonun parlayan ekranıydı, ta ki kendiliğinden kapanana kadar, onları tamamen karanlığa bırakarak.