Chapter 18: Villaya Varış ve İlk Adım
Arabanın içi, neredeyse bir buçuk ayın baskılanmış gerginliği, tatlı kek ve ter kokusuyla karışmıştı. Ön koltukta, Semih’in parmakları direksiyonu beyazlaşıncaya kadar sıkıyor, önümüzdeki kilometrelerce uzayan, hareketsiz araba kuyruğuna lanetler yağdırıyordu. Klima maksimumda üflüyordu ama onun alnındaki ince damarlar hâlâ belirgindi.
“Yapma be kardeşim, nefes al,” diye seslendi arka koltuktan Işık, bacakları çapraz, pencereden dışarıyı seyrediyordu. Bir paket cipsi mideye indirmiş, parmaklarını yalıyordu. “Bayram bu, trafik olacak. Otur keyfine bak. Manzaraya bak.” Elini, Fethiye’ye inen virajlı yoldan görünen masmavi koy parçasını göstererek salladı.
Semih aynadan Işık’a baktı, gözlerinde öfke parıltılarıyla. “Senin keyfin yerinde tabii, karnın tıka basa dolu. Ben son beş saattir aynı radyo istasyonunu dinliyorum ve şu kamyonun arkasındaki ‘Dikkat Köpek Var’ yazısını ezberledim.”
Yan koltukta, diğer pencereden dışarı bakan Berkay, sessizce gülümsedi. Semih onu aynada gördü.
“Sen de,” diye homurdandı Semih, sesi keskinleşerek. “Arkada kıçını yaya yaya oturmuş, gülümsüyorsun. Sana da mı batmadı bu durum?”
Berkay omuz silkti, rahattı. Sırtüstü yatmış, kolları başının arasındaydı. “Canım sıkılmıyor değil, ama sinirlenince trafik açılmıyor ki. Belki bir şarkı açarız?”
“Şarkı mı?” diye söylendi Semih. “Sen şimdi bana şarkıdan mı bahsediyorsun?” Araba bir santim ilerledi, o da vitese geçirdi, debriyajı hoyratça bıraktı. Motor öksürdü.
“Sakin ol captain,” diye araya girdi Işık, bir cipsi daha atarken. “En fazla bir saat sonra villadayız. Orada ne var biliyor musun? Sonsuzluk havuzu. Buz gibi bira. Ve kimse yok. Sadece biz.”
Semih’in dudakları ince bir çizgi halini aldı. Bu sözler onu biraz yatıştırmış gibiydi, ama içindeki kıpırtı tamamen dinmemişti. Bu bir buçuk ay… Semih’in ‘nasılsın’ mesajı, tam olarak söz verdiği gibi gelmişti. Sonra bir iki kere okulda buluşup kahve içmişlerdi. Bir keresinde Işık’ın evinde film izlemeye toplanmışlardı. Ama her seferinde, odanın havası önceki geceyi anımsatan bir elektrikle doluyor, sonra yine dağılıyordu. Kimse ilk adımı atmıyordu. Bir çeşit isteksiz bir ateşkes gibiydi. Bir buçuk aylık bir gerilimdi bu, tatlı ve işkenceli.
Berkay, önüne bakarken yavaşça sordu: “Bu villada internet var mıdır sence? Proje dosyamı buluta yüklemem lazım da.”
Semih, yavaşça, kafasını Berkay’a çevirdi. Gözleri, aynanın dar açısında tehlikeli bir şekilde parladı. “Cidden mi?” diye sordu, sesi alçak ve tıslayan bir ton aldı. “Şu anda, bu trafikte, Fethiye’ye giderken, üçümüz tek başımıza bir villaya gidiyoruz ve senin aklına gelen tek soru internet mi?”
Arabanın içindeki hava aniden keskinleşti. Işık, cips çıtırdatmayı bıraktı.
Berkay şaşkınlıkla ona baktı. “Sadece sordum, ne var bunda?”
“Ne var bunda?” diye tekrarladı Semih, sanki kelimeyi çiğniyormuş gibi. Sonra patladı. “Şimdi şu kornaya basma ihtiyacımı kontrol etmeye çalışırken, senin o rahat, keyifli tavrına ve saçma sorularına dayanmaya çalışıyorum. Ve biliyorsun, biliyorsun Berkay, şu anda oraya geldiğimizde ilk yapacağım şey sana gelip sikimi gırtlağına kadar sokmak olacak. O kadar ki, bir daha ‘internet var mı’ gibi aptal bir soru soramayacaksın. Anladın mı?”
Sessizlik çöktü. Sadece motorun rölantideki homurtusu ve uzaktan bir korna sesi duyuluyordu. Semih’in göğsü hızlı hızlı inip kalkıyordu. Onu bu kadar kaybettiğini çok nadiren görürlerdi.
Arka koltukta, Işık’ın ağzı hafifçe aralandı, şaşkınlık ve bir tutam eğlenceyle.
Berkay ise bir anlık şoktan sonra, yavaş yavaş yüzünde bir gülümseme belirdi. Semih’in patlamasının ardındaki çaresizliği, arzuyu görüyordu. Başını hafifçe yana eğdi. “Gülerek gerek yok,” dedi, sesi sakin ve biraz da müstehzi. “Ben o kısma uzanırım zaten. Sormaya gerek yok.”
Bu cevap, gergin havayı aniden delip geçti. Semih’in öfkeyle gerilmiş yüz ifadesi bir an dondu, sonra yavaş yavaş çözüldü. Dudaklarının köşeleri titredi, kontrol etmeye çalıştı, edemedi. Kısa, keskin bir kahkaha patladı ağzından. Sonra bir kahkaha daha. Direksiyona yaslandı, başını sallayarak gülmeye başladı. Öfke, bir anda yorgun bir eğlenceye dönüşmüştü.
Işık da arkalardan katıldı ona, rahatlamış bir gülüşle. “Vay be, kıvırcık,” dedi Berkay’a. “Sen manyakmışsın.”
Berkay sadece gülümsemeye devam etti, gözlerini yola çevirdi, ama yüreği hızlı hızlı çarpıyordu. Semih’in patlaması ona açıkça şunu göstermişti: O bir buçuk aylık bekleyiş, Semih’i de en az onun kadar etkilemişti. Bu düşünce, karnının altında sıcak bir dalga yaydı.
Nihayet, trafik biraz hareketlendi, yollar açıldı ve virajlı yollardan aşağıya, villa bölgesine inmeye başladılar. Zeytin ağaçları, beyaz badanalı duvarlar, mor ve pembe bougainvillealar. Hava, akşamüstü serinliğiyle birlikte çam ve deniz kokusunu taşıyordu.
Villanın demir kapısına vardıklarında hepsinin nefesi kesildi. İnternetten kiraladıkları resimler hiçbir şey ifade etmiyordu. Taş bir yoldan geçip, geniş, ahşap döşemeli bir verandaya açılan kapıya yanaştılar. Anahtarı Semih çevirdi, kapı açıldı.
İçeri adım attıklarında, sadece bir villa değil, bir rüya gördüler. Tavanlar yüksekti, geniş pencerelerden Ege’nin akşam güneşiyle aydınlanan muhteşem bir manzara uzanıyordu. Deniz, altın ve mor renklere bürünmüş, birkaç tekne usulca süzülüyordu. Zemin, eski ama bakımlı ahşap döşemelerle kaplıydı, ayakkabılarının sesi yankılanıyordu. Her şey… sade, şık ve beklediklerinin çok ötesindeydi. Tertemiz, serin bir hava vardı içeride.
“Ulan,” diye fısıldadı Işık, çantasını yere bırakıp pencereye doğru yürüdü. “Bu ne böyle ya?”
Semih bile tüm gerginliğini unutmuş, etrafa bakınıyor, etkilenmişti. Gözleri, geniş oturma odasında, şöminede, sonra yine manzarada gezindi. “Fena değil,” dedi, sesinde samimi bir şaşkınlık vardı.
Berkay, ayakkabılarını çıkarıp ahşabın soğuk dokusunu ayaklarının altında hissetti. İçinde, tuhaf bir heyecan kabarıyordu. Burası gerçekti. Üç gün, sadece onlara aitti.
“Yatak odasını bulalım,” diye önerdi Işık, merakla koridora doğru koştu. Semih ve Berkay onu takip etti.
Koridorun sonundaki çift kanatlı kapıyı açtıklarında ise hepsi donakaldı.
Oda devasaydı. Normal bir yatak odası değil, neredeyse bir stüdyo daire büyüklüğündeydi. Ortada, yere yakın, geniş, platform tarzı devasa bir yatak vardı. Başından sonuna kadar bütün bir duvar camdı ve doğrudan, hemen aşağıdaki ışıklı, turkuaz renkli sonsuzluk havuzuna ve onun ötesindeki uçsuz bucaksız denize bakıyordu. Güneş tam o anda ufukta batıyor, gökyüzünü tutuşturuyor, odanın içini ateş renkleriyle yıkıyordu.
“Allahım,” diye mırıldandı Berkay, kelimeler ağzından düşe kalka çıktı.
Bu manzara, bu mekan, bir buçuk aylık tüm o gerilimi, tüm o bekleyişi, tüm o söylenmemiş sözleri anında patlattı. Hava, elektrik yüklü bir fırtına öncesi gibi yoğunlaştı. Ne bir söz söylendi, ne bir işaret verildi.
Ama Semih’in gözleri, yataktan Berkay’a kaydı. Işık da, aynı anda, aynı şeyi hissetmişti. Bakışları buluştu. Bir anlık bir iletişim, bir karar.
Sonra her şey çok hızlı oldu.
Semih, Berkay’a doğru bir adım attı. Berkay, ona dönmüştü ki, Işık arkasından geldi. Semih, Berkay’ın önünde durdu, iki eliyle onun tişörtünün yakasından yapıştı. “Bitti,” dedi, sesi boğuk ve kısık. Ve bir çekişte, dikişlerin patlama sesi gelene kadar, tişörtü paramparça edip Berkay’ın sırtından aşağıya sıyırdı.
Aynı anda, Işık da ona yapışmıştı. Elleri Berkay’ın beline dolandı, kemerini, düğmesini, fermuarını bir hareketle açıverdi. Pantolon ve boxer, Berkay’ın dizlerine doğru çöktü.
“Hey-” diyecek oldu Berkay, ama nefesi kesildi. Şoka uğramıştı, ama bu şok arzunun en keskin biçimiydi. Direnmek aklının ucundan bile geçmedi.
Semih, yırtık tişörtü tamamen çıkarıp bir kenara fırlattı. Sonra, iki avucuyla Berkay’ın çıplak göğsüne bastırarak onu geriye, devasa yatağa doğru itti. Berkay, yatak örtüsünün pürüzsüz kumaşına sırtüstü düştü, bacakları hâlâ pantolona dolanmış halde.
Onun üzerine, gün batımının ateşiyle aydınlanmış iki vücut gölge gibi çöktü.
Işık, yatağın kenarına çıktı, hızla üzerindeki kıyafetleri çıkarmaya başladı. Tişörtü kafasından çekip attı, sonra şortunu. Gövdesi, beyaz teniyle, pencereden gelen son ışıklarda parlıyor, göğsündeki seyrek siyah kıllar altın rengine bürünüyordu.
Semih ise daha yavaş, daha kasıtlı hareket ediyordu. Gözlerini, yataktaki Berkay’dan hiç ayırmadan, kendi tişörtünü yukarı çekti. Geniş, esmer sırtı, şekilli kolları, düz karın kasları ortaya çıktı. Sonra kemerini çözdü, pantolonunu indirdi. Boxerının altında, çoktan sertleşmiş hali belli oluyordu.
Berkay, dizlerindeki pantolondan kurtulmak için kıvranırken, onlara bakakaldı. İkisi de çıplaktı şimdi. Işık’ın neşeli, istekli hali; Semih’in koyu, yoğun bakışları. Karnının altında bir kasılma oldu, sikı acı verici bir şekilde sertleşti, boxerının içinde zonkladı.
Işık yatağa atladı, Berkay’ın yanına diz çöktü. Pantolonunu ve boxerını, onu yataktan kaldırmadan, kalçalarının altından çekip aldı. Sonra bir avucuyla Berkay’ın dizini iterek bacaklarını ayırdı. “Aç,” diye mırıldandı, ama sesi neşeli değil, ağır ve istekliydi.
Semih yatağın diğer tarafına geçti, Berkay’ın diğer yanına oturdu. İki çıplak erkek, onu çıplak ve savunmasız yatakta bırakılmış haliyle kuşatmıştı.
Semih eğildi, bir eliyle Berkay’ın çenesini kavradı, başını yastığa bastırdı. Diğer eli, onun göğsünde, meme ucu etrafında daireler çizerek gezindi. “Bir buçuk ay,” diye fısıldadı, yüzü Berkay’a çok yakındı. Nefesi, sıcak ve keskin, Berkay’ın dudaklarına değdi. “Her mesaj yazdığımda, her okulda seni gördüğümde aklımda tek bir şey vardı. Bunu.”
Ve aşağıya, Berkay’ın kasıklarına baktı. Sik dik ve dimdikti, karnına vurmuş, ucundan berrak bir damla sızıyordu.
Işık, parmak uçlarıyla Berkay’ın iç uyluklarını okşadı, sonra avuçlarını onun kalçasının yanaklarına koydu, onu hafifçe yukarı kaldırdı. Yüzü, Berkay’ın sikine ve altındaki hassas yere yaklaştı. “Ben de,” diye ekledi Işık, sesi boğuk. “Film izlerken bile aklım sendeydi. Sana bakıp, bu bacakları nasıl iki yana ayırdığımızı düşünüyordum.”
Sonra beklenmedik bir şey yaptı. Eğildi ve dilini, Berkay’ın sikinin dip kısmından, taşaklarına, oradan da geriye, göt deliğine kadar uzun, yavaş, ıslak bir darbeyle gezdirdi.
Berkay’ın bedeni yay gibi gerildi, bir çığlık boğazında düğümlendi. “Ah! Işık-”
Semih, Berkay’ın çenesini daha sıkı kavradı, onu yatakta tuttu. “Hadi,” diye teşvik etti Işık’ı, sesi titriyordu. “Hazırla onu.”
Işık itaat etti. Yüzünü tamamen Berkay’ın kalçasının arasına gömdü. Dilini bir mızrak gibi kullanarak, o sıkı, katlanmış et halkasının üzerinde baskı uyguladı, döndü, deldi. Tükürüğüyle ıslattı, yaladı, emdi. Elleri Berkay’ın kalça yanaklarını sıkıca kavramış, onu kendi yüzüne doğru bastırıyordu.
Berkay, Semih’in eline karşı kıvranıyor, nefes nefese kalıyordu. Işık’ın dilinin sıcak, ıslak basıncı deliğinin derinliklerine işliyor, onu daha da yumuşatıyor ve aynı zamanda çıldırtıyordu. “Tanrım… dur… yani, durma-” diye inledi, tutarsızca.
Semih, Berkay’ın sikini eline aldı. Baş parmağı, taşakların altındaki perineye, Işık’ın dilinin çalıştığı noktaya yakın bir yere bastırdı. Berkay’ın götündeki her hareket, sikini onun elinde zıplattı. Semih, Berkay’ın yüzüne bakarken, yavaşça, acımasız bir ritimle onu okşamaya başladı. Her aşağı çekişte, baş parmağı taşaklara sürtünüyordu.
Berkay’ın gözleri faltaşı gibi açıldı. Kalbi, göğsünden fırlayacakmış gibi atıyordu. İki yönden aynı anda saldırıya uğramak… Daha ilk dakikalardı ve o zaten uçurumun kenarındaydı.
“Bekle,” diye soludu, “bekle, çok hızlı oluyor, patlayacağım-”
“Patla öyleyse,” diye homurdandı Semih, okşayışlarını hızlandırarak. “Zararı yok. Sana daha sonra yeniden siktireceğiz.”
Bu sözler, Berkay’ı sınırın ötesine itti. Bedeni Semih’in elinde kaskatı kesildi, karın kasları demir gibi sertleşti, ve bir çığlık daha boğazından kopmadan, boşaldı. Spazmlar halinde, kalın beyaz semen çizgileri kendi göğsüne
Bedeni Semih’in elinde kaskatı kesildi, karın kasları demir gibi sertleşti, ve bir çığlık daha boğazından kopmadan, boşaldı. Spazmlar halinde, kalın beyaz semen çizgileri kendi göğsüne, karnına, hatta çenesine kadar fışkırdı. Her patlama, onu yatağa mıhlayan elektrik şokları gibiydi.
Işık, dilini hâlâ Berkay’ın deliğine sokulu halde, götünden gelen ani kasılmaları hissetti. Çekildi, yüzü ıslak ve parlaktı. İğrenmiyordu, tam tersine. “İşte bu,” diye homurdandı, gözlerinde aç bir ışıltıyla. “Tadına bakıyorum.” Parmak ucuyla kendi çenesindeki bir damlayı aldı, ağzına soktu.
Semih, Berkay’ı bırakmadı. O son zayıf spazmlar geçene kadar, sertleşmiş sikini avucunda yavaşça sıvazlamaya devam etti. Berkay’ın boşalma sonrasındaki o aşırı hassas hali, her dokunuşa verdiği seğirme onu azdırıyordu. Gözleri, Berkay’ın dağılmış gözlerinin içine çakılı kaldı. “Güzel,” diye fısıldadı, sesi bir çeşit onay ve sahiplenme karışımıydı. “Çok güzel patladın.”
Berkay, nefesini geri kazanmaya çalışıyor, göğsü hızlı hızlı inip kalkıyordu. Boşalmıştı, ama vücudu hâlâ alarma geçmiş durumdaydı. Semih’in eli hâlâ sikinin üzerindeydi ve Işık’ın dili onu hâlà yakıyordu.
Işık, Semih’e baktı. “Sıra sende, kaptan,” dedi, sesi çakıl gibi. “Ya da bende. Hangisi?” Yatağın üzerinde emekleyerek Semih’e yaklaştı, elleri onun dizlerine gitti.
Semih, nihayet Berkay’ın yumuşak sikini bıraktı. Kendi ereksiyonu öyle sertti ki, karnına vuruyor, üzeri ince bir damarla kaplanmıştı. Berkay’a baktı. “Kalk,” diye emretti, ses keskin. “Diz çök. Yatakta.”
Berkay’ın bedeni, yorgunluktan titriyordu ama zihni bulanıktı, itaat ediyordu. Güçlükle doğruldu, göğsündeki semenler aşağıya, karnına doğru aktı. Semih’in önünde diz çöktü. Bakışları, tam önünde sallanan o sert, esmer sikle aynı hizadaydı.
Işık hemen arkasına geçti. İki eliyle Berkay’ın kalçasını tekrar ayırdı, önceki tükürükle ıslanmış deliği parmak uçlarıyla buldu. “Hazır,” diye mırıldandı Semih’e. “İçi kayıyor.”
Semih, bir eliyle Berkay’ın ensesinden yakaladı, diğer eliyle kendi sikini tutup başını Berkay’ın dudaklarına dayadı. “Aç,” dedi tek kelimeyle. Berkay dudaklarını araladı, Semih acımasızca içeri soktu, ta ki baş kısmı Berkay’ın boğazına değene kadar. Berkay’ın gözleri yaşardı, öğürme refleksi başladı ama Semih onu sıkıca tuttu, bırakmadı. “Yut,” diye tısladı.
Aynı anda, Işık da hazırlanıyordu. Kısa bir tükürük daha çıkartıp parmaklarını ıslattı, sonra Berkay’ın o sıkı açıklığını iki parmağıyla genişletmeye çalıştı. Parmakları içeri kaydı, Berkay iç çekti, Semih’in sikinin etrafındaki ağzı gerildi. “Tamam,” dedi Işık, sesi gergin. “Ben giriyorum.”
Ve girdi. Işık’ın sikinin geniş, dolgun başı, zorlanarak Berkay’ın arkasındaki o sıcak, dar yola yerleşti. Berkay’ın içinden boğuk, boğulmuş bir ses çıktı. Ağzı bir sik tarafından doldurulmuş, götü diğeri tarafından yarılıyordu. Bedeni, zıt yönlerden aynı anda işgal ediliyordu.
“Hareket etme,” diye homurdandı Semih, kalçasını hafifçe geri çekip tekrar itti. Berkay’ın boğaz kasları onun etrafında büzüşüp gevşedi.
Işık, Semih’in ritmine ayak uydurdu. Semih öne ittiğinde, Işık geri çekildi; Semih çekildiğinde, Işık içeri daldı. Berkay, iki erkek arasında bir meme ucu gibi sıkışıp kalmıştı. Onu sadece bedeni değil, bütün varlığı kontrol ediliyordu. Gözlerinden yaşlar süzüldü, zorla değil, bu mutlak teslimiyetin yoğunluğundan.
Semih’in hareketleri hızlandı, daha derin, daha sert oldu. Avcunu Berkay’ın ensesine kilitlemişti, her itişte onu kendi sikine doğru çekiyordu. “Böyle,” diye soluyordu, nefesi kesik kesik. “Gırtlağına kadar al.”
Işık da pes etmiyordu. Elleri Berkay’ın beline yapışmış, kalçalarını kasıtlı, vahşi darbelerle kendi üzerine çekiyordu. "Sık kız, sık!" diye seslendi, Berkay'ın iç kaslarının kendisini sıkması için. Etin sıcak baskısı onu çıldırtıyordu.
Berkay'ın dünyası, bu iki ritmin çarpışmasına indirgendi. Boğazında zonklayan bir sertlik, bağırsaklarını dolduran başka bir sertlik. Kulaklarında onların homurtuları, yatak çerçevesinin hafif gıcırtısı. Semih’in ter kokusu, Işık’ın nefesindeki daha hafif, denim kokusu.
Semih boşalacağını hissetti. Kasıklarındaki o tanıdık, yaklaşan ısı yoğunlaştı. Berkay’ın gözlerine baktı – bulanık, yaşlı, ama bilincini kaybetmemişti. O gözler hâlâ ona bakıyor, her şeyi alıyordu.
“Ağzında,” diye hırladı Semih, uyarı mı emir mi belli değil. Son kasılmalar geldi ve içine çekildi, sikinin köküne kadar Berkay’ın boğazına itti. Sıcak dölü boğazın derinliklerine, aşağıya fırlattı. Berkay’ın bedeni öğürmeye çalıştı, ama Semih onu yerinde tuttu, her damlanın gitmesini sağladı.
Semih’in spazmları devam ederken, Işık da kendi sınırına geliyordu. Berkay’ın içi, Semih’in hareketleriyle daha da sıcak ve hareketli hale gelmişti. “Geliyorum,” diye inledi Işık, sesi kırık. Vuruşları düzensizleşti, derin ve haşinleşti. “Al, al hepsini!”
Ve içine boşaldı. Berkay, sıcaklığın Işık’ın sikinden fışkırarak bağırsaklarının iç duvarlarına yayıldığını hissetti. Dolgunluk ve sıcaklık hissi şaşırtıcıydı. Işık, son damlalarını akıtırken onun içinde kalakaldı, ağırlığını Berkay’ın üzerine verdi.
Bir an için, sadece nefes sesleri vardı. Üç beden, birbirine kenetlenmiş, yapış yapış, yorgun.
Semih, yavaşça çekildi. Sik, Berkay’ın ağzından sırılsıklam ve bitkin çıktı. Işık da geri çekildi, kendi siki kayarak çıktı, ardında beyaz bir sızıntı bırakarak.
Berkay, diz çökmüş halde, öne doğru düşecek gibiydi. Göğsü, kendi ve Semih’in dölüyle kaplıydı. Tükürüğü ve biraz da semen, çenesinden aşağı sızıyordu. Nefes almakta zorlanıyordu.
Semih, onun yüzünü tuttu, başını kaldırdı. Berkay'ın gözleri hâlâ doluydu, bakışı uzaktaydı. Semih'in sert ifadesi eridi, yerine garip, nadir bir yumuşaklık geldi. Başparmağıyla Berkay'ın çenesindeki karışıklığı sildi. "İyisin," diye fısıldadı, sankir başkası konuşuyormuş gibi. Sesi kaba değildi. "Çok iyisin."
Işık, yatağa yığıldı, yanlarına uzandı. "Öldük mü?" diye mırıldandı, gülümsüyordu. "Sanırım öldük."
Berkay bir iç çekti, sonra bir kahkaha patladı içinden. Zayıf, titrek, delicesine bir kahkaha. Dizlerinin üzerinde sallandı. "Tanrım," diye kekeledi. "Tanrım."
Semih de gülümsedi, gerçek bir gülümsemeydi bu. "Duş," dedi kısa ve net. "Hepimiz bok gibi kokuyoruz."
Banyonun büyüklüğü ve lüksü, yatak odasının aksine gösterişsiz ve minimalistti. Gri mermer, yağmur başlıklı geniş bir duşakabin, buğulanmayan devasa bir ayna. Semih muslukları açtı, sıcak su buharıyla birlikte patladı.
İçeri itişip kakışarak girdiler, üçü de hâlâ çıplak, hâlâ yapışkan. Su, ilk temas ettiğinde Berkay'ın üzerinde bir ürperti yarattı, sonra rahatlama geldi. Su, göğsünden, karnından, bacaklarından aşağıya onları temizlemek için aktı.
Ama temizlik asla sadece temizlik değildi onlar için.
Işık, duş jeli kapağını açtı, avucuna bolca döktü. Önce kendine sürmek yerine, doğrudan Semih'in geniş sırtına yapıştı. "Dön," dedi, sesi suyun sesiyle yarışıyordu. Semih döndü, gözlerini kapadı. Işık'in ellerindeki sabun köpüğü, onun omurgası boyunca, belinin iç kavislerine doğru indi, kalçalarının yuvarlak hatlarında gezindi. Parmak uçları kas lifleri boyunca kayıyor, masajdan ziyade bir keşif hareketi yapıyordu.
Semih iç geçirdi, başı hafifçe geriye düştü. "Sen de dön," diye mırıldandı Berkay'a, gözlerini açmadan.
Berkay ona yaklaştı, Işık'ın yaptığını izlerken. Semih bir elini uzattı, Berkay'ı belinden tutup kendine çekti, onu da suyun altına, ikisi arasına aldı. Işık'ın elleri hâlâ Semih'in sırtındaydı, şimdi Berkay'ın göğsüne de değiyordu.
Eller, sabun, su ve cilt. Sınırlar yeniden eriyordu. Işık, bir elini Semih'in belinden kaydırıp Berkay'ın kalçasına götürdü, parmakları önceki maceranın izlerini, hâlâ sıcak ve hafif gevşemiş kasları yokluyordu. Berkay titredi, bu sefer keyiften.
Semih, Berkay'ın boynuna eğildi, dudaklarını onun köprücük kemiğinin üzerine bastırdı, sonra bir ısırık attı, acıtmayacak şekilde. "İyisin," diye tekrarladı duşun buğusuna, sanki bir büyü gibi. Sonra döndü, Işık'ı da çevirdi. "Sıra sende."
Berkay, Işık'ın vücuduna duş jelini sürme işini üstlendi. Beyaz ten, köpükle kaplandığında daha da soluk görünüyordu. Berkay'ın parmakları, Işık'ın göğsündeki o seyrek kılların arasında dolaştı, sonra aşağıya, karnına indi. Işık, Berkay'ın kulağına eğildi. "Daha aşağı," diye fısıldadı, neşeli bir kışkırtmayla. Berkay itaat etti, eli Işık'ın kasıklarına, sonra kıvrımlarına, taşaklarının sarktığı yere kaydı. Işık inledi, kalçalarını hafifçe ileri itti.
Su, köpükleri temizlerken, başka şeyler ortaya çıkıyordu. Semih onları izliyordu, sırtını mermer duvara dayamış, sikinin yeniden, yavaşça sertleşmeye başladığını hissediyordu. Bu görüntü – Berkay'ın Işık üzerinde çalışan elleri, Işık'ın keyifle geriye yaslanmış hali – onu yine yakalıyordu.
"Durun," diye seslendi, sesi buğunun içinde yankılandı. İkisi de durdu. "Dışarı çıkıyoruz. Havuza."
Havluyla kurulanmaları bile bir meseleydi. Semih, Berkay'ın sırtını sert hareketlerle kurularken, Işık aynı havluyu çekiştirip Semih'in kaslı kalçalarını ovuyordu. Kahkahalar, yorgun vücutlara enerji veriyor, gevşekliklerini dağıtıyordu. Tamamen kurulanmadılar. Tenlerinde, saç diplerinde nem kaldı.
Koridor boyunca yürürlerken bile eller serbest kalmadı. Semih önden gidiyordu, Berkay onu takip ederken, Işık arkada kalmış, bir eli Berkay'ın ıslak saçlarını karıştırıyor, diğeri Semih'in sırtında, belinin hemen üstünde geziniyordu.
"Hızlı olun, gün batımını kaçırıyoruz," diye bağırdı Semih ama dönüp bakmadı, sadece Işık'ın elini belinden yakalayıp bileğinden sımsıkı kavradı, onu da yanına çekti.
Verandadan açılan cam kapıyı itip dışarı çıktılar. Akşam havası, hâlâ sıcaktı, ama duştan çıkan buharlı tenlerine hoş bir serinlik getirdi. Sonsuzluk havuzu, aşağıdaki koyun koyu lacivert rengini yansıtıyor, üzerinde alacakaranlığın mor ve turuncu izleri yüzüyordu. Uzakta, bir teknenin ışıkları titriyordu.
Işık, kollarını iki yana açıp havuza doğru koştu. "Geliyoruuum!" diye bağırarak, temiz bir atlayışla suya daldı. Sessizce kayboldu, sonra birkaç metre öteden su yüzeyine fırladı, saçlarını savurdu. "Mükemmel! Buz gibi!"
Berkay kenara oturdu, bacaklarını suya sarkıttı. Suyun soğukluğu, hâlâ sıcak olan vücuduna iyi geldi. Ama Semih onun yanına geldi, durmadı. Bir eliyle Berkay'ın göğsünden itti, onu havuza, sırtüstü düşürdü.
Berkay suya gömülürken bir an şaşkınlık yaşadı, sonra yüzeye çıktı, öksürdü. "Semih!"
Ama Semih zaten suyun içindeydi, yanında. Gülümsüyordu, o nadir, vahşi gülümsemesiyle. "Sus," dedi ve onu öptü.
Bu, trafikteki öfkenin, yataktaki acımasız sahiplenişin, duştaki yıkamadan çok farklı bir öpüştü. Yine de derindi, ıslaktı, ama hızı yoktu. Su, onları hafifçe sallıyordu, birbirlerine yapışmalarını kolaylaştırıyordu. Semih'in dudakları, Berkay'ın dudaklarını, çenesini, boynunu araştırıyordu. Elleri, suyun altında Berkay'ın belini kavramıştı.