Chapter 7: Scream for Us
Semih’in tükürüğü boğazından aşağı kayarken, Berkay’ın nefesi hâlâ düzensizdi. Yanakları tokatın acısıyla yanıyor, dili ise ağzında garip bir ağırlıkla doluydu. Ve sonra, bir anda, her şey yeniden değişti.
Işık, Berkay’ın içindeki inip çıkışını durdurmadı, ritmi bozmadı ama kalçasını her geri çekişinde biraz daha fazla güç kattı. Semih’in o tokatı, o ağza tükürüşü, onun da içinde bir şeyi kırmıştı. Bu artık sadece eğlence ya da deney değildi; daha koyu, daha sahiplenici bir şeydi.
Semih’in dudaklarından çekilip başını kaldırmaya çalışan Berkay, bir sonraki hamlede kendini tamamen farklı bir pozisyonda buldu. Işık’ın çevik bir hareketle kaldırdığı bacağı, havada bir an sallandı ve sonra ayağı, Berkay’ın ense köküne, saçlarının terle yapışmış olduğu yere indi. Ayak tabanının sıcaklığı anında Berkay’ın tenine nüfuz etti.
“Ne—” diye kekeledi Berkay, fakat Işık basıncı artırdı. Kaslı bacağının gücüyle, Berkay’ın başını aşağı, yatağın üzerine, tam Semih’in oturduğu yerin önünene doğru bastırdı.
Berkay’ın yüzü, Semih’in ayaklarının hemen üstüne, yarısı yatağa yarısı Semih’in ayaklarının üstüne gömüldü. Şaşkındı. Gözleri irileşerek, birkaç santim ötesinde, Semih’in kasıklarının koyu gölgesini, bacağının yan tarafındaki kılların seyrek hatlarını gördü. Semih hareketsiz oturuyor, nefes alıp verişi hızlı ve derindi, olan biteni izliyordu.
Işık, bu pozisyonu koruyarak, Berkay’ı sikmeye devam etti. Artık daha fazla kaldıraç gücü vardı, kalçalarını her itişinde Berkay’ın tüm bedeni ileri kayıyor, yüzü yatağa ve Semih’in ayaklarına daha çok sürtünüyordu. “Hareket etme,” diye homurdandı Işık, sesi gergin ve otoriterdi, Berkay’a hiç benzemeyen bir tondaydı. “Dayan.”
Şok hızla dağıldı. Berkay’ın zihninde bir şeyler yerine oturdu. Bu, bir reddetme ya da protesto anı değildi. Dün gece boğazının acımasına, az önce suratına atılan tokada, şimdi de yüzünün üstüne bastırılmasına rağmen, bedeni buna yanıt veriyordu. İçindeki yangın sönmemiş, daha da alevlenmişti. Işık’ın sikinin her vuruşu, tam o hassas noktaya isabet ediyor, vücuduna elektrik çarpmış gibi sarsıyordu.
Ve şimdi, gözlerinin önünde, Semih’in ayağı vardı.
Semih’in vücudunun geri kalanı nispeten kılsızdı ama ayaklarının üstü, bileğine doğru uzanan koyu, seyrek kıllarla kaplıydı. Terle nemlenmişti. Berkay, bunu bir aşağılanma ya da teslimiyet işareti olarak değil, bir fırsat olarak gördü. Bu, onun dokunmasına, tatmasına izin verilen bir parçaydı.
Hiç zaman kaybetmedi. Nefes almakta zorlanırken, dilini dışarı uzattı. Önce Semih’in ayağının üst tarafına, ayak bileği kemiğinin hemen altına değdirdi. Tuzlu, topraksı, keskin bir ter ve erkek kokusu. Yine de temizdi. Berkay’ı daha da azdıracak kadar temiz. Işık tam o sırada içine derin ve sert bir şekilde saplandı, Berkay istemsizce ileri doğru sarsıldı ve dili ayağın üzerinde daha geniş bir alanı yaladı.
“Oh, siktir,” diye inledi Semih. Gözleri aşağıya, Berkay’ın hareketlerine dikilmişti. Onun başına baskı uygulayan Işık’ın ayağına baktı, sonra tekrar kendi ayağına, o ıslak, sıcak dilin gezdiği yere. “Ne yapıyorsun sen?”
Berkay cevap vermedi, veremezdi de. Bunun yerine, daha hırslı bir şekilde yalamaya başladı. Dilinin ucuyla kılların arasını dolaştırdı, parmaklarının birleştiği yerdeki çukurluğu, ayak üstündeki kaslı eğrileri keşfetti. Her yalayışta, içindeki ve üzerindeki baskıya karşı kendi kontrolünü kuruyordu. Bu, onun seçimiydi.
Derin, boğuk, neredeyse hayvani bir inilti kopardı. Ses, ağzı Semih’in ayağındayken geldi, bu yüzden boğuk ve titreşimliydi.
Bu inilti, Işık’ı daha da çıldırttı. Berkay’ın içindeki direncin neredeyse tamamen kaybolduğunu hissediyordu, delik artık her girişte onu kendine çekiyor, sıkılıp gevşiyordu. “Amına koyayım, Berkay beni çok fena azdırıyorsun. İçindeyken bile azdırmaya devam ediyırsun!” diye hırladı, sıkışık vuruşlarını hızlandırarak. “Dilini sürterken götünü de siktiriyorsun, öyle mi?”
Semih dikkatle izliyordu. Sonra yavaşça ayağını kaldırdı, topuğunu Berkay’ın alnına, tam saç çizgisinin üzerine dayadı. “Burayı da.”
Berkay’ın gözleri Semih’in topuğuna, topuk kemiğinin sert çıkıntısına ve etrafındaki nasırlı, daha kalın deriye odaklandı. Hareket etme alanı kısıtlıydı ama başını Işık’ın baskısı altında hafifçe yana çevirdi ve dilini o sert topuğa sürtmeye başladı.
Bu daha zorlu, daha az “lezzetli” bir işti. Deri daha kalın, tadı daha nötraldı ama Berkay aynı yoğunlukla devam etti. Sanki bu ayak, bu topuk, onun ibadet etmesi gereken kutsal bir nesneymiş gibi yalıyordu. Derin bir inleme sesi çıkardı. ‘Of, -çok iyi, -lezzetli resmen amına koyım.’ Işık’ın her vuruşu, onun yüzünü topuğa daha fazla bastırıyor, nefesini kesiyor, sesinin kesik kesik çıkmasına sebep oluyor, diliyle baskı uygulamasını sağlıyordu.
“Çok iyi,” dedi Semih, sesinde iğrenme yoktu, şaşkınlık ve yoğun bir ilgi vardı. Diğer eliyle, kendi sıkılaşmış, damarları belirgin sikini okşamaya başladı, gözleri Berkay’ın yüzüne ve Işık’ın onun üzerindeki hakimiyetine kilitlenmiş haldeydi.
Sahne surreal bir hal almıştı: Üç beden, üç farklı ritimde hareket ediyordu. Işık’ın kalçalarının inip kalkışı en belirgin olanıydı, kasıkları Berkay’ın terli kıçına her çarptığında hafif bir şaplak sesi geliyordu. Sonra Semih’in elinin kendi üzerindeki temposu vardı, yavaş ve kasıtlı. En tuhaf olanı ise Berkay’ın dilinin, Semih’in ayağı üzerindeki küçük, ısrarcı, ıslak hareketleriydi.
Işık, dayanılmaz bir şey hissetti. Berkay’ın bu kadar kolay teslim oluşu, bu kadar hevesle kendini kirletmesi, kontrolünü daha da perçinliyordu.
Berkay’ın bu kadar kolay teslim oluşu, kontrolünü daha da perçinliyordu. Işık, ciğerlerinin derinliklerinden gelen bir baskı hissediyordu; bu, sadece fiziksel bir tahrik değil, bu durumun tamamına duyduğu aç, karanlık bir hayranlıktı.
“Çok iyi amına koyayım çok iyi!” diye patladı Işık, sesi aniden odanın dört duvarını yaladı, tiz ve kontrolsüzdü. “Çıldırcam!”
Artık nefesi kesildiği için kesik kesik konuşan sadece Berkay değildi. Üç genç de zevkten ateşler içinde yanıyordu. Semih çok az terlemişti; en az işi o yapıyordu.
Berkay Semih’ten biraz daha fazla terliydi. Omuz başlarından aşağı ince, sıcak çizgiler halinde ter süzülüyor, sırtının ortasında birikerek ıslak bir leke oluşturuyordu. Nefessiz kaldığı süreler, Işık’ın sikine alışması, içinde bulunduğu durumun hazzı ve ne kadar süredir devam ettiğini artık algılayamadığı, götündeki kesintisiz sarsılma Berkay’ın Semih’ten daha fazla terlemesine sebep olmuştu.
Ama ikisinden farklı olarak Işık kan ve ter içindeydi. Yanakları al al, beyaz teninden aşağı iri taneli terler süzülüyor, çenesinden damlayanlar ise Berkay’ın sırtının ortasına, o ter birikintisine karışıyordu. Kalçaları yanıyor, bacak kasları titriyordu. Artık nefesini koruyamadığı için ayağını geri çekti. Berkay’ın ensesindeki baskı bir anda kalktı.
Ama durmadı. Berkay’ın götünü sikmeye devam etti. Daha da çılgınca, sanki bir cevap arıyormuş, bir şeyi delip geçmeye çalışıyormuş gibi, kalçalarını müthiş bir hız ve güçle indirip kaldırmaya başladı. Kasıkları Berkay’ın etine artık ritmik değil, düzensiz, vahşi şekilde çarpıyordu.
Işık ayağını çekti ama Berkay orada kalmaya, Semih’in ayaklarını yalamaya devam etti. Başındaki baskı kalkınca, nefes alanı genişlemişti. Sanki görevi buymuş, bunun için yaratılmış gibi, dilinin ucuyla Semih’in ayak parmaklarının arasına daldı, her birinin dip kısmını, tırnağın başladığı yeri özenle temizlercesine yaladı.
Işık bunu görünce artık zevkin doruğuna çıktı. Berkay’ın sırtında biriken teri, onun bu tamamen teslim olmuş halini, ve hâlâ o ayağa olan sadakatini gördü. Kontrolü tamdı. Bu düşünce, onun son mantık kalıntılarını da yok etti.
“Böyle mi?” diye hırladı Işık. Bir elini, Berkay’ın belinden kaldırıp havaya kaldırdı, avucunu gererek, ve sonra tüm gücüyle Berkay’ın sağ kıç yanağına indirdi.
Şaplak sesi odada patladı, tahta gibi tok ve keskindi. Berkay’ın bedeni şokla sarsıldı ve derin bir ‘Ah!’ çekti. Teni hemen pembeleşti, avuç izinin sınırları belirginleşti.
Işık durmadı. Aynı elini tekrar kaldırdı, bu sefer sol yanağa aynı güçle indirdi. Şak! Sonra sağa. Şak! Sonra sola. Bir ritim kurdu: bir vuruş, bir itiş. Her şaplak, onun kalçasının Berkay’ın içine saplanmasıyla senkronize oluyordu.
Berkay’ın bedeni her darbe ile kasılıyor, bu kasılma Işık’ın sikini içinde daha da sıkıştırıyor, sonra gevşeyerek bir sonraki vuruşa hazırlanıyordu. Artık ayağı yalamayı bırakmış, yüzünü Semih’in ayaklarına gömmüş, sadece inliyordu. İniltileri, şaplak seslerinin arasına karışıyor, odada yankılanan bir vahşi senfoni oluşturuyordu.
“Evet! Oh evet!” diye bağırıyordu Işık, sesi çatallaşmış, her hecenin arkasından gelen nefes daralıyordu. Yüzünden akan ter, dudaklarından sarkarak Berkay’ın sırtına damlıyordu. “Böyle… böyle sikmek…çok yaklaştım!’’
Berkay, Işık hâlâ kendisinin içindeyken hareket etmeye çalıştı. Ellerini yatakta gezdirerek, dizlerinin üzerine kalkmaya çabaladı. Işık, sikini biraz çekerek ona alan verdi, ama çıkarmadı. Sonunda Berkay, Işık’ın önünde, hâlâ onun üzerine oturmuş ama diz çökmüş bir vaziyette durdu. Sırtı Işık’ın göğsüne dayalıydı, Işık’ın kolları onun belini, göğsünü sardı.
Sırtı Işık’ın göğsüne dayalıydı, Işık’ın kolları onun belini, göğsünü sardı. Bu yeni pozisyon her şeyi değiştirdi. Artık Işık’ın nefesi doğrudan kulaklarındaydı, sıcak ve hızlı, Berkay’ın boynuna vuruyordu.
Işık, “Böyle daha iyi,” diye homurdandı, çenesi Berkay’ın omzuna dayalı. Kollarını daha da sıkıca sardı, onu geriye, kendi gövdesine doğru çekti. Berkay buna karşılık, başını geriye atarak Işık’ın boynunun yan tarafına yasladı, tenlerinin tamamen birleştiği noktadaki ıslak sıcağı hissetti.
Bu yakınlık, Berkay’ı sersemletti. Daha önce arkasında bir güç, bir ses, bir itiş vardı. Şimdi ise her şeydi: Işık’ın nefes alışı, göğsünün Berkay’ın omurgasına karşı olan yükselişi ve alçalışı, kalın kollarının onu çevreleyişi.
Ve koku.
Işık, Berkay’a bu kadar yakınken onun terle karışmış deodorant kokusunu aldı. Hafif nane ve deniz tuzu esintili, temiz bir erkek kokusu, ama şimdi saatlerdir süren cinsel gerginlik ve fiziksel zorlamanın keskin, tuzlu teriyle karışmıştı. Bu bulaşmışlık, bu samimiyet, Berkay’ı daha da azdırdı. İçinde bulunduğu durumun gerçekliği gibi geliyordu bu koku: arkadaşlıkla şehvetin, rahatlıkla vahşetin sınırlarının eridiği bir karışım.
Işık artık çıkartıp tekrar sokmuyor, santimlik hareketlerle seri bir şekilde sikiyordu. Kalçasını, Berkay’ın üzerinde, sadece birkaç santim ileri geri, küçük, titiz, inanılmaz derecede hızlı hareketlerle kaydırıyordu. Her mikroskobik itiş, sikinin başını ve en geniş kısmını Berkay’ın içindeki o aşırı hassas noktaya sürtüyor, sürekli, yakıcı bir baskı yaratıyordu.
Berkay bunu tanımlayamadı. Bu, daha önce yaşadığı hiçbir şeye benzemiyordu. Bir noktanın durmaksızın, amansızca, mikroskobik bir hassasiyetle ovulmasıydı. Bir titreşimden daha yoğun, tam bir vuruştan daha keskindi. Derin, düşük bir inilti kopardı, gözleri hafifçek kaydı. “Aman… Tanrım, Işık, o… orası…”
“Hah, buldum işte,” diye soluk soluğa cevap verdi Işık, aynı sarsıntılı, kısa ritmi korurken. “Kıpırdama. Sadece al.”
Semih, eli hâlâ kendi sikinde, ayağa kalktı. Yatak başlığının üzerine, Berkay’ın karşısına oturdu. Ayağını kaldırdı ve doğrudan Berkay’ın yüzüne koydu. Berkay dayanamayarak zevkten inledi. Tüm ayağı yüzünde hissetmek onu başka bir noktaya taşımıştı.
Semih’le Berkay yüz yüze, Işık Berkay’ın arkasında, onun içindeydi. Yeni bir üçgen oluşmuştu, nefeslerin karıştığı, bakışların kilitlendiği yakın bir daire.
Semih, Berkay’ın yüzünü inceledi. Gözleri biraz cam gibiydi, ağzı hafif aralık, dudakları ıslak ve şişkindi. Alnından ve şakaklarından aşağı ince ter sızıntıları süzülüyordu. Sanki transa geçmiş gibiydi.
Işık Berkay’ı o kadar sıkı sarmalamıştı Berkay’ın ara ara nefesi kesiliyordu. Işık’ın kolları, Berkay’ın kaburgalarının etrafında bir çelik mengene gibiydi. Her nefes alışında, göğsünün genişlemesi bu baskıyla sınırlanıyordu. Derin bir nefes almak için çabaladığı anlarda, Işık onu daha da sıkıca kavrıyor ve ciğerlerine tam olarak hava dolmasına izin vermiyordu.
Işık, Berkay’ın vücudundaki her değişikliği hissediyordu. Nefessiz kalışını, kasılışını, iç duvarlarının daha da sıkı sarılışını. “Evet… işte bu,” diye hırladı, hızını ve o küçücük hareketlerin yoğunluğunu artırarak. “Şimdi… şimdi geliyorum, Berkay.”
Berkay sadece homurdandı, bir şey diyemiyordu. Tek yapabildiği yüzündeki ayağı hissetmek, ayağın tam ortasını yalamak, öpmek ve koklamaktı. Diğer taraftan da Işık’ın içine girip çıkmasına izin vermekti. Tek yapabildiği mest olmaktı. Önünde bir uçurum açılmıştı ve Işık onu hızla kenarına sürüklüyordu. Tüm vücudu bir gerginlik telleri yumağıydı.
Birkaç dakikanın sonunda Işık, “Hasiktir… Geliyorum!” dedi. Ses, ciğerlerinin dibinden gelen ham, kaba bir çığlıktı.
Kalçasını son bir kez, son derece derin ve sert bir şekilde itti, sikini Berkay’ın içinde kökledi, ve sonra durdu. Tam o anda, kollarını gevşetti ve vücudu arkaya, geriye doğru bir kasılmayla gerildi.
Berkay’ı yatağa bıraktı. Sanki bir bebekmiş gibi, dikkatle, ama aynı zamanda kaçınılmaz bir şekilde. Berkay sırtüstü, yatak çarşaflarının üzerine düştü, gözleri tavana dikilmiş, ağzı hâlâ aralık, ciğerlerine şiddetli bir şekilde hava doldurmaya çalışıyordu. Işık’ın sikinin aniden boşalması, içinde tuhaf, geniş bir boşluk hissi bırakmıştı.
Işık yanına çömelmişti. Gözleri kocamandı, yüzü kızarmış, tuhaf bir şekilde ciddiydi. Bir ya da iki saniye öylece baktı Berkay’a. Sonra, tam başının dibinde, dudaklarının yanında, aletini bir iki kere sıvazladı.
Gözleri Berkay’ınkilere kilitlenmişti. “Al,” diye gırtlağından gelen kalın bir ses ve büyük inlemelerle bağırdı.
Ve boşalmaya başladı.
Berkay, yüzüne akan sıvının sıcaklığını hissetti. Adeta fıskiye gibi fışkırıyordu. İlk damla, sıcak ve kalın, çenesine indi. Sonraki, alt dudağına sıçradı. Bir sonraki, yanağına. Işık’ın iniltileri eşlik ediyordu, her fışkırışla birlikte gelen derin, titrek “oh” lar.
Koku hemen burnuna doldu. Hafif klorlu, keskin, tamamen erkeksi. Tadı ise tuzlu, hafif acımsıydı.
Berkay’ın zihni bir an için panikledi, sonra sakinledi. Tüm gece ve sabah boyunca arzuladığı şeyin bu olduğunu, nihai bir işaret, bir mülkiyet iddiası, bir kabul olduğunu fark etti.
Daha fazlasını istedi ve ağzını açtı.
Işık bunu gördü ve son bir çaba gösterdi. Sıkıca kavradığı sikinin dibini iterek, son, yoğun patlamayı Berkay’ın ağzına doğru yönlendirdi.
Işık’ın son damlaları ağzının içine geldi. Sıcak, hafif acı bir lezzet dili üzerinde patladı. Berkay yutkundu. Sonra, otomatik bir hareketle, yüzündeki diğer damlaları da dilinin ucuyla toplamaya, temizlemeye başladı. Gözleri hâlâ Işık’ın gözlerindeydi.
Işık nefes nefese gerisin geri yatağa düştü ve oturdu. Göğsü hızlı hızlı inip kalkıyor, elleri hafifçe titriyordu. Gözlerini kapattı ve başı arkaya düştü. “Ha… siktir,” diye soluk soluğa konuştu, kelimeler boğuk ve bitkindi. “Bu… bu neydi öyle?”
Ancak Semih hâlâ ordaydı.
Ancak Semih hâlâ ordaydı. Işık’ın boşalmasından sonra odadaki enerji aniden boşalmış, yerini ağır, nemli bir sessizliğe bırakmıştı. Semih, Işık’ın yatağın kenarına çöküşünü, derin nefesler alışını izledi.
Sonra Işık kıkırdadı, sesi hırıltılı ve bitkindi. Başını kaldırdı, Berkay’ın yüzündeki kendi döllerini, o kurumaya başlayan beyaz çizgileri gördü. Gözleri parlıyordu. “Nasıl siktirdi ama,” diye mırıldandı kendi kendine, sanki bir şaka yapıyormuş gibi, ama sesinde gerçek bir hayret vardı.
Kendini yataktan sürükledi, ayağa kalktı. Bacakları titriyordu. “Duş,” diye ekledi, daha çok kendine söylüyormuş gibi. “Lan, duş almam lazım.” Hiç arkaya bakmadan, sallanarak, koridora doğru yürüdü. Kapının çerçevesine bir an için yaslandı, sonra kayboldu.
Semih onun gidişini takip etti. Sonra gözlerini tekrar Berkay’a çevirdi. Berkay hâlâ yataktaydı, sırtüstü, gözleri tavanda. Yüzü bir harabeydi: Işık’ın kurumaya başlayan spermi çenesinden yanağına, alt dudağının dolgun kenarına kadar uzanıyordu. Göğsü hızlı hızlı inip kalkıyordu.
Semih hareket etmedi. Sadece baktı. Odada şimdi sadece onların nefes sesleri vardı, Işık’ın duştan gelecek olan su sesi henüz başlamamıştı. Dakikalar önceki vahşi gürültünün yerini bu sessizlik almıştı ve bu daha da boğucuydu.
Berkay yavaşça başını çevirdi. Gözleri Semih’i buldu. Semih’in hâlâ tamamen çıplak olduğunu, sikinin hâlâ sert, damarları belirgin bir şekilde sarktığını gördü. Kendi vücudu her yerde ağrıyordu: boğazı, kalçaları, yanakları, hepsi zonkluyordu. Ama daha derinde, bu ağrıların altında, hâlâ kıpır kıpır bir sıcaklık vardı.
Semih yavaşça, neredeyse düşünceli bir halde, yatağa doğru adım attı. Ayak sesleri halının üzerinde hiç ses çıkarmadı. Berkay’ın yanına, tam Işık’ın bir dakika önce ayrıldığı yere geldi.
Sonra diz çöktü. Dizlerinin üstünde, Berkay’ın üzerine eğildi. Esmer, sıkı vücudu, Berkay’ın beyaz, lekeli teninin birkaç santim üzerinde asılı kaldı. Onu gölgeledi. Semih’in yüzü ifadesizdi, ama gözleri canlı ve koyuydu, Berkay’ın gözlerinin içine bakıyordu.
Konuşmadı. Berkay da konuşmadı. Nefes alışverişleri yavaş yavaş senkronize oldu. Odada duyulan tek şey buydu: iki çift ciğerin dolup boşalması. Berkay, Semih’in gözlerinde daha önce görmediği bir şey vardı. Dün geceki soğuk deneycilik, az önceki vahşi kontrol değildi bu. Daha derin, daha sakin, ama daha az mercimek değildi.
Bu sessizlik bir dakika sürdü. Belki daha uzun. Zaman hissi kaybolmuştu. Berkay, yüzündeki kuruyan döllerin gerildiğini, cildine hafifçe yapıştığını hissedebiliyordu. Semih’in göğsünden bir ter damlasının süzülüp, havada asılı duran kaslı karnının üzerine düşmek üzere olduğunu gördü.
Sonra Semih yavaşça, kasıtlı bir hareketle, sağ elini kaldırdı. Berkay’ın yüzünün yanına, yastığa dayadı. Sonra sol elini. Böylece her iki tarafından onu çevrelemiş oldu. Şimdi tamamen üzerine abanmıştı, ama hâlâ temas etmiyordu.
Bu, fırtına öncesi sessizlik gibi bir sakinlikti. Bir şey bekliyordu. Berkay bunu biliyordu. Semih’in gözlerine bakmaya devam etti, kaçırmadı. Teslim olmuştu, ama pasif değildi. Bu bir anlaşmaydı.
Semih aşağı indi. Önce değil, sadece bir santim. Kasık bölgesi, Berkay’ın çenesine neredeyse değecek kadar yaklaştı. O esmer, kalın sik, Berkay’ın ağzının birkaç santim üzerinde, öylece sallanıyordu. Berrak bir sıvı damlası, küçük bir inci gibi, ucundan sızıp aşağı uzandı.
Berkay’ın ağzı hafifçe aralandı. Bir nefes, bir davet.
Semih bunu gördü. Kalçalarını hafifçe öne itti. Sikin başı, Berkay’ın alt dudağının yumuşak iç kısmına değdi. O damla oraya aktı, tuzlu ve ılık. Berkay’ın dili istemsizce dışarı fırladı ve damlayı sildi.
Bu temas, sessizliği bozan ilk şeydi. Semih’in nefesi hissedilir şekilde derinleşti. Gözleri kısıldı.
Yavaşça, neredeyse acı çeker gibi bir yavaşlıkla, sikini ileri itmeye başladı. Sert, dolgun baş, Berkay’ın dudaklarının arasına doğru süzüldü. Berkay çenesini biraz daha aşağı saldı, ağzını araladı. Direk yoktu. Sadece izin vardı.
Baş, dudakların arasından geçti. Ağzının ön boşluğuna girdi. Semih yarıya kadar soktu sikini, o kalın enli kısım Berkay’ın dişlerinin arasında sıkışıp kaldı. Sonra durdu.
Hareket etmedi. Hâlâ. Sadece orada, ağzının içinde, sıcak ve ağır ve mevcut duruyordu. Berkay dilinin ucuyla damarının kabarık yolunu, üzerindeki pürüzsüz deriyi hissedebiliyordu. Burun deliklerine, Semih’in cinsel organının derin, hayvani kokusu, ter ve ön sıvının keskin karışımı doldu.
Semih pozisyonunu değiştirdi. Yatağa dayalı olan kollarını düzleştirdi, göğsünü kaldırdı. Sanki Berkay’ın üzerinde şınav çekecekmiş gibi, iki bacağını Berkay’ın iki yanına, onu çevreleyecek şekilde açtı. Vücudu düz bir plank pozisyonuna girdi, sadece avuçları ve ayak parmakları yatağa değiyordu.
Tam bir şınav pozisyonuydu. Ve sikinin yarısı hâlâ Berkay’ın ağzının içinde, hareketsiz duruyordu.
Berkay, bu güç gösterisine şahit olurken gözleri büyüdü. Semih’in karnındaki kasların gerilimini, omuzlarının genişliğini, kollarındaki tendonların kabardığını görebiliyordu. Bu, kontrolün mutlak fiziksel tezahürüydü. Semih tüm ağırlığını taşıyor, ama Berkay’ın nefesini kontrol ediyordu.
Sonra Semih kalçasını aşağı bastırmaya başladı.
Yavaş, amansız bir baskıydı bu. O yarıya kadar sokulu sik, Berkay’ın ağzında daha derine itilmeye başladı. Baş, dilin üzerinde geriye doğru kaydı, boğaz girişine doğru ilerledi. Berkay bir an için panikledi, boğulma hissi geldi. Gözleri Semih’inkilerle buluştu.
Semih’in gözlerinde bir soru vardı. Durmasını mı istiyordu? Hayır. Bekliyordu.
Berkay yutkundu, kaslarını gevşetmeye çalıştı. Boğazını açtı. İzin verdi.
Semih bu izni aldı ve devam etti. Kalçası daha da aşağı indi, vücudu Berkay’ın üzerinde düz bir çizgi olarak kaldı. Sikinin geri kalanı, o kalın, uzun şaft, Berkay’ın ağzına doğru sürüklendi. Dişler şafta hafifçe değdi, sonra geçti.
Boğaza girdi.
Berkay’ın gözleri yaşardı. Anında refleks geldi, boğaz kasları sıkıştı, sikini sımsıkı kavradı. Semih bir anlığına daha fazla itmeyi bıraktı, baskıyı korudu. Sanki bir cankurtaran ipini yavaş yavaş salıyor gibiydi.
Berkay nefes alamıyordu. Burun delikleri çırpınarak genişledi. Ama kaçmaya çalışmadı. Ellerini kaldırdı ve Semih’in beline, o gerilmiş kasık kemiklerinin hemen yukarısına koydu. Tutmadı, itmedi. Sadece oraya koydu. Temas.
Bu temas Semih’i harekete geçirdi. Kalçasını tekrar, son bir santimlik bir itişle aşağı bastırdı.
Ve sikinin tamamı, köküne kadar, Berkay’ın boğazına girdi.
Semih’in kasıkları, Berkay’ın ağzının etrafındaki tüyleri, Berkay’ın burun ucuna ve üst dudağına değdi. Berkay tamamen dolmuştu. Ciğerlerinde hiç hava yoktu. Gözlerinin önünde siyah noktalar uçuşmaya başladı. Ama elleri hâlâ Semih’in belindeydi.
Semih yukarıda, şınav pozisyonunda, tamamen hareketsiz durdu. Tüm ağırlığı kollarındaydı, sikinin her santimi Berkay’ın nefes borusunun en derin kıvrımında duruyordu. Berkay’ın boğaz kaslarının sarsıntılı, istemsiz kasılmalarını, onu sıkan ıslak sıcaklığı hissedebiliyordu.
Bu, bir dakika sürdü. Belki daha az. Berkay için bir ömür gibiydi. Beyni oksijensiz kalıyor, vücudu çırpınıyordu. Ama aynı zamanda, bu tamamen işgal edilmiş olma hissi, bu mutlak teslimiyet, onu daha önce hiç bilmediği bir şekilde azdırıyordu. Acı ve zevk aynı sinir yolunda yanıyordu.
Semih sonunda yukarı çekilmeye başladı. Yavaşça. Sikinin şaftı, Berkay’ın boğazından sıyrılırken ıslak bir sürtünme sesi çıkardı. Baş, boğaz girişinden ayrıldı. Sonra ağızdan tamamen çıktı.
Berkay anında, boğuk, hırıltılı, berbat bir nefes aldı. Ciğerlerine hava dolarken öksürdü, tükürük ve ön sıvı ağzından sızdı. Gözleri kıpkırmızıydı, yanakları sırılsıklam olmuştu.
Semih hemen yeniden itti.
Bu sefer daha hızlı, daha az merhametliydi. Sikini tekrar ağzına soktu, boğazına doğru ilerledi, kökledi. Yukarı çekildi. Tekrar itti. Bir ritim oluşturmaya başladı. Şınav pozisyonunda, kolları bükülüp düzelirken, kalçası aşağı yukarı inip kalkıyor, sikini Berkay’ın boğazının derinliklerine pompalıyordu.
Berkay artık sadece alıyordu. Nefes alamıyordu. Semih her içeri itişinde, nefes yolu tıkanıyor, her çıkışta ise bir saniyelik boşlukta boğuk bir nefes ve öksürük sesi çıkıyordu. Gözlerinden sürekli yaş akıyor, yastığı ıslatıyordu.
Semih’in yüzünde artık o sakin ifade yoktu. Yerini yoğun, somut bir odaklanma almıştı. Alnı terlemişti. Kasları zorlanıyordu, ama ritmi koruyordu. Aşağı. Yukarı. Aşağı. Yukarı. Her vuruş derin, tam ve boğucuydu.
Berkay’ın Semih’in belinde olan elleri artık sıkıyordu. Tırnakları tenine batıyordu. Bu onun tek bağı, tek iletişim şekliydi. Boğulurken, buna tutunuyordu.
Semih bu baskıyı hissedince hızlandı. Kolları daha hızlı bir tempo tutturmaya başladı. İnişler ve kalkışlar daha sıvı, daha mekanik hale geldi. Çarpışma sesi artık yoktu, sadece ıslak, gırtlaksı bir sürtünme sesi ve Berkay’ın nefes alamadığı için ciğerlerinden gelen tuhaf, hırıltılı çıtırtılar vardı.
Semih, Berkay’ın vücudundaki değişimi hissediyordu. Kontrol edilemeyen titremeler. Boğaz kaslarının düzensiz seğirmeleri. Ve elleri, o giderek daha çaresiz kavrayış. Onu tamamen teslim almıştı. Bu düşünce, Semih’in içindeki baskıyı da inanılmaz bir noktaya getirdi.